Κυριακή, 23 Ιουνίου 2013

Κάποτε στην πλατεία Καρύστου.

Σήμερα ήταν μια υπέροχη βραδιά καλοκαιριού, με το αέρα να  έχει πάει να ξεκουραστεί και το φεγγάρι σαν χρυσαφιά κεφαλογραβιέρα στον ουρανό.

Η μουσική δυνατή από τον κήπο της Αλέα, σε ρυθμούς 80 και ακόμα πιο πίσω..
Όπως ακουγόντουσαν οι νότες, άρχισα να θυμάμαι το τι υπήρχε κάποτε εκεί, που τώρα είναι μόνο η Αλέα, και τα ΤΑΧΙ

Στην θέση της Αλέα ήταν ο Αλέκτορας , μιλάμε τώρα για μέσα του 70 και δεν θυμάμαι πόσο μέσα στο 80.
Γινόταν χαμός, με τον Ρόθη να φωνάζει από την κουζίνα και την Πάμελα, σκέτη θεά, να μιλάει με τους πελάτες σαν να ήμασταν μια οικογένεια.
Όλο το Λύκειο εκεί, και κόσμος πολύς, με βάρδιες, πάστες και κουβέντα για ώρες, καφές μετά το σχολείο για τους πιο προχωρημένους, προορισμός του Σαββάτου για μας, μέχρι τις 10 τον Χειμώνα, 11 το καλοκαίρι...!!

Απέναντι, εκεί που είναι το συμβολαιογραφείο ήταν το Ζαχαροπλαστείο ΜΑΣΚΩΤ, δεν θυμάμαι ακριβώς πια χρόνια και για πόσο, γιατί εκεί πήγαιναν μεγαλύτεροι, σίγουρα όμως το 75-80

Εκεί που είναι το κατάστημα ΚΟΣΜΟΣ ήταν η ντισκοτέκ, ο ΜΠΟΜΠΟΣ...
Έπαιζε τα τραγούδια που ακούγαμε σήμερα και χορεύαμε μέχρι τελικής πτώσης...ring my bell...etc...

Σαν όνειρο θυμάμαι τον σινεμά του Φραγκουδάκη, απέναντι από την στάση ΤΑΧΙ..Είχα δει τον Κινγκ Κονγκ, σε μια κατάμεστη αίθουσα, ωραίο έργο, ωραίο σινεμά, πρωτόγνωρη εμπειρία, πως να το ξεχάσεις.
Ο Καλοκαιρινός σινεμά του Χατζηνικολή, εκεί που είναι τώρα η Αγροτική Τράπεζα, ήταν μια πολύ ωραία αυλή, ωραίες στιγμές...
Πιο μετά θυμάμαι ,εκεί που είναι κλειστό το μπαράκι δίπλα στο μεσιτικό της κ.Πολυχρονίου, ήταν μια παμπ του Μπαγιάτη πριν να ανοίξει τα λουλούδια. Πολύ ωραίο μαγαζί, με ενυδρεία δίπλα στους ξύλινους πάγκους και ήταν ένας τραγουδιστής, ο Λώλης, που τραγουδούσε πολύ όμορφα και γινόμασταν μια παρέα όλοι, έτσι και αλλιώς το μαγαζί ήταν μικρό, και ας πούμε ότι γινόταν μια μπουάτ.
Ο Λώλης, ήταν πολύ φάση τύπος, χαμογελαστός και φιλικός με όλους, χωρίς ποτέ δεκάρα, έβγαζε την μπότα να την σολιάσει και περίμενε , χαμογελώντας, και ας μην είχε άλλη.

Μετά άνοιξε το Μιρουάρ, του Βασίλη του Λάμπρου. Γέμιζε η πλατεία κόσμο, νέο κόσμο, μοντέρνο, είχε μπει πια το 80 για τα καλά..Κόσμος πολύς και από την Αθήνα ερχόταν για αυτό το μαγαζί και ζούσε την κοσμοπολίτικη πλευρά των διακοπών.
Εκείνα τα χρόνια το Κοχύλι είχε ...πέσει..μετά από ένδοξα χρόνια, και την σκυτάλη την είχε πάρει η πλατεία.
Πάντα, μα πάντα, όμως, ήταν ο ΝΤΑΝΗΣ, που έκλεισε φέτος.

Στις καρέκλες του ΝΤΑΝΗ μεγαλώσαμε περιμένοντας την μαμά να μας πάρει από την πλατεία μετά την παρέλαση, στις ίδιες καρέκλες περιμέναμε μαμάδες να πάρουμε τα παιδιά μας.
Το αστείο μας ήταν, ότι όταν μεγαλώσουμε, θα καθόμασταν στον ΝΤΑΝΗ θα φοράμε χρυσαφικά και θα έχουμε ξανθό μαλλί...Και κει που ήμασταν έτοιμες για την βαφή, βαρέθηκε να περιμένει και έκλεισε.

Πόσες αναμνήσεις, πόσες, μια ολόκληρη ζωή, πέρασε από μπροστά μου ακούγοντας τα τραγούδια στην Αλέα, κοιτάζοντας τριγύρω και προσπαθώντας να θυμηθώ το πότε και το που.


3 σχόλια:

Sofia Moutsou είπε...

Τι όμορφο και νοσταλγικό !!!
Αν ξέραμε πόσα θα χάνονταν στα χρόνια που ήρθαν θα κυκλοφορούσαμε πάντα με φωτογραφική μηχανή.......
Καλή συνέχεια !!!

Ανώνυμος είπε...

Κρίμα για τον Ντάνη..Δεν το ήξερα, αυτή η κρίση μας τσάκισε κυριολεκτικά, μας στέρησε ακόμα και τις παιδικές μας αναμνήσεις. Δεν ήξερα όλα αυτά τα μαγαζιά και σινεμά που ήταν πριν εκεί που είναι τώρα άλλα, μόνο το Μιρουάρ θυμάμαι. Ακόμα πιο παλιά πάντως, μιλάμε δεκαετία του 60, υπήρχε ένα πολύ κοσμικό κέντρο, πολύ κυριλέ για την περιοχή, με σερβιτόρους με άσπρα ρούχα που βρισκόταν αν δεν κάνω λάθος σε κάποια γωνία γυρω από την πλατεία, δεν θυμάμαι που ακριβώς μου είχαν πει, ούτε το όνομα.

Ανώνυμος είπε...

Ηταν το εστιατοριο του Αλέκου του Κωνσταντινιδη στην γωνία που σήμερα ειναι το κτιριο που στεγαζεται το φαρμακειο και τα υπολοιπα μαγαζιά.Ηταν καταφυτο και στη μεση του κήπου είχε ανυψωμένη πιστα χορου και γυρω απο αυτη και ανάμεσα στα δενδρα ήταν τα τραπεζια.Γύρω γύρω το κτήμα είχε ξύλινα καφέ κάγκελα και απο την μέσα μεριά γυρω απο το τοιχο με τα κάγκελα είχε φυτά που τα ποτίζανε καθε απόγευμα ,μαζι με το υπόλοιπο κήπο για να μην σηκώνεται σκόνη.

Δημοσίευση σχολίου