Σάββατο, 18 Απριλίου 2015

Tίνος είναι ο εργάτης τελικά?

Στη Βουλή η πορεία των μεταλλωρύχων
Στίχοι:  
Φώντας Λάδης
Μουσική:  
Μάνος Λοΐζος

Πάγωσ’ η τσιμινιέρα 
κι απ’ έξω από την πύλη
εργάτες μαζεμένοι συζητάνε
Προχώρησε η μέρα 
με δαγκωμένα χείλη
σηκώνουν τα πανό και ξεκινάνε

Πέντε καμιόνια στείλαν 
στου φεγγαριού τη χάση
και γύρισαν γεμάτα απεργοσπάστες
Γεμάτα ξαναφύγαν 
κανείς δε θα περάσει
κάλλιο να πάμε όλοι μετανάστες

Πέρασε ένας μήνας 
οι μηχανές σκουριάζουν
και τα παιδιά κρυώνουν και πεινάνε
στους δρόμους της Αθήνας 
φέιγ βολάν μοιράζουν
εργάτες κι υποστήριξη ζητάνε







Βλέποντας την πορεία των εργατών και μάλιστα, μεταλλωρύχων, χωρίς την στήριξη των κομμάτων που υπερασπίζονται τα δικαιώματα των εργατών, μπερδεύτηκα πιο πολύ από ότι είμαι συνήθως, και πρέπει να ομολογήσω , ότι από μπέρδεμα καλά πάμε τελευταία.

Δεν είναι λοιπόν "Νόμος το δίκιο του εργάτη?"

Η αλήθεια είναι ότι η εταιρία θέλει να απλώσει τα πλοκάμια της έξω από ότι έχει συμφωνηθεί,αλλά και οι εργάτες κάτι θα ξέρουν για να διαμαρτύρονται.Είναι δυνατόν να ξέρουμε εμείς καλύτερα πιο είναι το πιο σωστό για αυτούς από ότι οι ίδιοι?

To πρόβλημα είναι ότι στην Χαλκιδική υπάρχει η περιοχή με τα μεταλλεία που είναι το μόνο έσοδο για πολλά χωριά, αλλά υπάρχουν και οι τουριστικές περιοχές που θα καταστραφούν με την επέκταση εργασιών.
Λοιπόν ποιος έχει δίκιο?

Kαι οι δύο, και είναι θέμα της πολιτείας και της εταιρείας να το λύσουν, και όχι να πετάνε το μπαλάκι στους κατοίκους και να τους βάζουν να ζουν σε εμφυλιακό κλίμα.

Αλλά όμως πέρα από αυτό, γιατί στην περίπτωση τους δεν είχαν την στήριξη που θα περιμέναμε?

Mήπως επειδή τα κόμματα δεν μπορούν να παίξουν ακριβώς το παιχνίδι που θέλουν όπως θέλουν και όσο θέλουν?
Aπό πότε κρίνουμε το δίκιο των εργατών σύμφωνα με τον χαρακτήρα των εταιριών και την περιβαλλοντική τους συνείδηση?
Ελπίζω να μην έχουμε καταστάσεις εντελώς εκτός ελέγχου, αν και δεν είναι μακρυά..δυστυχώς.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου