Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015

ΌΧΙ στους εκβιασμούς .

Λοιπόν φτάσαμε στην ώρα μηδέν.
Ζούμε ιστορία και είναι κρίμα να μην καταγράφουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματα που γεννούν οι στιγμές αυτές.

Εμένα δεν μου αρέσουν οι εκβιασμοί. Δηλαδή το χειρότερο που μπορεί να κάνει κάποιος είναι να με βάλει ανάμεσα σε δυο ερωτήματα και να πρέπει να διαλέξω, και δω πρόκειται για την ζωή μας και το μέλλον μας, όπως και η στροφή της χώρας σε μια πορεία άγνωστη.

Διαβάζω πατριωτικά κείμενα , κορώνες, λόγια, λόγια και συναίσθημα, σαν το πολύ πιπέρι στο φαγητό.

Όποιος μου λέει ότι δεν δικαιούμαι να μιλάω, είναι ένας φασίστας και μισός, και η αλήθεια είναι ότι οι δεξιοί δεν μου κολλάνε τόσο πολύ όσο οι αριστεροί συριζοκάτι, και όχι του ΚΚΕ.

Είναι περίεργο πράγματι, μιας και οι οπαδοί των  ολοκληρωτικών  κομμάτων, δείχνουν μια ανοχή και μια διάθεση για κουβέντα, ενώ αυτοί που κόβουν φλέβες για ελευθερία και πολιτισμό κλπ, αν ήταν δυνατόν να βάζανε τσιρότο στο στόμα και γύψο στα δάκτυλα, θα το έκαναν.

Όπως έγραψα χτες, το ναι δεν έχει περάσει από τις βουλές τους, και μπορεί και μέσα στην βδομάδα να αλλάξουν το μείγμα της πρότασης η και να την αποσύρουν τελείως.
Δηλαδή πως να έχω εμπιστοσύνη ότι θα την τηρήσουν?
Aπό την άλλη, η κυβέρνηση δεν λέει ποιο είναι το σχέδιο για μετά το ΟΧΙ.
Πως είναι το πλάνο αναδιοργάνωσης της χώρας? Πως σκέφτονται να αποκαταστήσουν την οικονομία? Πως σκέφτονται να προχωρήσουν σε ανάπτυξη?
Kανείς δεν ξέρει ακόμα..

Αν λοιπόν αποφασίσουν να μου πουν τι σημαίνει το ΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΟΧΙ, τότε να το σκεφτώ τι να ψηφίσω αλλιώς υπάρχει και η ΑΠΟΧΗ.

Μια ψήφο έχω, δεν κρατάω και το μέλλον όλων στα χέρια μου για να ψηφίζω στα κουτουρού. Όσο για τις συνεδριάσεις στις Βρυξέλλες, μου θυμίζει την παροιμία, Εκλασε η νύφη, σχόλασε ο γάμος..


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου