Κυριακή, 31 Μαΐου 2015

Η Εύα Βασιλοπούλου και..γω.


Εχτές το βράδυ βλέποντας την ορχήστρα των παιδιών να γεμίζει το προαύλιο, η συγκίνηση ήταν μεγάλη.
Και ήταν μεγάλη γιατί το να δω μια τόσο μεγάλη και καλή σχολική ορχήστρα, ήταν πάντα ένα από τα όνειρα μου.
Πολλές  δασκάλες περνάνε από το δημοτικό κατά καιρούς, αλλά η κ.Πλακιά ,αξιοποίησε τις δυνατότητες των παιδιών που ήδη κάνουν μαθήματα μουσικής στις μουσικές μας σχολές ..δηλ. της κ.Εύας Βασιλοπούλου και την κ.Σέβης Στελιάτου.

Όταν ήρθε η κ.Βασιλοπούλου στην Κάρυστο, έκανα....blogging στο ραδιόφωνο, και με το που έμαθα ότι θα ανοίξει μουσική σχολή αμέσως πήγα για να την γνωρίσω και να μου πει τα τι και τα πως...που λέμε...
Θυμάμαι την πρώτη συναυλία στο Γιοκάλειο με πιανίστα έναν μαθητή της , που φυσικά ακόμα δεν ήταν από δω, και τον κόσμο που με μεγάλη χαρά αγκάλιασε την σχολή.

Δεν άργησαν να φανούν τα αποτελέσματα της ακούραστης Εύας, με τις χορωδίες, τα συγκροτήματα και τις ανεπανάληπτες συναυλίες, και τα beach party.


Ίσως και  επειδή ήταν η πρώτη φορά που γινόταν κάτι τέτοιο, χιλιάδες κόσμου συμμετείχε και διασκέδαζε με την ψυχή του μέχρι αργά το βράδυ, χαρίζοντας μας μοναδικές αναμνήσεις.

Τα χρόνια περνούσαν , τα παιδιά μεγάλωναν, η Σέβη με την κιθάρα της, ο Βαγγέλη με το μπουζούκι του, η Ανδριανοπούλου και η Κοτσώνη με την φωνή τους, από τότε ξεχώριζαν και σήμερα έχουν γίνει επιτυχημένοι επαγγελματίες και αυτοί, και η παράδοση συνεχίζεται με ακόμα νεότερα παιδιά, όπως η Κωσταντίνα.

Το όνειρο μου να δω μια τόσο σπουδαία ορχήστρα στο σχολείο, ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν, και αναπολώντας πίσω τον χρόνο, πολλές, πάρα πολλές στιγμές αυθεντικής ψυχαγωγίας είναι συνδεδεμένες με την δουλειά της Εύας.


Πολλοί θα πουν , αν δεν ήταν αυτός-η, θα ήταν κάποιος άλλος....Όμως ήταν και είναι  αυτή, και οι αναμνήσεις με τα συναισθήματα που τις συνδέουν δεν αλλάζουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου