Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Προσωπικά ..


Σήμερα στον Ανεμόμυλο ,καμάρωνα τα μικρούλικα που έπαιζαν τα παιχνίδια τους και έτσι ξαφνικά πέρασαν σαν ταινία οι αναμνήσεις από τα παιδικά πάρτι, τα απογεύματα στην πισίνα με τα παιδιά, και για χιλιοστή φορά αναρωτιέμαι..που πήγαν τα χρόνια?
Πόσο γρήγορα, πόσο τόσο γρήγορα πέρασαν τόσα χρόνια και τώρα πια τα παιδιά μου είναι ενήλικες και τα μικρά παιδιά του τότε, είναι τώρα οι γονείς που έφεραν τα παιδιά τους στο camp να παίξουν.
Τι ωραία που είναι να παίζουν τα παιδιά..τι ωραία που είναι να βοηθάμε τα παιδιά να συνεχίσουν να παίζουν..
Είναι οι καιροί τόσο έντονοι, είναι και οι μέρες τόσο φορτισμένες, είναι και τα παιδιά πάντα τόσο το κέντρο της ζωής μας, που ότι και να γίνεται τριγύρω πρέπει πάσι θυσία τα παιδιά να συνεχίσουν να αναπτύσσονται όμορφα και δημιουργικά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου