Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2014

Κίτσα και Λίτσα ..

Κίτσα
Τραγούδα! Μας κοιτάει ο κόσμος. Λίτσα! Ξύπνα! Είναι ώρα να τραγουδίσεις!

Λίτσα
Δυό πόρτες έχει η ζωήηηηη...

Κ,
Όχι αυτό βρε.. Κάτι χαρούμενο..Πανηγύρι έχουμε!

Λ.
Τον κυρ Αντώνη πάει καιρός που είδα στην αυλή...

Κ
Πω ρε τι πάθαμε ! Συγνώμη κοινό, δε ξέρω τι έχει πάθει! Έλα βρε Λίτσα μου, πιάσε ένα χαρούμενο να αρχίσουμε το πρόγραμμα...

Λ
Θα σου δώσω μια να σπάσεις..αχ βρε κόσμε γυάλινε...

Κ
Ε, μα..δε τρώγεσαι πια! Θα αρχίσω εγώ...Πάμε μαέστρο...Τόπε τόπε ο παπαγάλος..

Λ.
Είναι ανάγκη να μιλάς για τον Πρεντεντέρη..

Κ
Λίτσα, άντε παράτα μας πια..αμάν με τα πολιτικά σου.. Θα μας διώξουνε και δε θα πάρουμε μια

Λ
Για τα λεφτά τα κάνεις όλα, για τα λεφτά δε..

Κ
Σ αγαπάω βρε χαζό αλλά πρέπει να βγει και το μεροκάματο, εντάξει?  Αφού δεν θες να τραγουδίσεις ας κουβεντιάσουμε μήπως και ηρεμίσεις

Λ
Δε σου μιλάω. Σου έχω θυμώσει.

Κ
Γιατί καλέ μου θύμωσες?

L
 Δε με σέβεσαι σαν καλλιτέχνη.Δε με αφήνεις να εκφραστώ, να δώσω αυτό που έχω στην ψυχή μου.

Κ
Και τι σε εκφράζει δηλαδή?

L
Το μερτικό μου απ τη ζωή..μου τόχει πάρει..

Κ
Ποιός στο πήρε καλέ?

L.
Ο Στουρνάρας το πήρε., ποιος άλλος?

K
Είσαι σίγουρη? Mίλησες με τον λογιστή?

Λ-
Μίλησα

Κ
Και τι έγινε?

L.
Και με πήραν τα κλάμματα...

Κ
Μόνο εσένα...Άντε τα όργανα να αρχίσουν ....

Την μολυβιά παρακαλώ..
Μολυβιά - 1999       






 
Στίχοι:  
Ανδρέας Σπυρόπουλος
Μουσική:  
Λευτέρης Ζέρβας


Μια μολυβιά μέσα στης μοίρας το τετράδιο
είν’ η ζωή, είν’ η ζωή του καθενός,
μια γομολάστιχα ο θάνατος και αύριο
σε μια στιγμή τα πάντα γίνονται καπνός.

Μια μολυβιά που σβήνει και και δεν αφήνει
ούτ’ ένα ίχνος πουθενά,
ένα μικρό σημάδι που μες στον Άδη
χάνεται και δε γυρνά.
Είν’ η ζωή μια μολυβιά.

Μια μολυβιά κακογραμμένη που ξεθώριασε
και η πικρή και η πικρή μου η ζωή,
σαν δυνατός βοριάς η μοίρα μου τα σώριασε
φύλλα ξερά όλα τα όνειρα στη γη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου