Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Δημοτική Αστυνομία!


Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Δημοτική Αστυνομία!

Ο αέρας μύριζε ελιά και πεύκο, τα πουλάκια κελαιδούσαν κάνοντας κούνια στα κλαδιά της περικοκλάδας που σκίαζε την μικρή αυλή, και ο μπάρμπα Παναής κοιτούσε πέρα τον ορίζοντα ενώ έπαιρνε μια ανάσα απο την κουραστική δουλειά στον ελαιώνα.
Καμάρωνε τα δέντρα του που με τόσο κόπο είχε μεγαλώσει και χαιρόταν για τον καρπό που του έδιναν.
Οι δυο Πακιστανοί εργάτες άπλωναν τα ελαιόπανα, οι άλλοι δυο Αλβανοί έριχναν τις ελιές, ενώ η γυναίκα του προσπαθούσε απελπισμένη να τους συντονίσει...
¨Δεν βαριέσαι!!" Σκέφτηκε ο Παναής...Είναι πιο φτηνοί οι Πακιστανοί, θα πρηχτούμε λίγο αλλά χαλάλι....
Τα δυο του αγόρια, 22 και 23, δεν ήθελαν ούτε να το ακούσουν ότι θα βοηθούσαν να μαζευτούν οι ελιές. Το τι τους είχε πει δεν λέγεται!
¨Βρε καλά μου, βρε χρυσά μου...βρε δεν φτάνει το λάδι για να πληρώσουμε τους εργάτες, βρε ελάτε που ξέρουμε τι τρώμε να μην αγοράζουμε τα δηλητήρια, βρε δεν λυπάστε την μάνα σας..βρε έχω τη μέση μου και θα μείνω και μετά θα έχετε και μένα.¨..τίποτα αυτά!

Πέταξαν ένα ¨'Ασε μας τώρα ρε πατέρα!¨και έξω από την πόρτα.....
Έμεινε αυτός, γέρος άνθρωπος, κλεισμένα τα 77 και άλλο τόσο η γριά του να βασανίζονται να φέρουν βόλτα το κτήμα...
Και να πεις δεν είχαν δύναμη! 3 νταν ο καθένας έχει στο καράτε...Να πεις δεν έχουν μπράτσα! Πρώτοι στο γυμναστήριο... Το μυαλό τους και μια λύρα...σκέφτηκε ο μπάρμπα Παναής και αναστέναξε βαθιά καθώς ένιωσε μια δυνατή σουβλιά πόνου να καρφώνεται ανάμεσα στους σπονδύλους της μέσης.

¨Καλημέρα γείτονα! ¨ακούστηκε η χαρούμενη φωνή του μπάρμπα Θόδωρου από το διπλανό κτήμα. ¨Τι έγινε? Κουράστηκες κιόλας? ¨
¨Καλημέρα Θόδωρε! Που την έχεις την όρεξη και έχεις τέτοια κέφια!? Έλα να κάτσουμε λίγο να πούμε μια κουβέντα...θα πάμε σε λίγο..

Ο μπάρμπα Θόδωρας τίναξε το κασκέτο του, σκούπισε με το μαντήλι του το μέτωπο και κάθισε .
¨Τι έγινε με τα παιδιά? ¨Είπε στο τέλος. ¨Τους πήραν η ακόμα?¨

Ο μπάρμπα Παναής έριξε λίγο καφέ από το μπρίκι και πρόσφερε στον φίλο του.

¨Ναι, σιγά μη τους πάρουν!¨ Γέλασε πικρά και άναψε ένα τσιγάρο...
¨Αυτοί παιδί μου έχουν τα μυαλά πάνω από το κεφάλι τους!¨ Τι να κάνουν στην Δημοτική Αστυνομία ? Τους ρώτησα όταν μου το είπαν..Εσείς δεν φωνάζετε τόσο καιρό, μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι? Τώρα που πάτε!!?

Ο μπάρμπα Θόδωρος έβαλε τα γέλια...¨Σε καλό σου βρε Παναή!! Τι σχέση έχει ο αστυνομικός ο κανονικός με τον Δημοτικό? Άλλο το ένα, άλλο το άλλο!

΄Άλλο ξε άλλο, κάτι θα πρέπει να κάνουνε...α-στυ-νο-μι-α! Το λέει η λέξη!¨Συνέχισε ο Πανής τραβώντας τις συλλαβές.
Και γω σου λέω, άντε τους πήρανε, θα τους πούνε κάνε το ένα και κάνε το άλλο! Τι θα κάνουνε? Αφού όλοι είμαστε εδώ γύρω γύρω...η θα περιμένουνε τους ξένους το καλοκαίρι για να παίξουνε τους αστυνόμους και να καμαρώνουν με τα μπράτσα τα φουσκωτά?

¨Έλα βρε Παναή, που φέρνεις την καταστροφή...Το πολύ πολύ να πάνε τους δικούς μας στα Στύρα, τους Στυριώτες να τους φέρουν κάτω...
¨Και τους Μαρμαριώτες που θα τους πάνε?
΄¨ΕΕΕΕ, δεν ξέρω βρε Παναή...με έσκασες....κάπου θα τους πάνε!
΄Και δεν μου λες βρε Θόδωρε....θα γίνει τίποτα η άδικα θα πληρώνουμε ρεμπεσκέδες...
" Γιατί να μην γίνει? Μην τα βλέπεις όλα μαύρα...να είσαι αισιόδοξος...
¨Θόδωρα, κοίτα να δεις....ας πούμε ότι αποφασίσει ο Δήμος να καθαρίσει τα πεζοδρόμια από όλα αυτά τα σκατολοίδια που αραδιάζουν και δεν χωράει ούτε το μπαστούνι μου να ακουμπίσει...ΑΑΑΑ! Δεν σούπα....γλύστρησε το μπαστούνι μου χτες έξω από τον Γιαννάκη σε κάτι βρεμένα χαρτόνια και παραλίγο να πάνω τα ανάσκελα!!
Που λές, ας πούμε ότι την παίρνει την απόφαση...θα πάει το αφορεσμένο το δικό μου και θα του το πει?
΄Θα πάει Παναή..γιατί να μην πάει?
Βρε ότι θα πάει θα πάει...πως θα φύγει, είναι το θέμα!
΄Μα δεν μπορεί, θα υπάρχουν πρόστιμα....κάτι....¨ Ο μπάρμπα Θόδωρας ρούφηξε μια γερή γουλιά καφέ, αναλογιζόμενος την δυσκολία του πράγματος...
¨Ναι Παναή, έχεις δίκιο...είναι δύσκολο..θα σου πει ο πάσα ένας...Άντε πάγαινε από δω ρε που θα μου πεις εσύ τι θα κάνω...Εγώ ψήφισα τον ..τάδε η τον δίνα..που λέει ο λόγος....θα πάω να τον βρώ....Βρε δε πάει να του πει ο δημοτικός ότι αυτός με έβαλε....Θα αρχίσουν πάλι, τα εγω που σε ψήφισα....γιατί τον ψήφισαν Παναή για να λέμε και του σωστού το δίκιο, τον ψήφισαν και με τα δυό τους χέρια....

-΄Εμμ, βλέπεις που στα λέω....Θόδωρε...τα βλέπεις? Αφού τα ψυγεία έχουν ριζώσει...γιατί στου άλλου μωρέ,,,δεν μούρχεται τώρα πως τον λένε...στου....αυτού που είναι στον από κάτω δρόμο που πας για την πλατεία...

-ΑΑΑ! ναι μωρέ! Ξέρω που λες...ούτε και μένα μούρχεται το όνομα! Εκεί πια!! Είναι απελπισία!
Και πελάτης νάσαι να ανοίξεις την πόρτα στο ένα ψυγείο κτυπάς στο άλλο! Δράμα..δεν το συζητώ!!

Ο Θόδωρας ξανασφούγκιξε τον ιδρώτα του και ήπιε τον καφέ του....με ένα βλέμμα σιγουριάς αλλά και αδιαφορίας για το αν έκαναν καμιά δουλειά τελικά οι δημοτικοί αστυνόμοι...

" Και δεν μου λες Παναή, αν του πάρουν πότε ξεκινάν?

¨Ναι...ξεκινάν...θα σούλεγα τώρα...¨Απάντησε λίγο θυμωμένος ο μπαρμπα-Παναής...
¨Αντί να κάτσουν εδώ να βοηθήσουν...ονειρεύονται στολές και σουλάτσα στην παραλία..
Τώρα βλέπεις δεν έχουμε μόνο μία να καμαρώνονται έχουμε τρεις!! Θα τις πέρνουν με την σειρά και εναλλάξ..Κάρυστο -Μαρμάρι- Στύρα...και τούμπαλιν!! Ωραία ζωή, όχι σαν και μας που μας φάγανε τα χωράφια.. Μόνο να τους πάρουνε να ησυχάσει το κεφάλι μου,,,νάχουν ένα μιστό να τα βγάζουνε πέρα να με αφήσουν και μένα ήσυχο, που δεν φτάνει η σύνταξη ούτε για τα φάρμακα..! Δεν ξέρω πια ούτε το τι θέλω με αυτά τα παιδιά βρε Θόδωρε!!

" Δεν μου λες Παναή...¨ άρχισε ο Θόδωρας προσεκτικά και αργά...¨Εσείς τους ψηφίσατε? Έχετε δηλαδή...το μέσο.....
¨Μπα σε καλό σου Θόδωρα! Εννοείται!! Όλοι μας και μονοσταυρία!! Αφού ήρθε ο άλλος εδώ και μας τόπε καθαρά...Το και το....Άμα βγω και τα δυο παιδιά στην Δημοτική Αστυνομία!!

΄Σώπα!!¨ έκανε τάχαμου έκπληκτος το Θόδωρας.....

΄Ναι σου λέω!! Στον σταυρό που σου κάνω!¨

Από μακρυά ακούστηκε η φωνή της κυρά Μαριγώς να τους φωνάζει να σηκωθούνε...

Άντε πάμε γιατί θα αρχίσει την γκρίνια και δεν την μπορώ..Δικαιολογήθηκε ο μπάρμπα-Παναής και ο μπάρμπα Θόδωρας αφού ευχήθηκε για μια καλή σοδειά, έφυγε ανάλαφρος να συνεχίσει με τις δικές του..

Τα πουλάκια συνέχισαν να κάνουν κούνια στα κλαδάκια, ανίδεα για τα προβλήματα που βασανίζουν τους ανθρώπους...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου