Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

Κόντρες -προβλήματα και προβληματισμοί.

Ο Σεπτέμβρης ήδη έφτασε στην μέση και οι δραστηριότητες αναπροσαρμόζονται στις ανάγκες των σχολείων η άλλων υποχρεώσεων που έχει ο κάθε ένας από μας.

Αυτό που δεν φαίνεται να αλλάζει είναι οι κόντρες.
Οι κόντρες με μηχανές, μεγαλύτερες η μικρότερες. Με μηχανάκια ..φτιαγμένα η όχι.
Ο δρόμος Κάρυστος - Μαρμάρι, γίνεται συχνά ένα στοίχημα ζωής η θανάτου που δεν το αναφέρει κανείς, το ξέρουν όλοι, και κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα.
Χρόνια κρατά το φαινόμενο, χρόνια και χρόνια με θύματα στο ενδιάμεσο που δεν είναι αρκετά να το σταματήσουν.
Δεν φαίνεται να μπορεί να υπάρξει κάτι που θα αποτρέψει το επόμενο εν δυνάμει δυστύχημα..

 Με αφορμή τις εξαιρετικές πρόσφατες εκδηλώσεις του Φεστιβάλ και του Τρίαθλου, ελπίζω να έρθει η στιγμή που θα μπορέσουμε να δούμε τις δυνατότητες που υπάρχουν βασισμένες σε τέτοιες προσπάθειες.
Για την ποδηλασία , παραδείγματος χάριν, μπορούμε να αναπτύξουμε το mountain biking βασισμένοι πάνω σε σηματοδοτημένα μονοπάτια, -όπως γίνεται σε πολλά μέρη της Ελλάδας.-
Τον προηγούμενο χειμώνα είχαμε μπει σε ένα πρόγραμμα καταγραφής μονοπατιών.
Σε ποια φάση να βρίσκεται άραγε ?  Θα μπορούσε να  συμπεριληφθεί αυτός ο χάρτης και στις αθλητικές δραστηριότητες εκτός από το hiking?

Το ποδήλατο μπορεί πράγματι να γίνει ένας μοχλός τουριστικής ανάπτυξης και η διαδρομή Λονδίνο -Κάρυστος, το Τρίαθλον, και οι άλλες δραστηριότητες σε σχέση με αυτό, γίνονται γνωστές και πιστεύω ότι τον χειμώνα θα πρέπει να κοιτάξουμε το θέμα των μονοπατιών, για τα μπορούμε να το προχωρήσουμε ένα βήμα πάρα πέρα.
Ο Ναυτικός Όμιλος πάντα πρωτοπόρος δίνει το έναυσμα ,δείχνει τον δρόμο...Ας τον ακολουθήσουμε.

Όσο αφορά το Φεστιβάλ παιδικών Χορωδιών και την παρουσία της ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ  μαζί με τους χορούς της πατρίδας τους, και μεις με τους δικούς μας, αποδείχθηκε ότι είναι κάτι που μπορεί να γίνει και να έχει απήχηση στον κόσμο.
Γιατί όχι λοιπόν, περισσότερες ομάδες?  Γιατί όχι περισσότερες μέρες? Γιατί όχι και ένα γαστρονομικό φεστιβάλ των Χωρών που συμμετέχουν?

Το ανθρώπινο δυναμικό της περιοχής μας έχει τεχνογνωσία έχει επίπεδο έχει θέληση έχει όνειρα, και πάνω από όλα, έχει αγάπη για τον τόπο μας.

Εύχομαι και ελπίζω να βρεθεί αυτή η μαγική στιγμή που όλα αυτά θα αναπτυχθούν και θα γίνουν θεσμοί και συνήθειες, μιας και δεν είναι πια όνειρο, παρά το πρώτο ξύπνημα αυτό το Σαββατοκύριακο για ένα καλύτερο αύριο της περιοχής μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου