Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Χριστούγεννα ξανά!

Όλοι , μικροί μεγάλοι, άντρες γυναίκες, και παιδιά, περιμένουν κάτι πάρα πάνω από την χρωματιστή τζαμποσακούλα να βγει να απο την καμινάδα και να διαβαστεί στο τζάμι από την άχνα της ανάσας η μέρα των Χριστουγέννων.



Όσο πιο πολύ η προσμονή, τόσο πιο πολύ και ο κίνδυνος της απογοήτευσης για αυτό χαλαρώστε, και δεχτείτε απλά τα γεγονότα όπως είναι.
Τα φετινά Χριστούγεννα, θα περάσουν, όπως κάθε χρόνο, είτε τα φορτώσουμε υπερβολικές προσδοκίες είτε όχι.

Άλλωστε, οι απροσδόκητοι παράγοντες είναι πάντα σαν τα καλικατζαράκια που γελάνε όταν μας χαλάνε τα σχέδια.
Οι κουραμπιέδες που δεν κάνουν ούτε για μπαλάκι του τένις, η γαλοπούλα που δεν έγινε τόσο νόστιμη όσο περιμέναμε , ιώσεις που μας ρίχνουν στο κρεβάτι, καμιά φορά μπορεί να ξημερώσεις και σε έκτακτο χειρουργείο την μέρα που είχες κανονίσει να βουτήξεις για τον σταυρό, και πολλά άλλα που σίγουρα όλοι μέσα στις χρονιές, έχετε μια ιστορία να θυμηθείτε.


Τα μαγικά Χριστούγεννα, είναι για τις διαφημίσεις, για τις εκπομπές και τα μικρά παιδιά.
Για όλους τους άλλους, είναι θέμα οπτικής.
Παρόλα αυτά, είναι μια περίοδος που τα ξενιτεμένα μας παιδιά γυρίζουν και αυτό είναι Μαγικό.
Είναι οι μέρες που παλιές αναμνήσεις γεμάτες από Χριστούγεννα  με πρόσωπα που δεν είναι πια κοντά μας, και αυτό είναι Συγκινητικό...
Είναι οι μέρες που όλοι προσπαθούν να δουν τον κόσμο μέσα από τα μάτια των παιδιών, και αυτό είναι Ελπιδοφόρο,
Είναι οι μέρες που όλοι προσφέρουν σε όλους, βλέπουμε επιτέλους ταινίες χωρίς σκοτωμούς, και ποτέ το φαγητό δεν είναι αρκετό στο σπίτι, και το ψυγείο μοιάζει πάρα πολύ μικρό.

Δεν υπάρχουν συνταγές για  μαγικά Χριστούγεννα.
Τα έθιμα που ήταν ο οδηγός για το τι να κάνουμε, έχουν ξεθωριάσει, και ψάχνουμε το νόημα αφού το απαξιώσαμε..
Όμως,  ο κάθε άνθρωπος μέσα στην περίοδο των γιορτών, σιωπηλά και αθόρυβα, θα νιώσει την στιγμή του και έστω για μια μυστηριακή και εσωτερική στιγμή θα ευχηθεί στον Θεό κάτι, η θα τον ευχαριστήσει για κάτι, έστω και αν όλα τα άλλα γίνονται μηχανικά και προγραμματισμένα. Έστω και να αυτή η στιγμή είναι κάθε Πάσχα και Χριστούγεννα.



Παράκληση προς κάποια διεύθυνση, εκ των αναγνωστών πολιτών Καρύστου.

Σε κάποια διεύθυνση μου λένε αναγνώστες να παρακαλέσουμε, να μην πάρουν τους αστυνομικούς μας για την πορεία του Γρηγορόπουλου που μαζεύετε όλη η αστυνομική δύναμη της επαρχίας για τους ξελασπώσει έτσι που τα κάνουν.

Είμαστε που είμαστε 5 και ο κούκος, μη μείνουμε, 3 και ξεκρέμαστοι!

Αυτά εκ των αναγνωστών..

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Τι περιμένουμε να γίνει στην πορεία για τον Αλέξη Γρηγορόπουλο?

Σε λίγες μέρες θα θυμηθούμε τις άσχημες στιγμές από τον άδικο χαμό του Αλέξη Γρηγορόπουλου, και η πολιτεία κάνει ότι μπορεί, για να έχουν την ένταση που είχαν τότε.

Ο φίλος που που ήταν τότε μπροστά, βρίσκεται σε πολύ άσχημη κατάσταση και ακόμα δεν του έχει δοθεί η διαβεβαίωση ότι θα έχει τις άδειες για να παρακολουθεί τα μαθήματα του όταν πρέπει.

Έχουμε λοιπόν, έναν έγκλειστο μόνο 20 χρονών, που προτιμά να πεθάνει παρά να αφήσει το μυαλό του να μουχλιάσει, και από την άλλη μια πολιτεία, που φέρεται με εγωισμό και κάνει κόντρες αντοχής με τον απεργό πείνας.
Μετά την δραπεύτευση του Ξηρού, όλες οι άδειες σταμάτησαν, και τώρα τι? Ποτέ Ξανά?

Σε λίγες μέρες, οι ήδη πορείες που γίνονται θα μεγαλώσουν.Αστυνομικοί θα γεμίσουν πάλι τους δρόμους ,θέλουν δεν θέλουν, για να ηρεμήσουν όσους βλέπουν την αδικία και θέλουν να την φωνάξουν.

Τι περιμένουμε αλήθεια να συμβεί?
 Οι άνθρωποι πολλές φορές ψάχνουν μια αφορμή...και από αιτίες, ...έχουμε αμέτρητες..

Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει..

Μετά και την τελευταία υποχώρηση και τα ναι σε όλα στο Παρίσι, μετά τους νέους εκβιασμούς για το ότι "θα πέσουμε στον γκρεμό", έφτασε η ώρα να φύγουν όλοι που για τόσα χρόνια, βγάζουν ανακοινώσεις για το πως γλυτώσαμε και το πόσο καλά πάμε.

Δεν πάμε καθόλου καλά και το ξέρετε όλοι.
Χτες στην τράπεζα, μια ουρά από απελπισμένους ανθρώπους  σιγοψιθύριζαν "είναι ληστές" και ο καθένας είχε το δικό του παράδειγμα, κάθε μέρα ο κάθε ένας από μας, βλέπει το φως της όποιας ελπίδας να σβήνει..

Απορώ το πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι τουλάχιστον 20 μονάδες μπροστά, απορώ το πως υπάρχουν άνθρωποι που ζητωκραυγάζουν τον Παπανδρέου, απορώ το πως υπάρχουν άνθρωποι που ανέχονται τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο να τους βάζουν να λένε κάθε τρις και λίγο τις κόκκινες γραμμές τους.
Ας μην τις έλεγαν, ας μην υποσχόντουσαν ότι θα βγούμε από το μνημόνιο, ας μην υπέγραφαν νόμους για να τους αλλάξουν ένα ξημέρωμα μετά.

  Ήρθε η ώρα για αλλαγή και χωρίς τις πατερίτσες από το Ποτάμι που θα μας  ξαναδώσει υπουργό από το ίδιο συρτάρι.
Ήρθε η ώρα του Σύριζα και ας ελπίσουμε ότι οι πολυγλωσσία τους θα υποχωρήσει μπροστά τις ευθύνες που θα αναλάβουν.

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

Νίκος Ρωμανός: Ένα παιδί μετράει ώρες.

https://secure.avaaz.org/el/petition/Symvoylio_Fylakon_Korydalloy_Amesi_horigisi_ekpaideytikon_adeion_toy_apergoy_peinas_Nikoy_Romanoy/?ditpFdb&pv=36

Ο Νίκος είναι ένα παιδί που κάνει απεργία πείνας γιατί δεν τον αφήνουν να συνεχίσει στις σπουδές του στα ΤΕΙ.
Ο Νίκος αργοπεθαίνει μετά από πολλές ημέρες απεργία πείνας και ήδη έχει μεταφερθεί στο νοσοκομείο σε πολύ άσχημη κατάσταση.
Ο Νίκος έχει καταγραφεί σαν τρομοκράτης, πιστεύει ότι κάνει επανάσταση με ληστείες και άλλες τέτοιου είδους πράξεις, αλλά ο Νίκος είναι ένα παιδί 20 χρονών...

Όταν βαρυποινίτες που έχουν σκοτώσει πολλούς ανθρώπους, εκτελεστές και σκοτεινοί εγκέφαλοι αφήνονται ελεύθεροι με άδειες, πως δικαιολογείται αυτή η σκληρότητα προς ένα νέο παιδί?

Αυτό είναι το πρόσωπο ενός κράτους που αντί να δείξει έναν άλλο δρόμο από αυτό της βίας, δείχνει ένα πολύ σκληρότερο από αυτό που το ενοχλεί.

Και όλα αυτά...σε ένα παιδί.

Ο σκοπός της φυλακής είναι ο σωφρονισμός η, η τιμωρία και η εκδίκηση?
Το χρέος μας είναι να στερούμε την ζωή, η να διαμορφώνουμε τις συνθήκες έτσι ώστε η ζωή να μπορεί να ανθίσει ?
Ρητορικές οι ερωτήσεις και σίγουρα όλοι απαντάτε σωστά.

Τότε γιατί το παιδί κοντεύει να πεθάνει?

Δεν ανήκω σε αυτό τον χώρο, δεν πιστεύω ότι γίνεται καμιά επανάσταση με ληστείες και βόμβες, δεν συμφωνώ καθόλου καν με όσους τα δικαιολογούν.
Αλλά, δεν μπορώ να βάλω στο μυαλό μου ότι αφήνουμε ένα παιδί να πεθάνει επειδή θέλει να πάει σχολείο, και στερούμε από την ίδια την ζωή εν τέλει, έναν σύμμαχο της, που έχει όλη τον χρόνο να αναθεωρήσει την σχέση του με την βία αν του δώσουμε τα σωστά δείγματα συμπεριφοράς.

Τρεις επιπλέον ιατροί στο Γ.Ν.-Κ.Υ. Καρύστου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Με την συνεδρίαση του Συμβουλίου κρίσεων που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2014 στο Γενικό Νοσοκομείο Χαλκίδας, ολοκληρώθηκε η διαδικασία για την πρόσληψη τριών επιπλέον ιατρών στο Γ.Ν. Καρύστου.

Οι συντονισμένες ενέργειες που έγιναν από την πλευρά της Διοίκησης του Νοσοκομείου Καρύστου σε συνεργασία με το ιατρικό και διοικητικό προσωπικό του ιδίου Νοσοκομείου αύξησαν τον αριθμό των προς πρόσληψη ιατρών σε πέντε αφού από το τέλος του

καλοκαιριού έχουν δρομολογηθεί προσλήψεις δύο ακόμα ειδικοτήτων.
Στην σύσκεψη προέδρευσε ο Διοικητής του Νοσοκομείου Χαλκίδας, κος Ιωάννης Καρούζος, ενώ συμμετείχαν και οι προβλεπόμενοι από το νόμο εισηγητές, καθώς και ιατροί από το Νοσοκομείου Καρύστου οι οποίοι και έκριναν βάσει κριτηρίων τους υποψηφίους.
Έτσι όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία και από το Υπουργείο Υγείας, το Νοσοκομείο Καρύστου θα έχει στο δυναμικό του επιπρόσθετα τις εξής πέντε ειδικότητες: οφθαλμίατρος, μικροβιολόγος, χειρουργός, ορθοπεδικός και γενικός ιατρός των οποίων η παρουσία σε συνδυασμό με τις εργασίες αναβάθμισης που έχουν δρομολογηθεί στο Γ.Ν.-Κ.Υ. Καρύστου θα συμβάλλουν σε περισσότερες και ποιοτικότερες υπηρεσίες υγείας προς τους κατοίκους της νότιας Εύβοιας και τους επισκέπτες της.
Ο Αναπληρωτής Διοικητής Γ.Ν.-Κ.Υ. Καρύστου
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΜΙΧΑΣ

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

Τριαλά τριαλαλό!!

Καλημέρα αναγνώστες και σήμερα έχουμε γενική απεργία.
Όχι γενική δηλαδή, μιας και πάρα πολλοί εργάζονται κανονικά, αλλά τέλος πάντως...γενική.

Απεργία η χωρίς απεργία, ο χρόνος της κυβέρνησης είναι μετρημένος και το ρολόι έχει ήδη ξεκινήσει να μετράει αντίστροφα.
Ο Σαμαράς φεύγει ο Τσίπρας έρχεται, και μαζί με αυτόν πολλοί που έχουν ένα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον σαν νοοτροπία και παρουσία.
Είναι δηλαδή για κάτι σαν και μένα που γράφουμε, πολύ ενδιαφέροντες τύποι που ποτέ δεν σταματούν να δίνουν πάσες για κάθε είδους σχόλια.
Θα τους φάμε στη μάπα και αυτούς κατά τα φαινόμενα και ο Θεός Βοηθός, γιατί από αλλού δεν βλέπω βοήθεια.
Ο λόγος που φοβάμαι είναι γιατί στο πρόγραμμα του έχει πολλά εαν και θα δούμε, κάτι που δεν σε γεμίζει και σιγουριά για το μέλλον.
Μαζικές προσλήψεις ΞΑΝΑ στο δημόσιο, είναι ένα από αυτά.
Τα λεφτά θα τα μαζέψουν από την φοροδιαφυγή......αλλιώς?

Για αυτό σας λέω αναγνώστες, τριαλαλά τριαλαλό....

Δεν αλλάζει η οπτική μας και αυτό είναι η ταφόπλακα σε κάθε προσπάθεια.
Όσο δεν νοιάζεται κανείς για τον διπλανό του, όποιος και νάναι αυτός, ότι μέτρα και να πάρουν, όποιος και να τα πάρει, δεν πρόκειται να δούμε προκοπή.
Μάλλον θα ρίξω ένα λευκό φέτος γιατί δεν αντέχω το βάρος του να έχω βοηθήσει κάποιον από όλους τους φαντασιόπληκτους που μας πλασάρονται για σωτήρες.
Οι γελοιότητες στο ΠΑΣΟΚ, το αχαρακτήριστο επίπεδο στην ΝΔ, και όλα τα υπόλοιπα που η ιστορία θα τα γράψει και ελπίζω να μη τα διαγράψει, μας έχουν κάνει να γυρίζουμε την πλάτη ..

Από εκβιασμό σε εκβιασμό όλοι ανεξαιρέτως, χωρίς να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους για τίποτα, χωρίς να φταίνε ποτέ και να μας ζητάνε και τα ρέστα από πάνω...

Όχι δεν θα συγχυστώ άλλο. Τριαλαλά τριαλαλό  και ότι γίνει...
Ε, μα πια..



Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

ΑΠΕΡΓΙΑ.

"Ίου!!!" γενικώς....

¨Tα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου!"
" Τι΄χα Γιάννη, τι΄χα πάντα"

Ποια είναι η αντίδραση?
" Ίου!!"

Τι είναι το " ίου?"

Το ίου, είναι γκριμάτζα, επιφώνημα, που δίχνει απαξία, αηδία, απαξίωση και όλα τα παρεμφερή επίθετα.

Για παράδειγμα έχουμε τα εξής.
Ο Πεταλωτής εξυμνεί τον Παπανδρέου και την αγωνιστική του δράση.
" IOY!!"

Μερικοί φητητές ...περήφανα αδειάζουν σκουπίδια στο γραφείο του πρύτανη.
"IOY"

Ο Παπαδημούλης ξεχνά όλα τα ωραία περί νεολαίας, και όταν κάνουν κάτι εμφανώς ηλίθιο λέει, Δεν είμαστε παιδονόμοι"

" IOY!"

Ο Θεοδωράκης πριν τον πάρει ο ύπνος όρθιο, λέει ότι δεν υπήρχαν φοιτητικές οργανώσεις στο Πολυτεχνείο.

"IOY!!"

Σε όλη την περίοδο των μνημονίων έχουμε Σιμιτικούς μη εκλεγμένους υπουργούς οικονομικών.

"IOY!!"

Γράφω κάτι και βλέπω κάτι κακορίζικα σχόλια που αναρωτιέμαι αν καν διάβασαν το τι έγραψα.
"IOY!!"





Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Σκανταλιές...και αντιγραφές.

Όπως ξετυλίγεται το κουβάρι των οικοκυρικών αναμνήσεων, στο νήμα πλέκονται και άλλες σιγά σιγά.
Είχαμε λοιπόν έναν καθηγητή που μας έκανε θρησκευτικά, και είχε τον πιο ασυγκράτητο λόγο που έχω συναντήσει ποτέ μου σε άνθρωπο.
Δεν σταματούσε ποτέ, ας πούμε ότι τον έλεγαν κ.Ρόπτο, και ακόμα και στις εκδρομές, εναλλάσσονταν τα παιδιά, αλλά ο λόγος δεν τέλειωνε παρά μόνο όταν φεύγαμε.

Εμένα δεν με συμπαθούσε και πολύ μιας και όλο έβρισκα τρόπους, χωρίς να το θέλω, να τον εκνευρίζω. Ένας από αυτούς ήταν γιατί με έβλεπε πολύ συχνά χωρίς ποδιά, μιας και είχα υιοθετήσει μια τζιν φόρμα και ποτέ δεν με πετύχαινε με αυτήν όποτε έκανε εξορμήσεις για να πάει στο γραφείο τις μαθήτριες που είχαν την ατυχία εκείνη την ημέρα να είναι εκτός στολής.
Δεν έφτανε που πήγαινα με το τζιν, αλλά όποτε είχε κρύο πήγαινα στο σχολείο με παντελόνι και όταν με συναντούσε στον δρόμο ετοιμαζόταν για να με αποβάλει, αλλά άλλαζα στα αποδυτήρια και δεν του έδινα αυτή την χαρά.,
"Εσύ Κόλλια παιδί μου δεν πρόκειται να πάρεις ποτέ 20" μου έλεγε, αν και στο μάθημα του ποτέ δεν ήμουν αδιάβαστη.
Όμως τι να το κάνεις ? Τα παιδιά σκαρφίζονται διάφορα για να τρελάνουν τους δασκάλους και γω δεν αποτελούσα καμιά εξαίρεση.
Σε ένα διαγώνισμα λοιπόν, άνοιξα το βιβλίο και αντέγραψα ακόμα και το κόμμα και την τελεία.
Όταν πήραμε βαθμούς ,είχα 16.!
"Γιατί κύριε έχω μόνο 16? Είχα διαβάσει τέλεια το μάθημα και έχω βάλει και το κόμμα και την τελεία ακριβώς όπως το βιβλίο!"
"Αυτό δεν γίνεται Κόλλια παιδί μου" μου λέει απαξιωτικά..
"Αλήθεια κύριε σας λέω, γιατί δεν με πιστεύετε? Ανοίξτε το διαγώνισμα, να διαβάζω για να δείτε ότι είναι ακριβώς" , και πιο αθώα έκφραση δεν είχαν ξαναδεί οι τοίχοι της τάξης.
Τα παιδιά άρχισαν να γελάνε, εγώ σοβαρή σοβαρή και παρεξηγημένη, ο καημένος ο κ.Ρόπτος, να μην ξέρει τι να κάνει για να κρύψει την δυσφορία του.
Τι να κάνει όμως? Άνοιξε το γραπτό και άρχισα το διάβασμα...Φτάνοντας σε κάθε τελεία και κόμμα, τον ρωτούσα, "Έχει κόμμα? Έχει τελεία?"
"Έχει" μου απαντούσε, αλλά το 16 δεν άλλαξε.....μόνο που δεν μίλησε και τόσο πολύ εκείνη την ημέρα.

Mια αξέχαστη καθηγήτρια.

Όταν ακούω τα παιδιά να έχουν παράπονα για το σχολείο και τις εξετάσεις, χαμογελάω, και όταν τους λέω ότι εμείς τότε, μέναμε στην ίδια τάξη ακόμα και στο Δημοτικό, ότι κάναμε μάθημα και το Σάββατο, ότι δώσαμε εισαγωγικές από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο και από το Γυμνάσιο στο Λύκειο, και ότι τότε διαβάζαμε όλα τα βιβλία και όχι, 3 γραμμές από δω και 3 από κει, που αφήνει το μάθημα ασύνδετο και νόημα δεν βγάζεις, γελάω γιατί βλέπω τα μάτια τους να ανοίγουν τόσο, όσο ο πάτος μιας μικρής κατσαρόλας.

Και τώρα που είπα κατσαρόλα, μου έρχεται στον νου, σαν νάταν χτες, η κυρία των Οικοκυρικών, γιατί τότε, είπαμε, έπρεπε να είμαστε καλές νοικοκυρές και να ..πιάνουν τα χέρια μας σε ότι χρειάζεται για να...κρατήσεις ένα σπιτικό.
Έτσι μαθαίναμε για την σωστή διατροφή, για το μαγείρεμα, μαθαίναμε να στριφώνουμε και να ράβουμε, όπως φυσικά να πλέκουμε.
Φέρνω στον νου μου τα άσπρα πανάκια με το χειροποίητο γαζάκι, και τις βελόνες, μια καλή μια ανάποδη, 2 για το λάστιχο, και "κοίτα! όπως πάει η θηλιά και δεν θα μπερδευτείς".

Ήταν μια ευγενέστατη κυρία, που στεκόταν από πάνω μας με υπομονή και μας έδειχνε το πως να μην τρυπάμε τα δάκτυλα μας και να στερεώνουμε γερά τα κουμπάκια και τα στριφώματα.

Δεν μας ειρωνευόταν όπως άλλες πιο της φιλολογίας που τους πέφταμε πολύ χωριό και αυτές μαθές δεν καταδεχόντουσαν να κάνουν μάθημα με μας γιατί είμασταν...πίσω, ενώ αυτές από το πολύ μπροστά, δεν τις χώνευε κανείς ..
Φυσικά δεν ήταν όλες έτσι, αλλά και καμιά δεν ήταν σαν την κυρία των οικοκυρικών.
Δεν ήταν ότι ήταν ευγενής και προσήνης, είχε και μια αρχοντιά, έναν αέρα, που εγώ τουλάχιστον, αισθανόμουν σαν να ήμουν σε ατελιέ υψηλής ραπτικής, και ότι αυτά τα μαθήματα, δεν ήταν μόνο για να διεκπεραιώνω αγγαρείες, αλλά ένα σκαλί για τρομερές δημιουργίες, εντελώς προσωπικές και πρωτότυπες εφαρμογές, για να έχω κάτι, που το σκέφτηκα και το έφτιαξα μόνη μου.
Ίσως είναι από τα λίγα μαθήματα που πραγματικά έμαθα χρήσιμα πράγματα και τα εφάρμοσα και τα εφαρμόζω στην καθημερινότητα, αλλά και για να φτιάχνω εντελώς μοναδικές δημιουργίες που καμιά φορά αρέσουν...μόνο σε μένα.

Δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομα της, και ούτε νομίζω να ξαναήρθε εδώ. Τώρα πια θα είναι πολύ μεγάλη, αλλά καλή της ώρα, μας έμαθε ωραία πράγματα με ωραίο τρόπο.
Ένα τρόπο που μας έκανε το ένα πράγμα που μας έδειχνε , να θέλω να το κάνω δύο, και πιστεύω ότι αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας σε κάθε δάσκαλο.

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

Γεννηθείς 1962..

Πολλές φορές διαβάζουμε διάφορα άρθρα για αυτούς που γεννήθηκαν τότε η πιο μετά, αλλά σήμερα θα θυμηθούμε, με όσους είσαστε κοντά στην ηλικία και σε επαρχία, το τι δεν υπήρχε ενώ μεγαλώναμε εμείς.

Όχι μόνο δεν υπήρχαν κινητά, δεν υπήρχαν καν τηλέφωνα.
Όταν πηγαίναμε δημοτικό, φάνηκε στο σπίτια μας το ωραιότατο έπιπλο, καθρέπτης με περίτεχνα σχεδιάκια αλά λουδοβίκος, με κάθησμα και θήκη για το μαύρο τηλέφωνο που είχε 3 παρακαλώ νούμερα.
Άλλο έπιπλο ήταν αυτό με το καθισματάκι που το έλεγαν πολύ πετυχημένα, κουτσομπόλα!

Συνέχεια το πειράζαμε και η καημένη η μαμά μου είδε και έπαθε να μην το εξερευνούμε κάθε τρις και λίγο.
Όσο για την τηλεόραση που τόσο την κακολογούμε, θυμάμαι ότι πήγαινα, τρίτη?τετάρτη...κάπου εκεί όταν έφτασε η τελεφούνγκεν στο σπίτι.
Χαμός!! Όλη η γειτονιά μαζευόταν και έβλεπαν τις σειρές. Μια σε μας, μια σε άλλη γειτόνισα, μέχρι που μας πήρε ο μπαμπάς μου μια μικρούλα πορτοκαλί για να πηγαίνουμε να κάνουμε παρέα και στην γιαγιά εγώ και η ξαδέλφη μου η Μαρία.
Μαύρη καλονή το τζίνι και η Τζίνι, η μάγισσα, η φοβερή Λούσι, η Λάσση και τόσα άλλα, που ακόμα και τώρα θα θυμάμαι με συγκίνηση.
Ωραίες στιγμές και αναμνήσεις και ας λένε ότι θέλουνε για την τηλέοραση!

Εμείς τότε δεν ξέραμε το bulling.
Όταν κάναμε τρέλες, τρώγαμε στο ξυλαράκι μας και οι παλάμες γινόντουσαν κόκκινες κόκκινες.
Τα τρίβαμε καλά καλά, γελάγαμε και από πάνω για να μη δείξουμε δειλοί και μαμόθρεφτα, και αν είχαμε διαφορές ρίχναμε και ένα ξύλο μετά, και τέλος.
Ούτε κλαψουρίσματα στην μαμά, ούτε το λόγο στους δασκάλους ούτε τίποτα.
"Μαμά ο δάσκαλος με έδειρε"
"Καλά σου έκανε, πλήνε τα χέρια κάθησε να φας και να σκεφτείς γιατί τις έφαγες" ήταν η απάντηση, και το θέμα τέλειωνε εκεί.
Παίζαμε μέχρι την μαύρη νύχτα, αλωνίζαμε τον τόπο , βάζαμε φρένο το παπούτσι στην πίσω ρόδα, και μαθαίναμε ποδήλατο με τα χέρια στην κολότσεπη.
Πηγαίναμε ξυπόλητοι στην θάλασσα, κολυμπούσαμε μέχρι τον λιμενοβραχίονα και οι λιμενικοί μας πήγαιναν βόλτες κάθε τρις και λίγο στο λιμεναρχείο για να συνεχίσουμε αμέσως μετά τις κόντρες με τις βάρκες και "κολύμπα να προλάβουμε το καράβι".

Τότε που μεγαλώναμε εμείς, εντάξει..διαβάζαμε αλλά δεν το είχαμε και εφιάλτη για το "τι θα κάνει το παιδί στην ζωή του". Δουλειά νάναι και τρίχα στην δουλειά να μην έχει βρει... κάτι θα βρει να κάνει"
Πιο πολύ σημαντικό για τα κορίτσια ήταν να είναι νοικοκυρές, να ξέρουν να μαγειρεύουν, να ράβουν, να μάθουν το πως θα είναι ....προκομμένες, γιατί να μην ξεχνάμε ότι μετά τα 20 τις έλεγαν και γεροντοκόρες.

Τότε που είμασταν εμείς παιδιά, δεν είχαν σκύλους στα σπίτια. Ήταν βασικά ανύκουστο γιατί εκτός των άλλων , η καθαριότητα ήταν πολύ δύσκολη.
Φαντάζεσαι αναγνώστη να τινάζεις το ντρομίδι για να βγει η τρίχα ? Φαντάζεσαι τον σκύλο να σπινιάρει και να φεύγει μαλλιοκούβαρα προς το σκρίνιο η τον κομό?
Δεν υπήρχαν πλυντήρια, και το φανάρι δεν είχε φύγει ακόμα από όλα τα σπίτια.
Φαντάζεσαι το σκύλο να κάνει σούζες να φτάσει το φανάρι με το χοιρινό η να μυρίζει τον γκαζοντενεκέ με τον πασπαλά στο ντουλάπι?

Τα σκυλιά τα είχαν οι κτηνοτρόφοι, οι κυνηγοί και δεν μπορώ να φανταστώ ποιοι άλλοι, αλλά τα "μουνούχιζαν" δηλαδή τα στείρωναν και οι πληθυσμοί ήταν πάντα ελεγχόμενοι.
Από τότε που τα καημένα τα ζωντανά μπήκαν στα σαλόνια, άρχισε και η περιπέτεια των...αδέσποτων και τώρα ψάχνουμε τα βρούμε το δίκιο μας και μεις και αυτά.

Αν έχεις γεννηθεί κοντά στο 62, θα θυμάσαι το πως ξαφνικά έγιναν όλοι ΠΑΣΟΚ, Τόσο γρήγορα, όσο γίνονται τώρα ΣΥΡΙΖΑ..Μερικά πράγματα αλλάζουν μόνο στο όνομα..

Τότε που ήμασταν μικροί και μικρές, οι δάσκαλοι και οι καθηγητές μας ρωτούσαν που πάμε μετά την δύση του ήλιου και δεν ήταν προσβολή της προσωπικότητας μας...λίγο σπαστικό μόνο.. Είχαμε έξοδο κάθε Σάββατο και μέχρι την δεκάτη βραδυνή παρακαλώ....ακούγαμε τους πειρατικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς και απαραιτήτως το θέατρο στο ραδιόφωνο, όπως και τον μεγάλο μύστη και δάσκαλο ΠΕΤΡΙΔΗ! που ακόμα κάνει εκπομπές.

Αυτά τα λίγα ...μιας και τόσα έχουν αλλάξει αλλά δεν βλέπω τις νέες γενιές να γίνονται πιο δυνατές..




Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Loren, "ζητά κατοικία"


Η Loren, φιλοξενείται προσωρινά, αλλά καλό θα ήταν να έβρισκε μόνιμη στέγη.
Είναι πολύ ήσυχη, δεν γαυγίζει, είναι πολύ παιχνιδιάρα και συνεργάσιμη ακόμα και με αγνώστους.


Είναι επίσης στειρωμένο.

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

Σκέψεις πάνω στα προσωπικά δεδομένα..



Η συζήτηση για τα προσωπικά δεδομένα, απασχολεί όλο και περισσότερο όλο και περισσότερους ανθρώπους για διαφορετικούς λόγους.
Από την έκθεση παιδιών με την συγκατάθεση η όχι του ενός γονέα, μέχρι και τις συναλλαγές πολιτών με φορείς του δημοσίου, και ενώ τα ονόματα των εμπλεκομένων πολιτικών γίνονται γνωστά, των πολιτών όμως που σχετίζονται με την κάθε υπόθεση, προστατεύονται επιμελώς.

Θα ήταν επίσης πολύ άσχημη εξέλιξη οι ιδιώτες οι οποίοι έχουν την οποιαδήποτε συναλλαγή με το δημόσιο να αρνούνται κάθε επαφή η εξυπηρέτηση η επαγγελματική σχέση με το δημόσιο η τους ΟΤΑ με το φόβο της εμπλοκής τους σε δικαστικές υποθέσεις που αφορούν τους ελέγχους η άλλες διοικητικές πράξεις των οργανισμών.

Οι κάθε είδους πολιτικοί από την άλλη, για να καλλιεργούν το ήδη κλονισμένο κλίμα εμπιστοσύνης, καλό θα ήταν να αποφεύγουν καταστάσεις που μπορεί να εκθέτουν τους εν λόγω πολίτες, συναλλασσομένους και υπαλλήλους, οι οποίοι να σημειώσουμε, εκτελούν εντολές των πολιτικών τους προισταμένων.





ΓΝΩΜΟ∆ΟΤΗΣΗ
1. Η επεξεργασία των «απλών» προσωπικών δεδομένων διέπεται από τη διάταξη του
άρθρου 5 του ν. 2472/1997, σύμφωνα με την παράγραφο 1 της οποίας, «επεξεργασία
δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα επιτρέπεται μόνον όταν το υποκείμενο των δεδο-
μένων έχει δώσει τη συγκατάθεσή του». Η επεξεργασία προσωπικών δεδομένων χωρίς
τη συγκατάθεση των υποκειμένων τους, είναι κατ’ εξαίρεση επιτρεπτή, μόνο στην περί-
πτωση που συντρέχει κάποια από τις εξαιρετικές βάσεις νομιμότητας της επεξεργασίας
της παραγράφου 2 του ίδιου άρθρου, η οποία ορίζει ότι: «Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται
η επεξεργασία και χωρίς τη συγκατάθεση, όταν: ... β) Η επεξεργασία είναι αναγκαία
για την εκπλήρωση υποχρεώσεως του υπεύθυνου επεξεργασίας, η οποία επιβάλλεται
από το νόμο …». Τέτοια υποχρέωση του υπευθύνου επεξεργασίας προβλέπεται από τη
διάταξη του άρθρου 5 ΚΔΔιαδ για το δικαίωμα (και αντίστοιχη αξίωση) πρόσβασης στα
δημόσια έγγραφα, υπό τις προϋποθέσεις που η εν λόγω διάταξη θέτει. Η σχετική κρίση
περί συνδρομής των προϋποθέσεων του άρθρου 5 παρ.1 ΚΔΔιαδ, όπως κατά λογική
αναγκαιότητα και η ερμηνεία των σχετικών διατάξεών του, ανατίθεται από τον νομοθέτη
του ν.2472/1997 αποκλειστικά στον υπεύθυνο επεξεργασίας, ο οποίος θα ερμηνεύσει τις
σχετικές διατάξεις του άρθρου 5 ΚΔΔιαδ και του άρθρου 5 του ν. 2472/1997 με βάση τη
νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας και τις γνωμοδοτήσεις του Νομικού Συμβου-
λίου του Κράτους, στο οποίο, αν είναι δημόσια αρχή ή νπδδ μπορεί και να προστρέξει.
2. Η παγίωση μέσω της νομολογίας (βλ. ενδεικτικά ΣτΕ 1397/1993), υπό το νομοθετι-
κό καθεστώς του ν. 1599/1986, της αναγκαιότητας συνδρομής εύλογου ενδιαφέροντος
στο πρόσωπο του αιτούντος πρόσβαση σε δημόσια έγγραφα αποτυπώθηκε και στη δια-
τύπωση του άρθρου 5 ΚΔΔιαδ, το οποίο ορίζει ότι «κάθε ενδιαφερόμενος έχει το δικαί-
ωμα … να λαμβάνει γνώση των διοικητικών εγγράφων». Η νομολογία, όπως αυτή εκφρά-
ζεται με αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και των διοικητικών δικαστηρίων,
πάγια δέχεται ότι ο όρος «εύλογο ενδιαφέρον» αναφέρεται στη συνδρομή προσωπικής
έννομης σχέσης που συνδέει τον αιτούντα με το περιεχόμενο των εγγράφων. Και ναι
μεν για τη θεμελίωση του δικαιώματος πρόσβασης στα δημόσια έγγραφα δεν απαιτεί-
ται η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος υπό την στενή έννοια των άρθρων 47 του π.δ/τος
18/1989 ή του άρθρου 902 του ΑΚ, ως εύλογο όμως ενδιαφέρον δεν νοείται το ενδια-
φέρον κάθε πολίτη για την εύρυθμη άσκηση των γενικών καθηκόντων μίας υπηρεσίας ΑΡΧΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ
338
και την τήρηση των νόμων, αλλά εκείνο το οποίο προκύπτει, κατά τρόπο αντικειμενικό,
από την ύπαρξη μιας συγκεκριμένης, προσωπικής έννομης σχέσης συνδεομένης με
το περιεχόμενο των διοικητικών στοιχείων στα οποία ζητείται η πρόσβαση (βλ. ενδει-
κτικά ΣτΕ 1214/2000 και εκεί περαιτέρω παραπομπές στη νομολογία, ΔΕφΑθ 368/2011,
Γνμ. ΝΣΚ 92/2005). Σύμφωνα όμως με τη γνώμη ενός μέλους της Ολομέλειας, στην
περίπτωση που τα δημόσια έγγραφα περιέχουν δεδομένα προσώπων που συμμετέχουν
στον πολιτειακό και πολιτικό βίο της χώρας και εφόσον τα δεδομένα συνδέονται με την
άσκηση των καθηκόντων τους, η αρχή της διαφάνειας της κρατικής δράσης εισέρχεται
με αυξημένο βάρος στη διαδικασία της στάθμισης των αντιτιθέμενων δικαιωμάτων και
είναι δυνατό να δικαιολογήσει μία ευρύτερη ερμηνεία της αόριστης έννοιας του «ευλό-
γου ενδιαφέροντος» που δεν συνδέεται αναγκαίως με προσωπική σχέση του αιτούντος
με το έγγραφο.
3. Ενόψει των ανωτέρω δεν δικαιολογείται η αποστολή - και μάλιστα αθρόα – εκ μέ-
ρους των υπευθύνων επεξεργασίας, κρατικών φορέων ή και ιδιωτών προς την ΑΠΔΠΧ
ερωτημάτων περί χορηγήσεως ή μη αντιγράφων ή καθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο προ-
σβάσεως πολιτών στα δημόσια έγγραφα που κατέχουν, δοθέντος ότι το άρθρο 5 του
ΚΔΔιαδ έχει παγίως ερμηνευθεί και εφαρμοσθεί από τα αρμόδια δικαστήρια και το
Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, η δε παρεμβολή της ΑΠΔΠΧ, το μεν δεν απαιτείται από
τις διατάξεις του άρθρου 5 του ν. 2472/1997, το δε δεν προβλέπεται από άλλες διατά-
ξεις ότι έχει κατά οιονδήποτε τρόπο δεσμευτική ή οιασδήποτε άλλης μορφής ενέργεια
κατά το στάδιο της κρίσης του υπευθύνου επεξεργασίας περί της συνδρομής των προ-
ϋποθέσεων εφαρμογής του άρθρου 5 του ΚΔΔιαδ. Συνεπώς αλυσιτελώς υποβάλλονται
σχετικά ερωτήματα ενώπιον της ΑΠΔΠΧ.
4. Διαφορετική είναι η λύση στην περίπτωση που αφορά τα ευαίσθητα προσωπικά δε-
δομένα, κατά την έννοια του άρθρου 2 στοιχ. β΄ του ν. 2472/1997, όπου η χορήγησή τους
σε «ενδιαφερόμενο», ενέργεια που συνιστά επεξεργασία, επιτρέπεται υπό τις προϋπο-
θέσεις του άρθρου 5 παρ. 3 ΚΔΔιαδ και του άρθρου 7 παρ. 2 στοιχ. γ΄ του ν. 2472/1997.
Απαιτείται, δηλαδή, η χορήγηση τους κατόπιν προηγούμενης άδειας της Αρχής, η οποία,
κατά την κρατήσασα πρακτική, εκδίδεται στην περίπτωση που η επεξεργασία των ευαί-
σθητων προσωπικών δεδομένων είναι αναγκαία για την αναγνώριση, άσκηση ή υπερά-
σπιση δικαιώματος ενώπιον δικαστηρίου ή πειθαρχικού οργάνου μετά από αίτημα του
υπευθύνου επεξεργασίας που αφορά και σε «ενδιαφερόμενο» τρίτο, υπό την προϋπό-
θεση ότι το διακυβευόμενο συμφέρον του τρίτου υπερέχει ή τουλάχιστον προστατεύεται
ειδικώς από το δίκαιο παράλληλα με το συμφέρον του υποκειμένου των δεδομένων, τη-
ρουμένων των αρχών της προσφορότητας, αναγκαιότητας και αναλογικότητας και λαμ-
βανομένου υπόψη ότι η τελική κρίση για την αποδεικτική αξία του αιτούμενου εγγράφου
ανήκει στα δικαστήρια ή σε πρώτη φάση στο αρμόδιο πειθαρχικό όργανο.
Στην περίπτωση αυτή η ΑΠΔΠΧ ασκεί την αρμοδιότητα που ρητά προβλέπεται από το
άρθρο 7 παρ. 2 του ν. 2472/1997.
5. Τέλος, από τις διατάξεις των άρθρων 1, 3 παρ. 2 και 4 παρ. 4 του ν. 3448/2006 (για
την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα, θέματα ΟΤΑ κλπ) συνάγεται
ότι, στην περίπτωση κατά την οποία δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της
παρ. 1 του άρθρου 5 ΚΔΔιαδ, η πρόσβαση τρίτου σε δημόσια έγγραφα που περιέχουν
προσωπικά δεδομένα με σκοπό τη περαιτέρω χρήση τους επιτρέπεται κατ’ εφαρμογή
του άρθρου 3 του ν. 3448/2006, τηρουμένων των διατάξεων του ν. 2472/1997, τα δε
αιτούμενα δημόσια έγγραφα χορηγούνται κατά κανόνα ανωνυμοποιημένα.
6. Η Αρχή εξουσιοδοτεί τα μέλη της να επιλύσουν τις στο ιστορικό της παρούσας
αναφερόμενες υποθέσεις με την έκδοση σχετικών αποφάσεων /

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

"Μάθε ποιος είσαι!" και προσωπικά δεδομένα...

Πριν 2 μέρες ανέβηκε ένα παιχνίδι στο φεις με την παρότρυνση " Μάθε ποιος καθηγητής του Γυμνασίου Καρύστου είσαι" και ασυναίσθητα το πάτησα..
Αφού απάντησα 2,3 αστείες ερωτήσεις, βγήκε ότι ταιριάζω σε έναν πολύ αγαπητό μου άτομο και αφού έλεγε και τόσο ωραία λόγια, το ανέβασα και γω.
Δεν πήγα να διαβάσω τι έλεγε για άλλους ,ούτε εκείνη την ώρα στάθηκα να το αναλύσω και πολύ, αν και αργότερα το κατέβασα...

Ο μικρός που το έφτιαξε βρήκε τον μπελά του, και θα μπορούσε να βρει πολύ μεγαλύτερο αν οι καθηγητές δεν έδειχναν κατανόηση στην ελαφρότητα που αντιμετωπίζουμε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Έχουμε εξοικειωθεί τόσο πολύ που τα προσωπικά δεδομένα, οι κρίσεις για άτομα και τα διάφορα σχόλια , όλα κινούνται σε ένα ασαφές και θολό πλαίσιο οθόνης....

Όμως η οθόνη επικοινωνεί όχι μόνο με όσους θέλουμε να επικοινωνήσουμε αλλά και με όσους δεν θα θέλαμε, με όσους συμφωνούμε αλλά και όσους διαφωνούμε, με όσους ξέρουμε και με όσους ποτέ δεν θα δούμε.
Το όνομα μας και κατά συνέπεια η αξιοπρέπεια μας , γίνεται έρμαιο του οποιουδήποτε και μένουμε αδύναμοι να προστατεύσουμε τον εαυτό μας από φήμες και εντυπώσεις,

Αισθάνομαι ντροπή για τον εαυτό μου, γιατί με τόση πείρα στο ίντερνετ, δεν θα έπρεπε να παρασυρθώ ούτε και για λίγο, και έτσι φαντάζομαι το πόσο εύκολα τα ξεχνάνε όλα αυτά και όσοι δεν ασχολούνται τόσο πολύ.

Σήμερα είδα το "Ποιος μαθητής είσαι" και θα ήθελα μέσα από δω να επισημάνουμε το ότι τα παιδιά είναι ακόμα πιο ευαίσθητα και μπορεί να δημιουργηθεί bulling  εκεί που άλλοι το βλέπουν σαν αστείο.

Τα προσωπικά δεδομένα είναι ιερά. Το όνομα μας, το επάγγελμα μας, τις συναλλαγές μας, τις φιλίες μας, όλα για την οποιαδήποτε γνωστοποίηση τους τον λόγο πρέπει να τον έχουμε εμείς η κανείς, και όσο δεν δίνουμε δικαίωμα  με την  ιδιότητα μας λόγω σχολιασμού.

Μακάρι να το διαβάσουν τα παιδιά και να αποφύγουμε άλλες ταραχές και γενικά ας ξαναδώσουμε λίγη ιδιωτικότητα στην ζωή μας, πριν η έκθεση γίνει διαπόμπευση και διασυρμός.

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Η μέρα που ανακάλυψα την Καρυστινή στολή!

Μπορεί να είναι η μέρα που τελειώνει το τελεσίγραφο της Τρόικας όμως την χαρά που έχω σήμερα δεν μπορεί να μου την χαλάσει.
Για χρόνια και χρόνια, για χρόνια και καιρούς, έβλεπα στις παραστάσεις του χορευτικού την στολή την Καρυστινή και δεν μου άρεσε καθόλου.
Όχι από θέμα...στυλ,. αλλά δεν μου ταίριαζε στην λογική ότι  οι Καρυστινές με τα τόσο όμορφα σπίτια,  φορούσαν σε γάμους και γιορτές αυτές τις στολές.
Έβλεπα χορευτικά από όλη την Ελλάδα, ακόμα και η στολή στα γειτονικά μας χωριά, έχουν ράψει τις καλές τους φορεσιές, και αναρωτιόμουν το πως να ήταν η καλή φορεσιά της Καρυστινής.

Σκέψου αναγνώστη ότι αν το 70 ήταν απομονωμένα τα χωριά, το πως θα ήταν τότε, ακόμα και πριν το 1821, όπου οι  συνθήκες ήταν απαγορευτικές για την επικοινωνία με όλες τις δυσκολίες και τις αγεφύρωτες για την εποχή διαφορές.

Και μετά από τόσα χρόνια που ρωτάω, βρέθηκε ο άνθρωπος που έχει τα αυθεντικά σχέδια της Καρυστινής καλής φορεσιάς, και τώρα ανυπομονώ να την δω να υλοποιείται και γιατί όχι? σύντομα να φορεθεί και από τις χορευτικές μας ομάδες.

Το θέμα της ενδυμασίας, δείχνει πολλά για τις συνθήκες που ζούσαν οι άνθρωποι, τις συνήθειες, τον πολιτισμό, ακόμα και χαρακτηριστικά του χαρακτήρα του συνόλου του πληθυσμού, όπως και πολλά άλλα που ελπίζω σύντομα να μας παρουσιάσει σε ειδική εκδήλωση με όλα τα στοιχεία για την περιοχή μας ο ερευνητής που συνάντησα.

Το όνομα δεν σας το λέω για να μην χαλάσω την έκπληξη, όπως ήταν και η δική μου όταν έμαθα ότι αυτό το θέμα έχει παρουσιαστεί με μεγάλες αντίστοιχες εκδηλώσεις για την παράδοση σε πολλά μέρη της Ελλάδας, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΕΔΩ.

Έχουμε πάρει μια συνήθεια και λέει ο Καρυστινός και η Καρυστινή ότι είναι Καβοντορίτης η Καβοντορίτισα. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο κάτοικος των Στύρων λέει Στυριώτης με περηφάνια, ο κάτοικος του Μαρμαρίου , Μαρμαριώτης επίσης με περηφάνια, ενώ πάλι ο Καρυστινός και η Καρυστινή διστάζουν να το πουν, μη και θεωρηθεί ότι ξεχωρίζει από τους άλλους, και χορεύουμε με την καβοντορίτικη στολή ενώ την Καρυστινή ούτε που την ξέρουμε.
Για την εποχή την τότε που φορούσαν και τις στολές, ο Καβοντορίτης με τον Καρυστινό, είχαν τόσες ομοιότητες όσες και ο Πατρινός με τον Λαρισαίο..ένα παράδειγμα λέμε τώρα.
Με τη μετακίνηση των πληθυσμών των χωριών, αντί να υιοθετηθεί η καρυστινή ταυτότητα, υιοθετήθηκε η ταυτότητα των χωριών, και αυτό δεν είναι κακό, αλλά δεν είναι και σωστό να χάσει τελείως και την μνήμη του ο κάτοικος της ευρύτερης περιοχής της Καρύστου και των χωριών της Γούρνας, όπως λεγόταν.

 Δεν εκτιμήσαμε την κληρονομιά μας και ούτε την φυλάξαμε.
Ούτε τα σπίτια, ούτε τα ρούχα , ούτε πολλά άλλα.
Ας κάνουμε μια προσπάθεια τουλάχιστον να μείνει το παρελθόν στην πραγματική του διάσταση και όποιος πιστεύει ότι όλα αυτά δεν έχουν σημασία, ας σκεφθεί γιατί έχει τόση σημασία η κάθε αρχαιολογική σκαπάνη και λαογραφική καταγραφή.

Και κλείνοντας,
αν κατά τύχη, κάποια φίλη που διαβάζει και έχει μια τέτοια στολή, η, ξέρει κάποιον που να έχει, ας μας το πει στα σχόλια να έρθουμε σε επικοινωνία μαζί της.

" Εγώ μπορώ να σώσω την χώρα"!

Να πέσεις στην ανάγκη του Σταύρου αναγνώστη!
Αυτό σου λέω μόνο!
Γιατί είναι και μόνος, και ο μόνος, που το λέει έτσι σταράτα και καθαρά.

Σε κάνει να αναρωτιέσαι για πολλά πράγματα και ...11....8...80... ποιον να καλέσουμε?

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

48 ώρες!



Έχουμε ήδη 47 ώρες και η ΤΡΟΙΚΑ περιμένει με νέο λουράκι να μας πάει άλλη μια βόλτα στο άγνωστο.
Δεν θέλω άλλο λουράκι. Λέω να χαλαρώσουμε, να κλείσουμε τα παντζούρια, να πέσουμε για ύπνο και να ξυπνήσουμε μεθαύριο.

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Χαρούμενα Χριστούγεννα κύριοι Τρόικα!

Ακούμε στις ειδήσεις ότι για 100000.000000 μας εκβιάζει η Τρόικα και ακόμα ότι τώρα θέλουν τον Αλέξης..μάλλον! Τον σιχάθηκαν τον Αντώνη και θέλουν έναν πιο ..brutal!

Έτσι είναι! Αν θέλεις να γίνεις πρωθυπουργός, το σύμπαν συνωμοτεί να γίνεις!
Μπορεί να καταστραφεί η Ευρώπη, η Ελλάδα να γίνει πιο φτωχή και από το σπουργίτι τον χειμώνα, αλλά ο Αλέξης θα γίνει πρωθυπουργός.
Ο Αντώνης μας τέλειωσε σε περίπτωση που έχει μείνει κάποιος που δεν το έχει καταλάβει, ο Βαγγέλης έχει πάρει τις ρούγες και ψάχνει σαν την Αστέρω χαμένους οπαδούς για την Δημοκρατική του παράταξη γιατί η Ελιά ξεράθηκε.
Το νέο σχήμα είναι κατά πάσα πιθανότητα, ΑΛΕΞΗΣ- ΒΑΓΓΕΛΗΣ-ΦΩΤΗΣ- ΣΤΑΥΡΟΣ,επομένως μην κόβεστε και πολύ μεταξύ σας για τους πιο πάνω κυρίους.


H τρόικα εκβιάζει...... αλλά μη στεναχωριέστε..έρχονται Χριστούγεννα!




Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Ένα "αιρετικό" ποστ για την ταπεινότητα.

Η Χριστιανική ηθική σχετικά με το καλό, λέει ότι όταν κάνουμε κάτι καλό, δεν πρέπει να το ξέρει κανείς, παρά μόνο ο Θεός, και αυτό γιατί ο σκοπός είναι η άσκηση στην ταπεινότητα, την αποφυγή εκμετάλλευσης τον πόνο η την ανάγκη του άλλου για ίδιους και πονηρούς σκοπούς. Όπως πολύ χαρακτηριστικά αναφέρεται, "'Ότι ποιεί η δεξιά δεν πρέπει να το ξέρει η αριστερά".

Το αποτέλεσμα,όπως όλοι ξέρουμε, είναι η τρομοκράτηση των φτωχών και ανώνυμων δωρητών να βρίσκονται στην ανωνυμία γιατί αλλιώς θα πάνε στην κόλαση,  ενώ οι  κάθε είδους βασιλείς και οι συν αυτώ, να δοξάζονται για την δράση τους και να γίνονται  όχι μόνο παράδειγμα αλλά και να μνημονεύονται σαν ευεργέτες, κάτι που δεν μπορεί να γίνει κάποιος καθημερινός άνθρωπος γιατί φοβάται  εκτός των άλλων ,την χλεύη των συμπατριωτών του.

Οι μικρές κοινωνίες  είναι τόσο σκληρές στην κριτική τους όσο είναι τα μικρά παιδιά, κάτι που γίνεται αβάσταχτο από πολλούς και δεν τολμούν να προχωρήσουν σε ένα βήμα που θα βοηθούσε το σύνολο γιατί πολύ απλά φοβούνται τα λόγια του κόσμου και τα συμπεράσματα του για τα κίνητρα τους.

Από την άλλη το καλό παράδειγμα από ανθρώπους που είναι δίπλα μας και είναι σαν και μας ,είναι πάρα πολύ σημαντικό. Είναι αυτό που μας παρακινεί, ενδυναμώνει την πεποίθηση της προσφοράς, και αποδεικνύει στην καθημερινότητα με  τα θετικά αποτελέσματα, την σημασία που έχει η μικρή προσφορά του κάθε ένα.

Για παράδειγμα διαβάζοντας μια συζήτηση στο φειςμπουκ για τα πλαστικά καπάκια και το αποτέλεσμα που έχουν, ξεκίνησα να μαζεύω και γω, όπως ίσως και πολλοί άλλοι.
Αν η ...ταπεινοφροσύνη που επιβάλει την σιωπή ήταν πιο δυνατή από την φωνή που δίνει το καλό παράδειγμα, το αποτέλεσμα θα ήταν λιγότερο ωφέλιμο για τους τελικούς αποδέκτες της προσπάθειας.


Το ίδιο είναι και για την προσφορά στο κοινωνικό παντοπωλείο, τα διάφορα μπαζάρ για φιλανθρωπικές δράσεις και δράσεις συλλόγων για τον ίδιο σκοπό.

Δεν νομίζω ότι κάποιος που θέλει να συμμετάσχει σε κάτι καλό για τον συνάνθρωπο του πρέπει να το κάνει μέσα στην σιωπή και την απομόνωση. Αντίθετα, πρέπει να το κάνει δυναμικά και να παρασύρει όσο το δυνατόν περισσότερους σε μια τέτοια δράση. Το καλό πρέπει να γίνεται η  κινητήρια δύναμη και επειδή ακριβώς η μικρές κοινωνίες είναι τόσο σκληρές όσο είναι, θα πετάξουν μόνες τους έξω όσους προσπαθούν να καπελώσουν  η να χρησιμοποιήσουν για πονηρούς σκοπούς τέτοιου είδους δράσεις για να δείξουν στους υπόλοιπους το πόσο ..καλοί είναι.


 Για τον ίδιο λόγο από την άλλη μεριά όποιος έχει κάποια ανάγκη, κάτι που τον προβληματίζει και του κάνει την ζωή κόλαση, πρέπει να το λέει.
Πριν λίγες μέρες στην Πάτρα ένα 17χρονο κορίτσι  κατέρρευσε λόγω ασιτίας. Από ντροπή δεν είχαν χτυπήσει μια πόρτα για βοήθεια.
Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν χωράνε ντροπές γιατί δεν είναι ντροπή. Σε μια χώρα με πάνω από τον μισό πληθυσμό άνεργο , είναι λογικό πολλοί συμπολίτες μας, πολύ ακόμα που δεν φανταζόμασταν ότι θα ερχόντουσαν σε μια τέτοια κατάσταση, θα έχουν μεγάλη ανάγκη όχι μόνο υλικής αλλά και ψυχολογικής στήριξης. Μη κλείνεται τα στόματα ούτε τα αυτιά.

Ας το πάρουμε απόφαση ότι αξιοπρέπεια δεν είναι να υπομένεις σιωπηλά ότι μπορεί να σε στείλει στον τάφο η στο τρελοκομείο , αξιοπρέπεια είναι να αξιώνεις ότι δικαιούσαι από αυτή την κοινωνία και όλοι μας ,μα όλοι μας δικαιούμαστε την ζωή και το οξυγόνο που πολλοί αισθάνονται να τελειώνει σε κρίσεις πανικού και απελπισίας.

Αναγνώστες η μοναξιά που κρύβει την ανάγκη είναι πολύ πιο σκληρή από κάθε κακόπιστη κριτική, ας κάνουμε όλοι μας ένα βήμα να ρίξουμε τα τείχη της σιωπής...

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

Όταν ο Σίμος έδινε υποσχέσεις ...δεν τον πίστεψα..

Πολύ ωραίο το ίντερνετ αναγνώστες!! Μπορείς να κάνεις γρήγορες αναδρομές, να θυμηθείς πράγματα, να δεις τα λόγια τα μεγάλα πως ξεφτίζουν και μικραίνουν ...
Όποιος έχει όρεξη ας κάνει μια μικρή αναδρομή για να δει το  γιατί πρέπει οπωσδήποτε να κανονίσουμε ιδιωτική εταιρία διακομιδών.
Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ πραγματικά σιχάθηκα πια να περιμένω να τακτοποιηθούν οι οδηγοί και τα πληρώματα.




λαλα-το

ΤΟΥ ΕΚΑΒ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.......



Του ΕΚΑΒ συνέχεια…. Στις 12 Νοεμβρίου 2014 ανακοινώθηκε η κατανομή των 200 θέσεων ΕΚΑΒ . Διαβάστε την εδώ http://www.ekabnews.gr/2014/11/200_12.html Στις 12 Μαίου 2014 είχε δημοσιευτεί με ανακοίνωση του Υπουργείου η κατανομή των 200 θέσεων στις οποίες περιλαμβάνονται και 7 θέσεις στο Αλιβέρι. Διαβάστε εδώ: http://www.ekabnews.gr/2014/11/200_93.html. Τελικά στην Εύβοια από τις πέντε θέσεις στο Αλιβέρι που φεύγουν  κατανέμονται τελικά μόνο δύο, μία στην Κάρυστο και μία στην Ιστιαία.
Τον περασμένο Σεπτέμβριο πάντως σε ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Βουλευτή κ. Σίμου Κεδίκογλου οι πέντε ή επτά κατά άλλη ανακοίνωση θέσεις ήταν ήδη εξαφανισμένες και οι προς ανακοίνωση θέσεις είχαν γίνει έξι, τρείς στην Κάρυστο και τρείς στην Ιστιαία. Διαβάστε σχετικά ΕΔΩ. Πρόκειται για δημοσίευμα που προέκυψε μετά την επίσκεψη με συνοδεία τοπικών παραγόντων στον Υπουργό Υγείας κ. Βορίδη. Το ποιοι μετείχαν γράφεται αναλυτικά στο δημοσίευμα.
Δηλαδή από τις επτά θέσεις πήγαμε στις έξι για να καταλήξουμε στις δύο και με κατάργηση του ΕΚΑΒ Αλιβερίου πριν ή έστω κατά την συνάντηση με τον Υπουργό!!! Έτσι δουλεύει το όποιο πολιτικό σύστημα στην Εύβοια...
Τα συμπεράσματα δικά σας

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014


Ποιο ΕΚΑΒ....πεθαίνεις στην Καρυστία!

Με μεγάλη ανησυχία διάβασα το ποστ του κ.Χατζισάββα, αστυνομικού της περιοχής, ο οποίος αντιμετώπισε ένα περιστατικό χτες το βράδυ.
Όπως μου είπαν από το ΕΚΑΒ, βάρδια υπήρχε αλλά κάλυπτε άλλο περιστατικό και ο κάθε ασθενής θα έπρεπε να περιμένει. Αναρωτιέμαι αν ήταν πολύ καλύτερα χωρίς ΕΚΑΒ, που μπορούσαμε να τους ξυπνήσουμε στην ανάγκη και να έρθουν για διακομιδή.
Πολλές ειδοποιήσεις για τους οδηγούς, πολύς λόγος για την κάλυψη της περιοχής, που όπως φαίνεται στην πράξη, δεν είναι αρκετή.
Με κενά που αναπληρώνονται ανα διαστήματα, η περιοχή μας δεν καλύπτεται όπως θα έπρεπε.
Ο Δήμος έχει κάνει συμβόλαιο με την ΙNTERAMERICAN  για διακομιδές για Αθήνα, αλλά που μπορούμε να απευθυνθούμε αν την χρειαστούμε? 
 Η απάντηση είναι ότι πρέπει να υπάρχει ιατρική διάγνωση του επείγοντος της κατάστασης από το Νοσοκομείου Καρύστου και ΜΟΝΟ. Επομένως σε κάθε βαρύ περιστατικό, ΠΡΕΠΕΙ να διακομιστεί ο ασθενής στο Νοσοκομείο και αφού του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες, γίνει η διάγνωση του περιστατικού, και κριθεί η αναγκαιότητας της μεταφοράς, τότε και μόνο τότε θα ειδοποιηθεί η Ιnteramerican.
Aν κάποιος πιστεύει ότι αυτό αφήνει την πόρτα των ιδιωτών ανοικτή στο σύστημα Υγείας, ας σκεφτεί ότι υπάρχει πρόβλημα να φτάσουμε μέχρι το Νοσοκομείο...Ας λύσουμε πρώτα το ένα..και βλέπουμε για το άλλο.

Για άλλη μια φορά, έρχεται το διαχρονικό αυτό θέμα να προβληματίσει όλους μας, μιας και ο κ.Θάνατος δεν μπαίνει σε αναμονή και "σας παρακαλώ περιμένετε  και ο αμέσως επόμενος οδηγός θα είναι είναι σύντομα κοντά σας"

7 AΥΓΟΎΣΤΟΥ 2014 ΣΕΛΊΔΑ ΤΟΥ ΣΙΜΟΥ ΚΕΔΙΚΟΓΛΟΥ
Τον Πρόεδρο του ΕΚΑΒ κ. Παπαγιαννίδη Δημήτρη ευχαρίστησε ο Σίμος Κεδίκογλου, βουλευτής Εύβοιας της ΝΔ για την άμεση ανταπόκρισή του στην κοινή προσπάθεια να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα των ελλείψεων προσωπικού πληρωμάτων ασθενοφόρων στο ΕΚΑΒ Ν. Ευβοίας, καθώς ανακοινώθηκε η διαδικασία μετακίνησης τριών ατόμων στο ΕΚΑΒ Κύμης –Καρύστου.
Ο Σίμος Κεδίκογλου είχε παρουσιάσει στον κ. Παπαγιαννίδη αναλυτικά στοιχεία για την αύξηση του πληθυσμού λόγω της τουριστικής κίνησης, τονίζοντας ότι για να καλυφθούν αποτελεσματικά και γρήγορα τα επείγοντα περιστατικά απαιτείται η ενίσχυση των δομών του ΕΚΑΒ στην Εύβοια, λαμβάνοντας παράλληλα τη διαβεβαίωση ότι θα υπάρξουν άμεσα λύσεις.

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 201

Ο Σίμος Κεδίκογλου μαζί με τον Αλκιβιάδη Βόσσο στον Μάκη Βορίδη για τα πληρώματα ΕΚΑΒ.


Την κάλυψη των κενών που έχουν προκληθεί σε πληρώματα ασθενοφόρων στους
τομείς του ΕΚΑΒ στην Εύβοια προσπαθεί να καλύψει  ο Σίμος Κεδίκογλου, βουλευτής Εύβοιας της Νέας Δημοκρατίας.

Σε συνάντηση με τον Υπουργό Υγείας κ. Μάκη Βορίδη, που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2014 αποφασίστηκε: η άμεση  πρόσληψη επικουρικών οδηγών στα Κέντρα Υγείας του Νομού-που με την αναγκαία γραφειοκρατία ίσως δεν είναι και τόση άμεση- για να καλύψουν τα κενά των πληρωμάτων του ΕΚΑΒ και η κάλυψη των ελλείψεων στα πληρώματα των ασθενοφόρων με προσωπικό από τα Νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας (ή με τραυματιοφορέα ή με νοσηλευτή ή με ιατρό) μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες πρόσληψης προσωπικού . Δεδομένης της τρομερής έλλειψης νοσηλευτικού προσωπικού ας ελπίσουμε ότι κάποιος θα βρεθεί να συνοδεύσει τον ασθενή. Ήδη στο διαγωνισμό που έχει προκηρυχθεί υπάρχουν τρεις νέες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στο ΕΚΑΒ Καρύστου και τρεις νέες θέσεις στο ΕΚΑΒ Ιστιαίας.
Από την πλευρά του ο Υπουργός κ. Βορίδης ενημέρωσε, ότι επίκεινται οι προσλήψεις μόνιμων και επικουρικών ιατρών στα Νοσοκομεία και Κ.Υ καθώς και στα ιατρεία του ΠΕΔΥ στο Νομό, ενώ διαβεβαίωσε τον Σίμο Κεδίκογλου, ότι θα βρίσκεται στο πλευρό του για την επίλυση συνολικά των προβλημάτων  στον τομέα της Υγείας στο Νομό. Ο κ.Υπουργός δεν διευκρίνισε το πόσος καιρός είναι περίπου το ...επίκεινται, μιας ακόμα και για μια θέση που έχει δρομολογηθεί η αναπλήρωση της χρειάζεται περίπου 2 μήνες για να αναλάβει κάποιος υπηρεσία.

Να σημειωθεί, ότι έως ότου ολοκληρωθούν οι διαδικασίες των προσλήψεων το ΕΚΑΒ θα στείλει προσωπικό στην Κάρυστο, ενώ θα ανασταλούν οι αποσπάσεις για την Ιστιαία. Το αίτημα της επιστροφής των αποσπασμένων οδηγών των ασθενοφόρων στις θέσεις τους το έθεσε η Δήμαρχος Ιστιαίας-Αιδηψού κα Λίνα Ευσταθίου-Σπανού, η  οποία συμμετείχε στη συνάντηση.
Επίσης παραβρέθηκαν  ο Πρόεδρος του Δημοτικού  Συμβουλίου Καρύστου κ. Αλκιβιάδης Βόσσος, ο οποίος αναφέρθηκε στα προβλήματα της Καρύστου, ο Περιφερειακός Σύμβουλος κ. Αργύρης Δημήτρης, που λόγω επιστημονικής ιδιότητας μίλησε γενικότερα για τα προβλήματα στο σύστημα της υγείας και ο Υπεύθυνος ΕΚΑΒ Ν. Εύβοιας   κ. Κόκκος Νίκος, ο οποίος έθεσε συνολικά τα προβλήματα ελλείψεων και κενών, τονίζοντας την ανάγκη ενίσχυσης των δομών του ΕΚΑΒ.

Ένας κόσμος άνω κάτω.


Το να διαβάζεις η το να ακούς το τι γίνεται στον κόσμο, γίνεται κάθε μέρα ένα πικρό συμπλήρωμα σε όλα όσο ήδη βιώνουμε, αλλά ότι διαβάζουμε και αφορά τα βασικά που ορίζουν την ύπαρξη μας, είναι αυτά που μας ανησυχούν πάρα πολύ για το μέλλον.

Την πρώτη φορά που διαβάσαμε ότι κάποια παντρεύτηκε μια....γέφυρα, και μια άλλη ένα κτήριο..γελάσαμε και αναρωτηθήκαμε αν υπάρχει νομική υπόσταση.
Όταν διαβάσαμε όμως ότι στην Δανία κάποια διάλεξε για σύντροφο της ένα...άλογο, και μάλιστα με νομικό εκπρόσωπο προσπαθεί να μας πείσει για την σωστή επιλογή της στην βάση της ομοιότητας των ειδών...εκεί η αλήθεια είναι ότι τα χάσαμε, όπως τα είχαμε χάσει όταν μάθαμε για πρώτη φορά τους διαφόρους....οίκους στην Ευρώπη.
Όπως πάλι για το κόμμα παιδόφιλων στην Ολλανδία, και σήμερα μάθαμε ότι σε Ευρωπαική χώρα δεν υπογράφουν πια σαν μητέρα και πατέρας, αλλά σαν γονέας Α και γονέας Β.
Σε άλλη πάλι έχει δρομολογηθεί η δήλωση μαι ποικιλία πέρα του άντρας και γυναίκα....
Και ενώ όλα αυτά έχουν αρχίζουν να απλώνονται και να διαφημίζονται σαν μια νέα ευαγγελική αλήθεια, οι λέξεις αγόρι και κορίτσι δεν αναφέρονται πια μόνο σε ανθρώπους αλλά και σε σκύλους και γάτες, μαζί με την λέξη οικογένεια, να αποτυπώνουν μια άλλη πραγματικότητα σε ένα παράλληλο σύμπαν που σιγά σιγά γλιστρά μέσα από τις οθόνες και τα σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα να φωνάζουν χωρίς αντίλογο για το δικαίωμα των σκύλων να είναι πολίτες με ίσα δικαιώματα με τους ανθρώπους .

Την ώρα που ξηλώνονται  ένα ένα τα εργασιακά δικαιώματα, την ώρα που δημιουργούνται συνθήκες γαλέρας σε κάθε τόπο δουλειάς, την ώρα που οι συντάξεις μοιάζουν σαν τα χαρτιά που παίρνει ο αέρας , αυτή την ώρα, αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματα όλων των μειονοτήτων που άλλες εποχές θα τις βλέπαμε μόνο στο τσίρκο η στην φυλακή.
Και ενώ στον ...δυτικό πολιτισμό  με νόμους όλα διαλύονται , οι κοινωνίες στην βάση τους ξαναβρίσκουν τις ξεχασμένες τους πυξίδες και ξαναθυμούνται ότι τις κράτησε όρθιες σε δύσκολες στιγμές.
Υπάρχει μια αντίφαση κοιτώντας από πάνω προς τα κάτω και σε κάθε οριζόντια τομή της κοινωνίας.
Μια τρομακτική αντίφαση με υπέρμετρες διαφορές χωρίς γέφυρες επικοινωνίας μιας και το επίσημο κράτος φαίνεται αδύναμο η αδιάφορο να διαλέξει ποιο θα ήταν το πρόσωπο που θα ήταν θεμιτό για να αντιπροσωπεύει τον πληθυσμό της.

Πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν το γιατί η σαρία ακούγεται όλο και πιο συχνά στις διάφορες γειτονιές των μεγάλων ευρωπαικών πόλεων.
Όμως την σαπίλα του κάθε πολιτισμού την βλέπεις στον ξεπεσμό  του, και σε αυτές τις περιοχές η φτώχεια είναι η μόνη που κάνει κουμάντο.
Υποβάθμιση, αποκλεισμός, ουσίες, και όλα τα παρελκόμενα χωρίς κανένα μέλλον παρά της ανακύκλωσης της ίδιας μοίρας, ξεχασμένες από τις επίσημες πολιτείες ...

Το Κομπάνι αντιστέκεται , στην Τουρκία οι Κουρδικές περιοχές περιμένουν με ανυπομονησία την οριστική τους ανεξαρτησία, το Ισλαμικό Κράτος κηρύσσει τον πόλεμο και στην Σαουδική Αραβία ενώ ετοιμάζεται να κόψει και δικό του νόμισμα.
Πάλι στην Ευρώπη μικρές και μεγαλύτερες εθνικές ομάδες διεκδικούν την αναγνώριση τους και ασφυκτιούν για λίγη δική τους γη, φέρνοντας μνήμες από σχολικά μας μαθήματα για ανάλογες περιόδους.
Ταραγμένες εποχές χωρίς ηγέτες χωρίς πυξίδα χωρίς ιδανικά χωρίς αγώνες ουσίας.




Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2014

Πότε είσαι ...νέος?


Πολλές φορές βλέπουμε να αποδίδεται μεγάλη σημασία στην νεότητα.
Η λέξη "νεότητα", έχει φτάσει να είναι ένα επίθετο συνώνυμο του παραγωγικός, , ευφυής, ανατρεπτικός, ταπεινός, ενεργητικός, καλός, εργατικός, και πολλά ακόμα, η μάλλον, τόσα όσα χαρακτηρίζουν κάθε τι καλό σε μια προσωπικότητα.

Η επιστήμη από την άλλη πλευρά, καταρρίπτει αυτή την γενική αντίληψη που είναι αποτέλεσμα της "λατρείας" της νεότητας που ξεκίνησε από την εμφάνιση και συμπεριλαμβάνει κάθε πτυχή του μυαλού και της ψυχής.

Ο χαρακτήρας κάθε ανθρώπου έχει ήδη διαμορφωθεί μέχρι τα 6 του χρόνια, ενώ ένα πολύ σημαντικό μέρος του είναι αποτέλεσμα της γονιδιακής του κληρονομιάς.
Στην εφηβεία πάλι, γίνεται μια ανακατανομή στην σύνδεση των νευρώνων, που αλλάζει κάπως τα ήδη δεδομένα, και για αυτόν τον λόγο η εφηβεία είναι μια πολύ κρίσιμη ηλικία στην ζωή μας.

Από κει και πέρα, ο χαρακτήρας διαμορφώνεται στις εκφράσεις του σύμφωνα με την πείρα, την εκπαίδευση, τις δυσκολίες τις συναναστροφές και την προσωπική εσωτερική ανάπτυξη του κάθε ένα, χωρίς όμως στην ουσία και στην βάση του, να ξεφεύγει από αυτό που ήδη έχει ζυμωθεί.

Από μικρά παιδάκια ακόμα φαίνεται ο εργατικός, ο σοβαρός άνθρωπος,ο αρχηγός τις παρέες, εκείνος που χρειάζεται βοήθεια και στήριξη, ο άνθρωπος που θα κάνει τα πάντα για να πετύχει και ο άλλος που θα ζήσει την ζωή του όπως του τα φέρει.

 Είναι αλήθεια ότι υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις γενιές για το πως αντιλαμβάνονται την ζωή, και αυτό στις μέρες μας έχει σχέση με το ίντερνετ και την διαφορετική οπτική που φέρνει στα πράγματα.

Τα σημερινά παιδιά από την άλλη πλευρά, δηλώνουν κατηγορηματικά ότι είσαι νέος όσο αισθάνεσαι, δείχνοντας μια άλλη οπτική από αυτήν που καταδυναστεύει τους μεγαλύτερους νέους.
Μετά από όλον αυτόν τον καταιγισμό των μηνυμάτων για την λατρεία της νεότητας, βγάζουν από πάνω τους αυτό το βάρος, και απλά δεν δίνουν σημασία.

Κάθε γενιά αλλάζει κάπως η πολύ, την γενική νοοτροπία, και η νέα αντίληψη είναι ήδη εδώ, αφήνοντας πίσω την άλλη που καλλιεργήθηκε έντονα μετά την μεταπολίτευση πολιτικά και από τα περιοδικά life-style κοινωνικά.


Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

Αφιερωμένα εξαιρετικά σε όσους ονειρεύτηκαν ένα καλύτερο κόσμο..



Η βία φέρνει βία και ...πολιτική αβαρία..

Δεν το έχω κρύψει ποτέ και το γράφω συνέχεια ότι τα Σχολεία, όλα τα σχολεία, από νηπιαγωγεία μέχρι πανεπιστήμια, τα θεωρώ χώρους ιερούς ΜΑΘΗΣΗΣ .

Πρέπει να τα προστατεύουμε να τα φροντίζουμε να τα ενισχύουμε και να τα σεβόμαστε.

Όπως διάβασα, γιατί αλήθεια δεν το ήξερα, κάθε χρόνο γινόταν συμβολική κατάληψη λόγω επετείου του Πολυτεχνείου.
Πολύ κουφό νομίζω και χωρίς λόγο, εκτός αν το να κάνουμε καταλήψεις θεωρείται κάτι τόσο επαναστατικό που δεν πρέπει να χάσουμε την...φόρμα μας.
Και ας πούμε ότι πρέπει να γίνει κατάληψη για θέμα του σχολείου.
Είναι λογικό να κάνεις κατάληψη στο σχολείο?
Ποιο λογικό δεν είναι να πας να κάνεις κατάληψη στο υπουργείο?

Τέλος πάντων, έτσι ήταν και οι φοιτητικές οργανώσεις είχαν πει ότι θα προσέχουν και θα περιφρουρήσουν την κατάληψη.
Έτσι όμως δεν γινόταν και τόσα χρόνια που βλέπαμε τις καταστροφές?
Μπορούν πράγματι να ελέγξουν όλους αυτούς τους γνωστούς άγνωστους με τις μολότωφ και τα ρόπαλα?
Τα γεγονότα έδειξαν ότι όχι, δεν μπορούν.

Πήρε λοιπόν η διοίκηση την απόφαση να περιφρουρήσει με τα ΜΑΤ τα κτήρια.
Πόση χαζομάρα υπάρχει στον κόσμο ακόμα και στους πιο μορφωμένους, ποτέ δεν θα το ανακαλύψουμε.!
Πρώτα από όλα δεν είναι σαν και μένα, δηλαδή να ακούσουν ότι αυτό είναι ξαφνικό και δεν ξέρεις τι να κάνεις.
Είναι κάθε χρόνο! Επομένως δεν είχαν τόοοοοοσο καιρό να σκεφτούν ένα σχέδιο που φιλικό...πως να το πω τώρα...?
Δεύτερον είναι δυνατόν, να κάνεις τόσο επίδειξη με τόσους πολλούς αστυνομικούς ΜΑΤ δεν ξέρω και γω τι άλλο, τέτοια μέρα, σε τέτοια χρονική στιγμή που ο κόσμος περιμένει μια αφορμή να βγάλει ότι έχει και δεν έχει με όλα αυτά που περνάνει?
Τι τα θέλετε αναγνώστες...μερικά πράγματα δεν αλλάζουν.
Ούτε οι...γνωστοί άγνωστοι ούτε ότι τα ΜΑΤ βαράνε. Θα ήθελα να μάθω όμως αν υπάρχει ποικιλία στις διαταγές. Αυτό που έγινε δηλαδή κυνηγούσαν τα πιτσιρίκια και τα σάπισαν στο ξύλο τα καημένα, ήταν εντολές η ...πρωτοβουλίες ....? Αν ήταν δική τους η απόφαση να φερθούν λες και είχαν τον Αττίλα μπροστά τους δεν πρέπει να γίνει ΕΔΕ η πως αλλιώς τα λένε αυτά? Όμως σε κάθε περίπτωση το ξέρουμε ότι έργο....
Γιατί αυτό προκαλεί έκπληξη άραγε? Δεν το καταλαβαίνω.
Εμένα η έκπληξη μου έφυγε όταν σε μια πορεία συνταξιούχων είχε πέσει πολύ ξύλο.
Έκλαψα λες και χτυπούσαν τον ίδιο μου τον πατέρα. Ακόμα που το θυμάμαι ταράσσομαι.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει πιο άγριο πράγμα , πιο σκληρό πιο άδικο, πιο απάνθρωπο εκ μέρους μιας πολιτείας από το να φέρεται έτσι.
Τώρα πιο πρόσφατα είχαν στείλει ΜΑΤ σε διαδήλωση ΑΜΕΑ!!
Για αυτό τα λένε όργανα...δεν έχουν συναισθήματα,..τουλάχιστον εκείνη την ώρα.
Θυμάμαι κάποτε στα νιάτα μου, υπήρχε στρατός στους δρόμους, τανκς, ερημιά και άδειοι δρόμοι που λένε.
Όμως τότε ήμουν νέα και δεν είχα δει και όλα όσα λέω, και αντί να κάτσω σπίτι πήγα στο κέντρο που είχα δουλειά. 'Αλήθεια θα κτυπήσεις τον κόσμο αν σε διατάξουν? Πως σου πάει η καρδιά?"
ρώτησα ένα πιτσιρικά...
Με κοιτάει καλά καλά με φανερή αμηχανία και μου λέει "από που ήρθες εσύ? άντε στην δουλειά σου γιατί θα φας καμιά και δεν θα ξέρεις και το γιατί"
Αν και πέρασαν τόσα χρόνια, νομίζω ότι ακόμα το γιατί δεν το έχω καταλάβει.

Προσπαθώ πράγματι να καταλάβω όλες τις πλευρές αλλά είναι τόσο μέσα στο...κουτάκι τους..η κάθε μια.
Αν πεις ότι οι φοιτητικές οργανώσεις δεν πρέπει να είναι το μακρύ χέρι των κομμάτων είσαι φασίστας.Αν πεις ότι τα παιδιά πρέπει να κοιτάνε στο σχολείο τα μαθήματα τους, πάλι είσαι φασίστας.Αν πεις ότι τα κτήρια ανήκουν σε όλους τους Έλληνες και την ευθύνη τους σαν δημόσια κτήρια την έχει η Πολιτεία, πάλι φασίστας είσαι.
Δεν αλλάζει τίποτα δυστυχώς, και η ζωή τα έφερε έτσι να έχω πείρα και από άλλου είδους νοοτροπίας για το πως να  λειτουργούν Άψογα τα πανεπιστήμια, και οι φοιτητές να κάνουν μάθημα σε πολύ δίκαιες συνθήκες..Μόνο που δεν είναι σε αυτή την χώρα, και αναρωτιέμαι αν θα είναι ποτέ.

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Χάρβαντ μας έκανε ο Γιώργος στην Χαλκίδα! η επικαιρότητα σε τόνο...άτονο.

Μεθυσμένος από τα χειροκροτήματα και τα αμφιθέατρα τόσα χρόνια, ο Γιωργάκης ανεβάζει την παράσταση "Τι γιος- τι παραγιός-τι πρωθυπουργός " σε κάθε παρουσίαση βιβλίου δημοσιογράφου η βουλευτή .
Μόνο μαντίλια -για να σκουπίζει τα δάκρυα του που δεν τον κατάλαβε αυτός ο άχρηστος λαός- δεν του δίνουν στις ομιλίες.
Είναι άχρηστος ο λαός, και δεν καταλαβαίνει ότι όταν έλεγε λεφτά υπάρχουν και θα γίνουν αυξήσεις, εννοούσε την....εσωτερική μας δύναμη και γενικά τον πλούτο του υπεδάφους και υπερεδάφους....
Δεν το καταλάβαμε ρε γαμώτο...φτου....
Για τιμωρία μας 40 μέρες νηστεία, 40 πάτερ ημών, και αποχή από κάθε απόλαυση μαζί με τα φερέρο ροσέ, έστω και αν μας τα προσφέρει ο πρέσβης.
Δεν καταλάβαμε ότι μας μάλωνε σε όλη την Ευρώπη και τον Κόσμο όλο σαν τεμπέληδες κλέφτες μπήχτες δείχτες....
Να φανταστείς αναγνώστη, ένα πλήρωμα εξωγήινων περνούσε τότε πάνω από την Ελλάδα και ακούγοντας τον Γιώργο, δεν έφυγε μόνο από την Ελλάδα, έφυγε από τον πλανήτη και πέταξε έναν κομήτη από πίσω. Μαύρο!
Περνούσε φάση ο Γιωργάκης τότε και περάσανε 6 μήνες να πάρει μέτρα αλλά τελικά το μόνο μέτρο ήταν το πλάνο με το κερί και το μανουάλι για να μας πει ότι έρχεται μια νέα εποχή....
Κάναμε τον σταυρό μας και μεις γιατί τότε δεν ξέραμε ότι δεν το ήξερε κανείς άλλος εκτός από τον ίδιο.
Σιγά μην έδινε λογαριασμό ο Γιωργάκης στα χαζά τους βουλευτές, αφού όπως πολύ καλά αποδείχθηκε, μέχρι τώρα μόλις τον βλέπουν και τον συναντούν τους τρέχουν τα σάλια λες και είναι χρονίτικα μωράκια..
Δεν φτάνει που είπε στην Χαλκίδα τις ανοησίες του έχουμε να ακούμε και τους Γιωργόπληκτους να μας προσπαθούν να μας πείσουν για το μεγαλείο του Ανδρός!!

Κατά τα άλλα κάποιοι φοιτητές είχαν αποφασίσει να κάνουν κατάληψη, υπ' 'οψιν της 17 Νοέμβρη.
Τα διαβάσαν οι πρυτάνεις και βάλανε τα ΜΑΤ γύρω γύρω.
Για στα χέρια τους!! Επιτέλους να γλυτώσουμε καταστροφές φωτιές και όλα τα άλλα γνωστά που βλέπουμε κάθε χρόνο.
Σε ποια λογική κάνουμε κατάληψη λόγω επετείου?
Στου Γιώργου θα μου πεις και των ομοίων του που τόσα χρόνια έλεγαν τέτοιες βλακείες στα παιδιά.
Άκουσα φοιτητές να λένε ότι " δεν γίνεται να επιβάλει ο πρύτανης τον Νόμο και την Τάξη"

Σε αυτό το σημείο παραλίγο να μου πέσει το ποτήρι από το χέρι που έπινα νερό να καταπιώ αυτά που άκουγα.
Το αποτέλεσμα ήταν να έχουμε δυο τραυματίες από τους φοιτητές και να πλακωθούν στην Βουλή οι βουλευτές που άλλοι είναι με τους μέσα και άλλοι είναι με τους έξω που θέλουν να βγάλουν αυτούς που είναι μέσα για να κάτσουν αυτοί, επετειακά!!

Κατά τα άλλα τα ρεζιλία με τον ΕΜΦΙΑ που τα ψιλοπήραν πίσω για τις δόσεις και το καλό της ημέρας, κάντε μηλόπιτα με την συνταγή της Φέβας.
Όνειρο!

"Δες την θετική πλευρά της ζωής..."


Η μέρα είναι βροχερή αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και σκυθρωπή.
Αν και όλες οι ειδήσεις μας τραβούν να βλέπουμε να πράγματα από την στενάχωρη πλευρά τους, υπάρχουν πολλοί πολλοί  άνθρωποι μεγάλοι και μικροί, που είναι χαρούμενοι.
Αν κάνουμε μια προσπάθεια να βγούμε έξω από το κουτάκι μας - που τα τοιχώματα του μοιάζουν με ψηλούς τοίχους- θα δούμε την πιο χαμογελαστή πλευρά της ζωής.

Θα δούμε τα παιδιά που ανυπομονούν να μας δείξουν τα ταλέντα τους σε μια σχολική γιορτή, όπως αυτή της Παρασκευής στο Γιοκάλειο Ίδρυμα για το Πολυτεχνείο.

Θα δούμε τα μεγαλύτερα παιδιά να μην βλέπουν τις μέρες να περνούν, για την εκδρομή της Τρίτης Λυκείου, που φέτος αποφάσισαν να την κάνουν κοντά στις γιορτές για να μπορούν να διαβάζουν αναπόσπαστοι μετά.


Θα δούμε τις μανούλες που περιμένουν τα ξενιτεμένα τους παιδάκια για τις γιορτές , τους νιόπαντρους που ανεβάζουν φωτογραφίες από το ταξίδι του μέλιτος , τραπέζια από βαφτίσια και καρδούλες από εφηβικούς έρωτες.
Θα δούμε φίλους να τσουγκρίζουν ποτήρια, διπλώματα πανεπιστημίων που σηκώνονται ψιλά στον αέρα με χαμόγελα πιο δυνατά και από τα φλας, θα δούμε νιάτα αλλά και μεγάλους να παίρνουν μέρος σε αγώνες και ο τερματισμός να είναι το καλύτερο έπαθλο τους.

Σε πείσμα όλων όσων προσπαθούν να μας πείσουν ότι η ζωή είναι σκατένια και ανάγουν όσους την προδίδουν σε παραδείγματα η ζωντανές αποδείξεις για αυτό, η ζωή δίνει χαμόγελο χαρά και συγκίνηση σε όσους ξέρουν να ρίχνουν τα τείχη της μιζέριας και της απαισιοδοξίας και να ξορκίζουν κάθε κακοδαιμονία με το "νερό" της αγάπης για ότι καλό.


Για αυτό ....σφύριξε χαρούμενα μπορείς!!

(Τα τραγούδια είναι μέρος του ποστ, για αυτό αν έχετε την καλοσύνη να ακούσετε τους στοίχους.)