Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

Σκέψεις για την πολιτική μας κατάσταση.

Διάβασα στον Νότιο Ευβοικό το άρθρο του Γιάννη Μανώλη για την Δημοκρατία και τον Κοινοβουλευτισμό, που μπορείτε να το διαβάσετε εδώ,
http://notios-evoikos.blogspot.gr/2013/12/blog-post_8327.html,
και σκέφτομαι ότι είναι μια καλή ευκαιρία να σκεφτούμε και μεις, τι άλλο μπορεί να φταίει εκτός από τα γνωστά. Το άρθρο το Καστοριάδη δίνει μια άλλη οπτική και δίνει εξηγήσεις για πολλά θέματα.

Προσωπικά πιστεύω ότι βρισκόμαστε για άλλη μια φορά στην δυσάρεστη θέση να προσπαθούμε να συγκεράσουμε αντίθετες έννοιες και το αυτό το μόρφωμα να το δεχόμαστε σαν αξίωμα .

Άλλο είναι η δημοκρατία με την αρχαία ελληνική έννοια όπου οι πολίτες ενός τόπου έπαιρναν αποφάσεις για τα μεγάλα θέματα ,ενω για τα μικρότερα έπαιρναν τις αποφάσεις οι στρατηγοί κλπ., και άλλο θέμα είναι ο Κοινοβουλευτισμός, ο οποίος δημιουργήθηκε στην Αγγλία , και διαβάζουμε τον ορισμό από την εγκυκλοπαίδεια.

" Το Σύστημα Γουεστμίνστερ είναι η μητέρα του σύγχρονου κοινοβουλευτισμού, της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Υιοθετήθηκε από τις περισσότερες Ευρωπαικές χώρες με μικρές παραλλαγές καθώς και από τα περισσότερα έθνη της Κοινοπολιτείας, ως αποικίες ή ως ανεξάρτητα κράτη."'

'Έχουμε λοιπόν από την μια την έννοια της ελεύθερης βούλησης ελεύθερων πολιτών ενός τόπου που γνωρίζονται πάνω κάτω όλοι μεταξύ τους, με το σύστημα του Κοινοβουλευτισμού της Αγγλίας, όπου στην αρχή του θεωρείται ότι υπήρχε κάποια θεική εντολή,τον 18ο και 19ο αιώνα.

Εν τοιαύτη περιπτώσει, έτσι προχωρά ο κόσμος, παίρνοντας κάτι από δω, και κάτι από κει, αλλά απέχει πολύ μέχρι το να θεωρείται θέσφατο.

Φτάνουμε στην Ελλάδα του σήμερα, που η δημοκρατία, είναι το μαγικό σακούλι που απλώνουμε το χέρι μας και παίρνουμε δώρα, (μέχρι τώρα τουλάχιστον) , κλείνοντας τα μάτια μας σε κάθε αδικία.

Σίγουρα δεν είναι θέση της Δημοκρατίας να υπάρχουν διορισμένοι υπουργοί, σαν εκπρόσωποι του λαού, πολύ περισσότερο διορισμένοι βουλευτές από τους αρχηγούς, όπως το Επικρατείας.
Αν θέλουμε να μιλάμε με ειλικρίνεια για τα πολιτεύματα δεν θα έπρεπε να κλείνουμε τα μάτια μας σε όλες αυτές τις παρασπονδίες που σίγουρα πάντα υπάρχει κάποια βολική εξήγηση κάθε φορά.

Αυτό που θα λέγαμε ότι χαρακτηρίζει την σημερινή μορφή της δημοκρατίας...είναι από την μια ,η απροκάλυπτη πια εμπλοκή οικονομικών συμφερόντων που κουνούν σαν μαριονέτες τους πολιτικούς, και από την άλλη η ρατσιστική αντιμετώπιση μεγάλων ομάδων του πληθυσμού.

Ας πάρουμε παράδειγμα την συμπεριφορά του Κράτους προς τους αναπήρους.

1. Τους αναγκάζουν να πιστοποιούν συνεχώς αναπηρίες που είναι αδύνατον να σταματήσουν, όπως παραπληγικοί, παράλυτοι, και άλλοι,
και 2. δεν υπάρχει η ανάλογη πρόνοια ενός κράτους που σέβεται τον πολίτη. Απόδειξη η έλλειψη κέντρων αποκατάστασης..και άλλα.

Φυσικά το σημερινό πολίτευμα, παρόλες τις ατέλειες και τους παραλογισμούς, είναι κατά πολύ καλύτερο από ότι υπάρχει σε πολλά άλλα μέρη της Γης, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει άκριτα να δεχόμαστε την ύπαρξη του όπως έχει σήμερα.

Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει και τίποτα δεν αλλάζει, όσο η μαθηματική πράξη μένει η ίδια.
Οικονομικοί παράγοντες + media = Βουλή
Οικονομικοί παράγοντες+ Βουλή + media = Πολίτευμα στην Ελλάδα.
Δυστυχώς ενώ όλοι παραδεχόμαστε την εν γένει αδυναμία μας στην ελεύθερη διαμόρφωση των αντιπροσώπων μας , νιώθουμε εκβιαζόμενοι να επιλέξουμε ανάμεσα τους.
 Πρέπει να βρούμε την δική μας θέση αν θέλουμε να αντιστρέψουμε και το αποτέλεσμα.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου