Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

Πάνω κάτω και καθέτως.

Είναι μέρες που τα προβλήματα ,αν και είναι πάντα τα ίδια, μοιάζουν πιο ανάλαφρα, ενώ άλλες μέρες πάλι, μοιάζουν βαριά, σαν τσιμέντο δεμένο στον λαιμό μας.

Άλλες πάλι, βλέπουμε γύρω μας ανθρώπους που νιώθουν την μέγκενη να σφίγγει και να μην μπορούν να κάνουν τίποτα.

Πως να βρεις κάτι να πεις, να ανέβει λίγο η ψυχολογία ?

Κάθε λάθος κουβέντα βαραίνει ακόμα περισσότερο, κάθε δημόσια δήλωση των πολιτικών, κάνει τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα.

Μόλις τώρα άκουσα το απίστευτο.
Το Υπουργείο είχε κάνει ομάδα εργασίας για αναδιάρθρωση του Φορολογικού Συστήματος. Το Κράτος δεν τις έβαλε σε εφαρμογή και μας φέρανε ομάδα εργασίας ξένους. Αφού πέρασε ένας χρόνος, αποφάσισαν να μην τους πληρώνουν πια αλλά να πληρωθούν από τα ΕΣΠΑ.

Δηλαδή, από τα χρήματα που παίρνουμε για την ανάπτυξη, χωρίς να είναι δική μας επιλογή, πληρώνονται άνθρωποι που συντάσσουν μελέτες που δεν έχουν αποτέλεσμα.

ΦΟΒΕΡΟ? - Φοβερό...

Χτες ήταν να κατατεθούν οι προτάσεις για το Τζαμί στην Αθήνα το οποίο θα κοστίζει ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΕΥΡΩ, από το ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ!!

Την ίδια στιγμή κλείνουν το Δημόσιο Νηπιαγωγείο Βρεφοκομείο, που αφήνουν ΑΠΟΡΟΙ γονείς τα παιδιά τους την βδομάδα και τα παίρνουν το Σαββατοκύριακο, επειδή δεν μπορούν ούτε να τα ταίσουν.

Δεν είναι αυτό παράλογο?
Τώρα μας έχει πιάσει η πρεμούρα για τα τζαμιά την στιγμή που τα βρέφη δεν έχουν ούτε γάλα?
ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΕΥΡΩ, δεν σου έρχεται σαν μπουνιά στην λογική σου?

Από όπου και να τα πάρεις, από Πάνω,από Κάτω, από πάνω μέχρι κάτω, τίποτα δεν δουλεύει σωστά, τίποτα δεν έχει λογική βάση, η και να έχει, η λογική έχει χαθεί από καιρό.

Άλλη μια είδηση που κυκλοφορεί τώρα τελευταία, είναι το κλείσιμο του ΩΝΑΣΕΙΟΥ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ.
Εμείς αγωνιούμε για το Νοσοκομείο μας.
 Παντού μια αγωνία σαν λαδιά που μεγαλώνει....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου