Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2014

Όταν προσπαθείς να τους ευχαριστήσεις όλους, δεν ευχαριστείς κανέναν.

Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ένας μυλωνάς με τον γιο του που πήγαιναν να πουλήσουν ένα γαιδούρι στο παζάρι.
Περπατούσαν δίπλα στο γαιδούρι για να μην τον κουράζουν έτσι ώστε να πουληθεί όσο το δυνατόν καλύτερα.
Στον δρόμο τους συνάντησαν μια παρέα από εμπόρους που έβαλαν τις φωνές όταν τους είδαν.
"Μα που ακούστηκε! Να μην ανεβαίνουν πάνω στον γάιδαρο!"

Ο Μυλωνάς, θίχτηκε, και είπε στον γιο του να ανέβει..
Μετά από λίγο, συνάντησαν μια παρέα από γυναίκες που πήγαιναν στο παζάρι.

"Μα δεν υπάρχει σεβασμός νεαρέ μου!" είπαν οι γυναίκες, και τους κοίταξαν υποτιμητικά.

Κατέβηκε λοιπόν ο νεαρός και ανέβηκε ο πατέρας του, αν και δεν ήταν κουρασμένος.

Λίγα μέτρα πιο πέρα, βρέθηκε μια παρέα που τους μάλωσε ότι κουράζουν τον γάιδαρο, ενώ είχαν την δύναμη να τον κουβαλήσουν μόνοι τους.

Έτσι έδεσαν τον γάιδαρο σε ένα ξύλο και το κουβαλούσαν καμαρωτοί καμαρωτοί.

Πλησίαζαν όμως στο παζάρι, και ο κόσμος που όλο και γινόταν πυκνότερος, άρχισαν να γελάνε και να κοροιδεύουν τους δύο ανόητους που κουβαλούσαν το γαιδούρι.

Εκείνο τρομαγμένο από τον κόσμο, άρχισε να κλωτσάει και να γκαρίζει, τόσο πολύ, που στο τέλος λύθηκαν τα σχοινιά, και έπεσε στο ποτάμι, μιας και εκείνη την ώρα περνούσαν πάνω από μια γέφυρα.

Έτσι λοιπόν, προσπαθώντας να τους ευχαριστήσουν όλους, δεν ευχαρίστησαν κανέναν και έχασαν και το γαιδούρι.

Λοιπόν νομίζω ότι σε όσους γράφουμε στο ίντερνετ τις σκέψεις μας, ταιριάζει πολύ αυτό το παραμύθι.
Η προσπάθεια του να υπάρχει "αντικειμενικότητα" που σημαίνει "βάζω όλα όσα μου στέλνουν" είναι σαν να ανεβαίνεις και κατεβαίνεις από το γαιδούρι ανάλογα ποιον συναντάς.

Ακόμα πιο πολύ νομίζω ότι μας ταιριάζει το παραμύθι Ο ΜΟΡΜΟΛΗΣ που είδαμε τις προάλλες.
"Μη με ξαναενοχλήσεις!....λέει ο Μορμόλης.

'Δεν τα πιστεύω εγώ αυτό!αλλά ...το λέει ο Μορμόλης.

Εγώ παλαιότερα, είχα έρθει σε πάρα πολύ δύσκολη θέση και αισθανόμουν πολύ άσχημα.
Δεν ήξερα τι να κάνω. Δεν ήθελα να ανεβάζω μερικά πράγματα, αλλά ανέβαινε ένα, και μετά ήταν η συνέχεια το άλλο. Αλλά ούτε αυτό μου χτύπαγε καλά, γιατί κάπως δικαιολογούσα το ένα, αλλά όχι το άλλο.
Μου λέει μια μέρα ένας θιγόμενος.."Μα καλά, εσύ το έβαλες!"
Του λέω, "Το έβαλα γιατί μου το έστειλαν"

Εκείνη την ώρα αισθάνθηκα πάρα πολύ άσχημα. Τόσο άσχημα, που ακόμα δεν μου έχει περάσει και ας είναι από τον χειμώνα.
Έτσι που λέτε παιδιά..δύσκολη η επιλογή, χρειάζεται και κάποιο χρόνο να πάρεις απόφαση για το πως θα διαχειρίζεσαι αυτό το πράγμα.

Εν κατακλείδι, πρώτον δεν μπορείς να τους ευχαριστήσεις όλους, δεύτερον αφού αναφέρονται προβλήματα σίγουρα πολύς κόσμος θα ενοχλείται, τρίτον δεν πρόκειται να ξαναγίνω..Μορμόλης, και τέλος, έναν γάιδαρο που έχω, (το blog) , το θέλω ζωντανό.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΚΑΝΕΝΟΣ...εχεις δικαιωμα να ανεβασεις οτι γουσταρεις και επιλεξεις...το θεμα ειναι οτι ειμαστε μικρη κοινωνια και μια χουφτα ανθρωποι οποτε ποιανου να χαλασεις χατηρι.
αυτο ειναι προβλημα το καταλαβαινω,αλλα μην πολυ ιδρωνει και το αυτι σου..οποιος εχει παραπονα ιδου η ροδος ιδου και το πηδημα.
ας το κανει εκεινος καλυτερα..
με αγαπη καβοντοριτισσα

Δημοσίευση σχολίου

Γιατί δεν μίλησε νωρίτερα η Σοφία Μπεκατώρου.

  Η ολυμπιονίκης Σοφία Μπεκατώρου    ΑΠΕ Η συγκλονιστική εξομολόγηση της Σοφίας Μπεκατώρου αποτελεί μία πράξη θάρρους και δυστυχώς μερικά σχ...