Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Γυμναστική και προσφορές στα σούπερ μάρκετ.

Με παίρνει τηλέφωνο η Λίτσα και μου λέει.
" Έρχεται το καλοκαίρι!!"
"Έρχεται " της λέω και γω.." Να βγούμε να το προυπαντήσουμε?"
"Να βγούμε!" μου λέει , "γιατί να μην βγούμε? Και για να το προυπαντήσουμε σωστά πρέπει να τρέξουμε, να γυμναστούμε να αδυνατίσουμε!" συνέχισε με μια αναπνοή η Λίτσα που είναι και πολύ της φυσικής κατάστασης και κάθε τρις και λίγο με τραβολογάει από αερόμπικ μέχρι ζούμπα.

"Δεν μπορώ !" της λέω.."δεν μπορώ να τρέχω στα ξεκούδουνα, χωρίς σκοπό μόνο και μόνο για να αδυνατίσω..και να σου πω την αλήθεια, δεν με νοιάζει κιόλας!"

Ποιος είδε τον Θεό και δεν τονε φοβήθηκε!! Άστραψε και βρόντηξε η φιλενάδα μου..
"Άκου να σου πω!" μου είπε τσαντισμένη .." όχι επειδή εσύ θες να γεράσεις πριν την ώρα σου να πάρεις και μένα στο λαιμό σου! Θα πάμε για τρέξιμο και τέλειωσε!" είπε και μου έκλεισε το τηλέφωνο ..

Εγώ είμαι η Πέπη, να σας συστηθώ κιόλας με την ευκαιρία. Που λέτε, ήρθαμε εδώ και αγοράσαμε ένα σπιτάκι στα Καλύβια.
Ωραίο χωριό, και κοντά στην πόλη και στην εξοχή. Μια χαρά περνούσαμε με τον σύζυγο, με τις βόλτες μας ,τα ταξίδια μας, ...συνταξιούχος του ΟΣΕ βλέπεις...αλλά ..μας έπιασε η κρίση. Και κει που παίρναμε τα τραίνα, τώρα τα κοιτάμε που περνούν..που λέει ο λόγος.
Κόπηκε η σύνταξη, κόπηκαν οι βόλτες, και τι να κάνω..τόριξα στην μαγειρική και αν δεν ήταν η Λίτσα, τώρα ούτε τα ενωμένα ινστιτούτα δεν θα μπορούσαν να με αδυνατίσουν.

Το σκέφτηκα έτσι, το σκέφτηκα αλλιώς, και στο τέλος την πήρα τηλέφωνο.
"Έλα Λίτσα μου , τι κάνεις?"
" Γιόγκα" μου λέει..
"Γιόγκα πρωί πρωί?" της ξαναλέω..
"Γιατί? τι κάνουν το πρωί?"
"Ξέρω γω..? πίνουν καφέ, βλέπουν Αυτιά..μπαίνουν στο φέιςμπουκ..τέτοια πράγματα"
"Άστα αυτά και βάλε την φόρμα σου και βγες στην στάση να περάσω να σε πάρω. Σου βρήκα δρομολόγιο με σκοπό!" είπε η Λίτσα με ενθουσιασμό!

Ετοιμάστηκα και την περίμενα στην στάση να έρθει από το Νικάσι που ήταν το σπίτι της.
Σαν και μας, δεν ήταν από την περιοχή, αλλά είχε αποφασίσει να αφήσει πίσω της την ζωή της Αθήνας και να ζει στην φύση.
Μόλις ήρθε και χωρίς να προλάβω να καθίσω καλά καλά και να πω καλημέρα, μου έδωσε ένα μπλογκ και ένα στυλό.
"Τι είναι αυτά ? "την ρώτησα  έκπληκτη!
' Παιδί μου σκοπό δεν ήθελες? Σου βρήκα! Θα αφήσουμε το αυτοκίνητο στον Άι Γιάννη, θα περάσουμε από το σούπερ μάρκετ του Ντόμαρη, μετά θα περάσουμε τον Άι Νικόλα και θα κατέβουμε στην αγορά. Θα στρίψουμε στον Γιαννάκη, θα ακολουθήσουμε τον δρόμο και θα πάμε στο ΆΡΙΣΤΑ, μετά στο Άλφα Βήτα, θα ανέβουμε στον Καλλιανιώτη, θα ακολουθήσουμε την ευθεία μέχρι το Καρφούρ, μετά θα κατέβουμε στην παραλία από το βενζινάδικο του Αντώνη και θα τρέξουμε μέχρι το αυτοκίνητο.. το κατάλαβες?"
Της λέω και γω σαν χαμένη.."την διαδρομή την κατάλαβα..τον σκοπό δεν έχω καταλάβει ακόμα που έλεγες!"
"Βρε παιδί μου είναι απλό! Θα σημειώνουμε τις προσφορές και μετά θα ξέρουμε τα τι και τα πως, και έτσι θα έχουμε διπλό κέρδος. και τα κιλά θα πέσουν  και θα γυμναστούμε..επί σκοπού!"
'Αλλωστε δεν βλέπεις και στις διαφημίσεις που τρέχουν και είναι χαρούμενοι?"

Εκεί σαν να ταράχτηκα λίγο.."Λίτσα δεν πιστεύω να αρχίσεις και τους μαραθώνιους τώρα! Βερόπουλο δεν έχουμε!!"
"Ακόμα!" μου λέει με νόημα και άρχισε να τρέχει, ενώ εγώ μετάνιωνα για την πρωινή τυρόπιτα που ακόμα με ενοχλούσε...η μήπως δεν ήταν η τυρόπιτα...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου