Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

Τα ψαρόνια ήρθαν ξανά.

 Άνοιξε ο κρατήρας του Ουρανού και ξεχύθηκε φως και ζωή.
Ζωή με μαύρο φτέρωμα και σχηματισμούς που αλλάζουν απαλά, σαν ένα ντελικάτο λουλούδι στον αέρα.

Τα ψαρόνια γέμισαν τα χωράφια. Τα κοπάδια
πετούν κατεβαίνουν, ανυψώνονται και γυρίζουν,
κατευθύνονται και οδηγούνται, από μυστήριες δυνάμεις σε μας, όλα μαζί, χωρίς κανένα να μένει πίσω..

 Είναι ένα εντυπωσιακό θέαμα, κάθε χρόνο που πάντα μας γεμίζει δέος για τον κόσμο που ζούμε και ξέρουμε τόσα λίγα.
Έρχεται κρύο και ο χειμώνας είναι ακόμα μακρύς.
Παρόλα αυτά η μέρα έχει μεγαλώσει και αυτό από μόνο του είναι κάτι που σε προδιαθέτει για μια Άνοιξη, που όλα ίσως να μοιάζουν καλύτερα.
Πόσες και πόσες φορές, έχουμε ακούσει κάποιον να λέει "Νάμουν πουλί να πέταγα ψηλά!'


Και όμως, είναι τόσα άλλα που μας διδάσκουν τα σμήνη των πουλιών, αλλά τα αγνοούμε η δεν θέλουμε  διδαχθούμε κάτι από αυτά.


Το μεγάλο βιβλίο της Φύσης, είναι κάθε μέρα ανοικτό μπροστά μας, αλλά εμείς σπάνια το διαβάζουμε.

1 σχόλιο:

Melissani είπε...

Όμορφες εικόνες

Δημοσίευση σχολίου