Τρίτη, 4 Φεβρουαρίου 2014

Συνένοχος και συνεργός.

Ζούμε πράγματι απίστευτες μέρες.
Θα μπορούσε κανείς να πει, ότι είναι ότι πρέπει για όποιους γράφουν ιστορίες και ψάχνουν να βρουν προσωπικότητες και συμπεριφορές.

Έχουμε γεμίσει κόμματα.
Κάθε μέρα ακούμε και ένα νέο.
Το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο η δημιουργία κομμάτων ,είναι και ότι όλοι οι νυν σύντροφοι, θεωρούν αλλήλους αγνούς, τίμιους, ίσως πλανημένους, αλλά σε καμιά περίπτωση λαμόγια του κ..που συνετέλεσαν στην κατάντια μας.

Έχουμε γεμίσει, από αγνούς αγωνιστές, βιοπαλεστές και υπαλλήλους, νοικοκυρές και εργαζόμενους, να βρίσκουν αποκούμπι και παρηγοριά ο ένας στον άλλον, χωρίς κανείς να καταμαρτυρεί ευθύνη σε κανέναν.

Αναρωτιέμαι τελικά,πόσοι μένουν για να συνθέσουν αυτόν τον λαό που έκανε και έρανε όλα αυτά τα όμορφα που λέμε τόσα χρόνια...

Την κοροιδία πολλοί αγάπησαν, το κορόιδο ουδείς, και προσπαθεί ο ένας να ξεγελάσει καλύτερα τον άλλον και να ρίξει το ανάθεμα σε κάποια άλλη ομάδα, γιατί η δική του, είπαμε,,,αποτελείται μόνο από τους καλύτερους των καλυτέρων..

¨Συνένοχοι ήμαστε όλοι στην τρέλα΅΅΅έλεγε το τραγούδι και είναι πράγματι μια τρέλα να δικαιολογούμε για τον εαυτό μας, τα αδικαιολόγητα για τους άλλους.


Γεμίσαμε συνένοχους και συνεργούς αντί για συναγωνιστές και συντρόφους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου