Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

Μια πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα με τον υποψήφιο Περιφερειακό Σύμβουλο κ.Νίκο Σπανομαρκίδη "Η Στερεά σε νέα τροχιά"


 " Αλληλεγγύη! Έννοια συνακόλουθη της κοινής και ισότιμης δραστηριότητας"

Γνώρισα τον κ.Σπανομαρκίδη μέσα από την υποψηφιότητα του σαν Περιφερειακός Σύμβουλος του Συνδυασμού " Η Στερεά σε νέα τροχιά" με επικεφαλής τον κ.Βαγγέλη Αποστόλου.

Επειδή πιστεύω ότι κάτι πρέπει να ξέρουν πάρα πάνω από όσα λένε τα χαρτιά οι ψηφοφόροι, σκέφτηκα να συναντηθούμε και να έχουμε μια μικρή κουβέντα που θα την μοιραστούμε μαζί
 σας.

Ο κ.Σπανομαρκίδης ασχολείται με την κοινή δραστηριότητα της κοινότητας όπου ζει, από τα χρόνια που βρισκόταν στην Νέα Υόρκη.
Εκεί στα χρόνια της Χούντας, η Ομογένεια διοργάνωνε  Πολιτιστικές Εβδομάδες.
Συμμετείχε στην προσπάθεια του Απόδημου Ελληνισμού, να κρατήσει ψηλά το φρόνιμα της ελπίδας για την Ελλάδα, στέλνοντας μηνύματα αλληλεγγύης και συμπαράστασης.

Έντονα θυμάται την παρουσία του Ευάγγελου Αβέρωφ στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια επί τη ευκαιρία του βιβλίου του "Φωτιά και τσεκούρι" με αναφορές στον Εμφύλιο.
Η ανάμνηση της Ελληνικής Πορείας στο κέντρο της Νέας Υόρκης να φωνάζουν "Έξω οι Αμερικάνοι" πάντα μένει σαν παράδειγμα ότι ο μετανάστης πάντα κουβαλά μαζί του την  Πατρίδα .
Οι φοιτητικοί Σύλλογοι προσπαθούσαν από τότε να ανοίξουν τα φτερά τους στον σύγχρονο κόσμο ξεφεύγοντας από την ασφυκτική επιρροή της Εκκλησίας του Ιάκωβου.
Το όνομα τους τότε ήταν "Greek Ordodox Clubs" και ο αγώνας των φοιτητών για ελεύθερη πολιτική και όχι μόνο έκφραση, ήταν έντονος αλλά και αποτελεσματικός.

Από πολιτική, φιλοσοφική άποψη αλλά και σαν πρακτική βρίσκεται στην Αριστερά.
Σύμφωνα με τον κ.Σπανομαρκίδη δεν αρκεί να περιμένουμε άπραγοι να αλλάξει κάτι. Πρέπει να προσπαθούμε για την ανατροπή μαζί με την προσπάθεια να βάλουμε τα θεμέλια για μια καλύτερη προοπτική.
Από την μια, να βοηθήσουμε τους συμπολίτες μας μέσω της Αλληλεγγύης, και από την άλλη να δώσουμε αναπτυξιακή πορεία μέσα από ένα μοντέλο ανάπτυξης φιλικό προς το περιβάλλον.
Σε κρίσιμους τομείς όπως ο Τουρισμός, οι παρεμβάσεις μπορεί να είναι ουσιαστικές μέσα από στοχευμένες δράσεις.
Για παράδειγμα θα μπορούσαμε να αναφέρουμε τα λιμνάζοντα κονδύλια που υπάρχουν στην Ευρώπη (ΕΣΠΑ), τα οποία όμως οι Δήμοι δεν έχουν την τεχνική επάρκεια να απορροφήσουν.

Όσο αφορά τις προτεραιότητες που θα πρέπει να βάλει κάποιος σε μια τέτοια θέση, είναι η πρόληψη πολύ δυσμενών καταστάσεων που μας επιφυλάσσει το μέλλον.
Το θέμα είναι να προλαβαίνεις τα προβλήματα και όχι να τα ακολουθείς βρίσκοντας ανακουφιστικές λύσεις.
Ένα τέτοιο θέμα είναι το νερό και τα έργα που πρέπει να γίνουν έτσι ώστε να έχουμε επάρκεια στο άνυδρο μέλλον.
Τέτοια έργα έχουν γίνει στην Αμοργό, στην Νάξο αλλά και στην Αργολίδα, όπου η τεχνογνωσία μπορεί να γίνει παράδειγμα για μας.

Τομείς όπου έχει ασχοληθεί και θα μπορούσε να προσφέρει, είναι ο Αγροτικός και ο Κτηνοτροφικός.
Η αναγνώριση της ντόπιας φυλής -κοκκίνα-  δεν είναι κάτι το άπιαστο αλλά το άμεσα ζητούμενο σε αυτόν τον Τομέα. Είναι κάτι που μπορεί να γίνει σε συνεργασία μεταξύ της Περιφέρειας του Δήμου και των κτηνοτρόφων. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα και μοντέλα όπου μπορούμε να στηριχτούμε για να δημιουργήσουμε έναν συνεταιρισμό εκτροφής της μοναδικής αυτής φυλής, αφού καταχωρήσουμε το όνομα και την ταυτότητα της.
Οι Συνεταιρισμοί των αγροτών και των κτηνοτρόφων, θα μπορέσουν να γίνουν ένα ανάχωμα ενάντια στην λαίλαπα των Πολυεθνικών -που μέσω της Τράπεζας θα ελέγχουν σύντομα όλη την γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή.-
Η Νεοφιλελεύθερη Πολιτική που ακολουθείται διαλύει το κοινωνικό κράτος, διαλύει τους μικρομεσαίους, και αργά η γρήγορα, οι μικρομεσαίοι αγρότες και κτηνοτρόφοι θα έχουν σειρά.
Στην δυσπιστία για τα αρνητικά παραδείγματα του πρόσφατου παρελθόντος όσο αφορά τους Συνεταιρισμούς, ο κ.Σπανομαρκίδης τόνισε την αλλαγή της κατεύθυνσης τους.
Δεν θα λειτουργούν εξυπηρετώντας πελατειακά και κομματικά συμφέροντα, ενώ το κράτος θα είναι αρωγός αλλά όχι εντολέας.

Ρώτησα ακόμα τον κ.Σπανομαρκίδη, τι είναι αυτό που τον κάνει να συνεχίζει να ασχολείται με τα κοινά, παρά όλες τις απογοητεύσεις που φέρνει η ενασχόληση  με αυτά.
Η απάντηση ήταν ότι το να παραιτείσαι και να απογοητεύεσαι από την κοινή μας ζωή, είναι σαν να παραιτείσαι από την ίδια την ζωή.

Συμφωνώ απόλυτα, εσείς?

Ευχαριστούμε πολύ τον κ.Σπανομαρκίδη και του ευχόμαστε καλή επιτυχία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου