Κυριακή, 13 Ιουλίου 2014

Κατινιές...

Καλημέρα αναγνώστες και να έχετε όλοι μια καλή Κυριακή, με πολύ ήλιο, θάλασσα, και  ζεστή άμμο στα πατουσάκια σας
Βλέπω τις πρωινές κουβέντες στην τηλεόραση με τους πολιτικούς μας και μια γαρνιτούρα από δημοσιογράφους.
Δεν ξέρω αν είναι το καλοκαίρι, η ζέστη, η συναισθηματική απομάκρυνση από αυτά που λένε, η πολύ απλά ότι όλα ακούγονται κοινότυπα, χιλιοειπωμένα, και πάρα πολύ κουραστικά, κυρίως από τον τόνο που χρησιμοποιούν μερικοί και μερικές από αυτούς.
Ακούμε να εναλλάσσονται,
αλαζονικός τόνος, εχθρικός, απαξιωτικός,   και πάλι από την αρχή.
Δεν χρειάζεται να ακούσεις και πολλά, όλα τα υπόλοιπα σου φωνάζουν το τι θέλουν να πουν.

Τα ρούχα, τα αξεσουάρ, τα μαλλιά, τραβούν και αυτά την προσοχή και αποδυναμώνουν τον λόγο..που έτσι και αλλιώς δεν έχει και πολύ δύναμη.
Βλέπεις κυρία και επί της κεφαλής 5 τουλάχιστον μπλέ φαρδιές ανταύγειες...
Και σε ρωτώ αναγνώστη.
Πως να ακούσεις το τι λέει, πριν να διευκρινήσεις του αν είναι πρόσθετες, του τι ακριβώς χρώμα είναι, το πως η 50 φεύγα πολιτευτής δεν έχει καταλάβει ότι δεν πάει στο κεφάλι της 50χρονης το μπλε.
Δεν βρέθηκε κάποιος να της το πει?
Αλλάζεις κανάλι και να τα σκουλαρίκια του 70, μεγάλα με χαντρούλες, κάτι από ινδικά και απροσδιόριστου έθνικ, να κουνιούνται έντονα κάνοντας κούνια στα αυτιά.
Εικόνες από ταγάρια, μακριές τσιγγάνικες φούστες, λίγο  ρεμπέτικο, λίγο τα παιδιά του Πειραιά, όλα σε ένα θλιβερό συμπέρασμα του "αλλιώς κινήσαμε αλλιώς, και αλλού  η ζωή μας πάει"

Κατινιές θα μου πεις...
Θα συμφωνήσω αναγνώστη.
Αλλά βρε παιδιά....τι θα πάθουν σε αυτήν την ηλικία να αποχωριστούν τα σημάδια της νιότης και μιας μόδας που έχει από καιρό μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας?

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου