Προβληματισμοί σε σχέση με τις ουσίες ..

Πολλά ερωτήματα σε σχέση με ότι άκουσα χτες στην ομιλία .
Ένα από αυτά είναι το εξής.

Ας αφήσουμε τα δικά μας παιδιά και ας σκεφτούμε όλα αυτά τα παιδάκια που βιώνουν τις καταστάσεις που όλοι γινόμαστε μάρτυρες, ακολουθώντας τους γονείς στην προσφυγιά και βιώνοντας όλα αυτά τα φριχτά πράγματα. Ας σκεφτούμε και όλους αυτούς που ζουν εκεί τον δικό τους Γοργοθά.
Όλοι αυτοί συγκεντρώνουν όλα τα χαρακτηριστικά να γίνουν χρήστες, που όμως δεν γίνονται.

Θα γίνουν μερικοί από αυτούς, όπως γίνονται και μερικοί και από εμάς.
Συμπερασματικά λοιπόν το ποιος θα γίνει χρήστης η όχι, μπορεί να οφείλεται σε κάποιους παράγοντες, χωρίς να είναι όμως δεδομένο ότι θα γίνει έτσι.
Οι δυσκολίες, τρομαχτικές η όχι, δεν οδηγούν στον δρόμο των ναρκωτικών οπωσδήποτε.

Ακούσαμε πολλά για τον ρόλο των γονιών, όπως ότι και η χρήση είναι αποκλειστική απόφαση του κάθε ένα και δεν φταίνε ούτε οι έμποροι, ούτε η κοινωνία ούτε η αστυνομία, ούτε κανείς άλλος.

Έχω την εντύπωση ότι το λένε αυτό επειδή αν αρχίσουν να ασχολούνται  με τον ρόλο των άλλων, δεν θα μπορέσουν να ασχοληθούν με το πρόβλημα μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο και την οικογένεια του.
Δηλαδή αν πάει κάποιος με το προσωπικό του πρόβλημα και αρχίσει να αναλύει όλα τα άλλα, δεν πρόκειται ούτε άκρη να βρει, ούτε να βρει γιατρειά.

Ο κόσμος είναι πολύ μπερδεμένος και δεν μπορείς να λύσεις όλους τους κόμπους ταυτόχρονα, γιαυτό νομίζω ότι δεν αναφέρουν τους άλλους που εμπλέκονται σε όλα αυτά.

Σύμφωνα με τον νόμο δεν μπορεί κανείς άλλος, δεν έχει ούτε το νομικό δικαίωμα, ούτε γίνεται αποδεκτός για συζήτηση από κανέναν φορέα, αν δεν είναι γονέας για τους ανήλικους, και αν είναι ενήλικας, ο ίδιος ο χρήστης.
Επομένως πράγματι η κοινωνία δεν μπορεί να κάνει κάτι για κανέναν αν δεν θέλει να γίνει καλά.
Μπορεί όμως να γίνει και λίγο κακιά με τους εμπόρους, να μην υπάρχει ΑΝΟΧΗ στην οποιαδήποτε χρήση.
Αν ας πούμε ένα παιδί, βλέπει ότι τον έμπορο τον έχουμε φίλο, τον έχουμε αποδεκτό, τον θεωρούμε ένα πολύ νορμάλ μέλος της κοινότητας μας, τότε και το κάθε υποψήφιο θύμα πέφτει πολύ πιο εύκολα στην παγίδα των ουσιών.

Όπως σε όλα τα πράγματα, έτσι και οι ουσίες δεν έχουν την σημασία παρά αυτή που τους δίνουμε εμείς.
Αν πιστεύεις ότι η οποιαδήποτε χρήση οδηγεί στον θάνατο, τότε δεν την κάνεις καθόλου.
Όπως είπαν τα παιδιά, την χρήση την έκαναν για να αισθάνονται καλά, να είναι αποδεκτοί εύκολα γρήγορα, χωρίς απαιτήσεις από τους άλλους.

Πολλά μικρά παιδιά προτιμούν να αρρωστήσουν παρά να πάνε σχολείο.Στην προβολή του το ίδιο μοτο σε πιο σοβαρές καταστάσεις, οδηγούν σε άσχημα μονοπάτια. Έτσι λοιπόν, η αποφυγή καταστάσεων οδηγεί πολλούς νέους να γίνονται χρήστες παρά να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα τους. Από την άλλη, αναρωτιέμαι το πόσο τους ανοίγουμε τον δρόμο, βάζοντας τους ένα ποτήρι ποτό, "για να είναι άντρες", για να είναι "cool" ,  για να έχουμε "μπουκάλι, μπουκάλια " στο ένα μπαρ και στο άλλο, στην τρυφερή ηλικία της εφηβείας, επειδή " άστα τα παιδιά τι θα πάθουν "
και "αν δεν τα κάνουν τώρα, πότε?"

Ειλικρινά αυτό δεν το κατάλαβα ποτέ.
Δηλαδή το τι θα πάθουν τα παιδιά αν δεν πιουν τον άπακο μεταξύ 13 με 18..
Είναι λοιπόν θέμα οπτικής και αξιών προσωπικών και το κυριότερο ποτέ δεν ξέρεις το ποιος θα το πάρει λάθος και όντως κάτι θα πάθει. ¨Αλλωστε , το να καλλιεργείται η εντύπωση από μας ότι διασκεδάσεις πολύ και καλά μόνο όταν ρέει άφθονο το αλκοόλ, είναι ένα κοινωνικό πρόβλημα και όχι μόνο προσωπικό.

Έχω την εντύπωση ότι ο γονέας πρέπει να έχει τον νου του, να βάζει όρια και το κυριότερο να είναι το σωστό παράδειγμα για το παιδί του.
Από την άλλη, ο καθένας κάνει ότι μπορεί, και όλα για τους ανθρώπους είναι, αρκεί να παίρνει κουράγιο και να βρίσκει την δύναμη να κοιτά την θετική πλευρά της ζωής.

ps
Επειδή είδαμε το αποτέλεσμα της  θεραπείας, καλό θα ήταν να έχουμε και στο μυαλό μας, ότι χιλιάδες άλλα παιδιά δεν έχουν γυρισμό.
Ότι χιλιάδες οικογένειες διαλύονται ,ότι συγγενείς δια βίου πληγώνονται και ανεπανόρθωτα βιώνουν τον συνεχή ψυχικό πόνο.
Ότι πολλά, πάρα πολλά παιδιά, χάνονται, όχι πεθαίνουν, χάνονται, και οι γονείς βιώνουν έναν συνεχή θάνατο χωρίς επιστροφή.
Να ξέρουν τα παιδιά που μπορεί να ελκύονται από την ιδέα με τον έναν η τον άλλον τρόπο, ότι ακόμα και μέσα στην χρήση μπορεί εκείνη την ώρα να ...ανεβαίνουν, όμως αμέσως μετά τα συναισθήματα είναι όλα αρνητικά και έντονα που είναι ασήκωτα για τον χρήστη.
Έτσι μπαίνει σε έναν φαύλο κύκλο και η μαγκιά...του να συνεχίζει, είναι η αδυναμία του να το κάνει.
Εν τω μεταξύ χάνεται ο κάθε έλεγχος πάνω στο σώμα του χρήστη για το οτιδήποτε.
Πορνεία, αρρώστιες, aids, κλοπές , το περιθώριο σε όλη του την κατάπτωση και διαφθορά ανοίγει τις αγκάλες του για όλους και όλες όσοους ψάχνουν τον χαμένο παράδεισο στις ουσίες.





Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
"...Ακούσαμε πολλά για τον ρόλο των γονιών, όπως ότι και η χρήση είναι αποκλειστική απόφαση του κάθε ένα και δεν φταίνε ούτε οι έμποροι, ούτε η κοινωνία ούτε η αστυνομία, ούτε κανείς άλλος...". Προφανώς όλοι αυτοί φταίνε ιδίως οι έμποροι αλλά δεν εστιάζουν εκεί στην ενημέρωση για να μην χρησιμοποιείται από τους χρήστες ως άλλοθι και απογοητεύονται
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Εγώ απορώ που στην εποχή μας υπάρχουν ακόμα χρήστες...Γιατί; Όσο σκληρή και αν είναι η ζωή σου η χρήση τι θα σου προσφέρει; Υπάρχουν και άλλοι τρόποι φυγής - διότι περί αυτού πρόκειται- φυγής/δραπέτευσης από την αληθινή ζωή, τρόποι λιγότερο θανατηφόροι.
Το μεγάλο χτύπημα θα πρέπει να γίνει στους εμπόρους με αποποινικοποίηση - τότε θα ξεφουσκώσει απότομα αυτή η "επιχείρηση"