Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014

Οικογενειακές διακοπές στο " El Passo"...Κάρυστος town.

 Στην απίστευτης ομορφιάς Δυτική Παραλία Καρύστου, θα βρείτε την Καντίνα El Passo, που χρόνια τώρα, διαχειρίζεται και το κομμάτι της παραλίας που είναι μπροστά της.

Μετά την καταστροφή του τμήματος όπου ήταν ο αγαπημένος τόπος για τα μικρά παιδιά, οι οικογένειες μετακόμισαν λίγα μέτρα πιο κει, και εγκαταστάθηκαν στο El Passο.

Ο Βυθός είναι αμμώδης, η μετάβαση από πολύ ρηχά σε πιο βαθιά, σταδιακή, η άμμος στην παραλία  λευκή και καθαρή.

Η Καντίνα προσφέρει μια μεγάλη ποικιλία καφέ, ούζο, μεζέδες και σουβλάκια, έτσι ώστε μπορεί κάποιος να περάσει πάρα πολλές ώρες χωρίς να του λείψει τίποτα.
Οι τιμές -τιμές κρίσης- οι ξαπλώστρες δωρεάν, και η εξυπηρέτηση φιλική αλλά επαγγελματική.
 Η παραλία γεμίζει με τις χαρούμενες φωνές των παιδιών που παίζουν, και οι νεαρές μαμάδες με υπομονή παρακολουθούν την κάθε τους κίνηση.

Είναι μια ευκαιρία να ...ξανασμίξουν οι παρέες θα λέγαμε, αφού κάθε απόγευμα δίνουν ραντεβού για να περάσουν άλλο ένα απόγευμα στην παραλία.

Τα παδιά όχι μόνο γυμνάζονται αλλά παίζουν ατέλειωτα, δημιουργώντας φιλίες, φιλίες που θα κρατήσουν μια ζωή και το σημερινό παιχνίδι, θα είναι μέρος των αναμνήσεων της παιδικής τους ηλικίας.
 Τα μικρά μας μεγαλώνουν γρήγορα, και εκεί που το ένα καλοκαίρι φωνάζουν "Μαμά που είσαι?", το άλλο, σου λένε άπονα, "Δεν θέλω να με βλέπουν με την μαμά μου", ενώ πριν το συνειδητοποιήσεις, απαξιώνουν την αγαπημένη τους παραλία επειδή είναι για ...μωρά, και κάνουν στέκι τους το "Κοχύλι" όπου οι έφηβοι, και οι...αιώνιοι έφηβοι, έχουν τον δικό τους τρόπο να επικοινωνούν και να συνεχίζουν πολλές φορές τις φιλίες που κτίστηκαν δίπλα στο κύμα μαζί με τα καστράκια, τις λακουβίτσες και το ποδόσφαιρο στο άπλωμα της παραλίας.
 Ποτέ δεν χορταίνει ο γονιός να καμαρώνει τα παιδιά του, αλλά πολλές φορές οι μανούλες κουράζονται να εστιάζουν για ώρες πάνω στα μικρά τους.
Μπορεί να μιλούν , να γελούν , να πίνουν καφέ, να αλλάζουν συντροφιά, όμως τα μάτια είναι πάντα εκεί, πάνω στο μικρούλι που παίζει, η κολυμπάει με τα μπρατσάκια του και γελάει επειδή το κύμα το κάνει κούνια πάνω στην θάλασσα.


Για μας που τα παιδιά μας πια έχουν φύγει από την προστασία μας και μπορούμε να κοιτάμε χωρίς τύψεις τον ορίζοντα, έρχονται ώρες ώρες που ευχόμαστε να γύριζε ο χρόνος, έστω και για λίγες στιγμές, να μας φώναζαν δυνατά, "Μαμά θέλω παγωτό!" όπως ακούμε τα μικρούλικα να ζητούν το ένα και το άλλο.
 Δυτικά στο El Passo, δημιουργούνται  αναμνήσεις, όπως και σε κάθε κομμάτι της παραλίας μας.











Εξαιρετικά αφιερωμένο σε όσους και όσες μου μίλησαν για αυτό το θέμα, αλλά και για άλλα, ....σε άλλες αναρτήσεις.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου