Σάββατο, 26 Απριλίου 2014

Ο "μαγικός" κόσμος της εξουσίας και οι εκλογές.

Το κάθε τι που συμβαίνει έχει πολλές αναγνώσεις σε πολλά επίπεδα και επηρεάζει με διαφορετικό τρόπο την καθημερινή ζωή, την ψυχολογία αλλά και τις σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους.

Το "κάθε τι", αναλύεται σε μεγάλες κοινωνικές αλλαγές, βίαιη ανατροπή της οικονομικής κατάστασης, και διάλυση της ισχύουσας πολιτικής όπως την ξέραμε μέχρι πρόσφατα..

'Ολα αυτά, έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια, και η έκφραση τους θα είναι στην κάλπη στις επικείμενες εκλογές.

Οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στους υποψηφίους συμβούλους των συνδυασμών  που έχουν καταρτιστεί.
Είναι τόσοι πολλοί οι υποψήφιοι και τόσες λίγες οι θέσεις , που οι ψηφοφόροι έχουν την ευκαιρία να ψηφίσουν με λογική και ευαισθησία.

Το ερώτημα όμως είναι το κατά πόσο η πρόθεση μας του  να ψηφίσουμε την λογική επιλογή βάσει στοιχειοθετημένων θέσεων από την μια, και κατά πόσο η ευαισθησία στα κοινά από την άλλη, θα υπερισχύσει άλλων λόγων.

Εκφράζοντας την ταπεινότητα μου, πιστεύω ότι αυτός ο "υπέροχος" κόσμος της εξουσίας, εκπαιδεύει και εκπαιδεύεται να αναπαράγει όλα όσα της καταμαρτυρούν.
Ο  σκοπός της εξουσίας είναι να υπάρχει σαν τέτοια, χωρίς να συνοδεύεται από κάποιο άλλο θετικό χαρακτηριστικό.
Έτσι έχουμε την "στυγνή εξουσία", την "βίαιη εξουσία" την " κατασταλτική εξουσία" την "Διεφθαρμένη εξουσία" αλλά δεν ακούμε ποτέ, την "Καλή εξουσία" την " Κοινωνική εξουσία" η την "Ελεύθερη εξουσία"
Η Εξουσία, εξ ορισμού, δεν μπορεί και δεν είναι ελεύθερη αφού σκοπό της έχει να επιβάλλει με τον έναν η τον άλλον τρόπο τις εντολές της στους πολίτες, επομένως, είναι δέσμια της ίδιας της της φύσης.
Δεν μπορεί λοιπόν, να καλλιεργεί το ελεύθερο πνεύμα, τον ανεξάρτητο τρόπο σκέψης και σαν συνέπεια να ανέχεται την ελεύθερη έκφραση των στοιχείων που την απαρτίζουν.
Μόνο κατ' επίφαση και υπό συνθήκη μπορεί να πει κάποιος ότι είναι ελεύθερος σε σχέσεις εξουσίας και μόνο.
Τα κριτήρια που επιλέγονται οι σύμβουλοι υπηρετούν την μείωση των χαρακτηριστικών της εξουσίας προς όφελος του πολίτη η την ίδια της την υπόσταση με κάθε κόστος?
Στην καλύτερη περίπτωση υπάρχει μια προσπάθεια να βρεθεί μια κοινή συνισταμένη, η οποία όμως κατά βάθος πάντα προσκρούει στην έννοια της εξουσίας. Για αυτό τον λόγο βλέπουμε το θλιβερό αποτέλεσμα καταστάσεων  που μας λυπούν όσο και μας προβληματίζουν.

Ερχόμαστε τώρα στην ευθύνη του κάθε πολίτη την ώρα της ψήφου.
Η αλήθεια είναι ότι ο ψηφοφόρος δεν είναι μόνος μέσα στο παραβάν.
Τον συνοδεύουν  οι υποχρεώσεις, οι δεσμεύσεις, οι υποσχέσεις , το συμφέρον ακόμα και ο εκβιασμός, που σαν αόρατοι δεσμώτες του υπαγορεύουν την σταυροδοσία.

Ο άνθρωπος αισθάνεται αδύναμος και εύθραυστος. Προσπαθεί να πάρει δύναμη από την επιλογή του και να μετατραπούν σε θετικά όλα όσα αρνητικά των συνοδεύουν στην κάλπη.
"Τι τον κόσμον όλον κερδίσαι και χάσει την ψυχήν αυτού?"
Μπορεί πράγματι να κερδίσει κάτι υλικό, η τουλάχιστον να μην επιβαρυνθεί με ένα ακόμα βάρος, αλλά έχει χάσει την ελεύθερη του βούληση, την πίστη στην αξία της σκέψης του και των βαθύτερων επιλογών του.
Η πείρα έχει αποδείξει ότι πολλοί λίγοι τελικά έχουν τέτοιου είδους σκέψεις στην κάλπη. Αυτό που έχουν όμως είναι ένα βαθύ συναισθηματικό βάρος που δεν μπορούν να το προσδιορίσουν .
Αυτό που συνοδεύει τους περισσότερους στην έξοδο είναι το συναίσθημα της ανακούφισης.
Όπως όταν κάνουμε μια αγγαρεία και λέμε "Πάει και αυτό".

Η Πολιτική  - όποια πολιτική-  βρίσκει την πραγμάτωση της στην εξουσία ούτε πηγάζει από τους πολίτες ούτε γυρίζει πίσω σε αυτούς.
Σαν ανεξάρτητο και αποκομμένο ον απομυζά από την κοινωνία όλα τα θρεπτικά συστατικά που παράγει επιστρέφοντας της μια κατ'επίφαση ελευθερία και θεσμούς τέτοιους και τόσο, όσο να μην διαταράσσεται αυτή η σχέση ύπαρξης.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου