Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

Και γιόγκα και ΝΑΙ?

"Νίτσα μου, Νίτσα μου, τι έπαθα Νίτσα μου!"
"Tι έπαθες γλυκειά μου?"
"Αχ τι έπαθα! Πήγα το πρωί στην εκκλησία και ο παπάς άρχισε να μας λέει για την καταραμένη γιόγκα και στην αρχή κοκκίνησα πρασσίνισα γιατί νόμιζα ότι τα έλεγε για μένα, αλλά όταν τον κοίταξα, είδα ότι αγριοκοίταζε την παπαδιά.
Μα Νίτσα μου τώρα που αποφάσισα και γω να γυμναστώ , να διαλογιστώ, να ηρεμίσω, έρχεται η εκκλησία να μας το κόψει?"
Eίπε η Μάρθα και σκούπισε την μύτη της με το ποτηρόπανο, ξεφυσώντας και ξαναφυσώντας γιατί είναι και της εκκλησίας και σε κάθε μεγάλη γιορτή πάει επαξάπαντως και στον Εσπερινό, κάνει και άρτο που τον μοιράζει μόνη της στο προαύλιο.
"Mα Νίτσα μου δεν ξέρεις το πόσο συγχίστηκα!"
H Νίτσα  της έβαλε μπροστά της ένα ποτήρι παγωμένη σπιτική λεμονάδα και κάθισε σιωπηλή απέναντι της περιμένοντας την να ηρεμήσει.
"Γιατί δεν μιλάς καλέ" την ρώτησε στο τέλος η Μάρθα απορημένη από την σιωπή της φίλης της.
"Tι να πω παιδί μου"? της είπε με περίλυπο ύφος η Νίτσα.
"To τελευταίο πράγμα που με απασχολεί αυτή την στιγμή είναι το τι λέει η εκκλησία για την γιόγκα.Στο κάτω κάτω μη το λες βρε παιδί μου.."
" Mα δεν είναι μόνο αυτό! Ψήφισα και ΝΑΙ!"
" E, και ? Το ξέρω. Και λοιπόν?"
" Μα δεν τα έμαθες?" την ρώτησε η Μάρθα γουρλώνοντας τα μάτια από την έκπληξη.
"Όχι, τι να μάθω? Έλα Παναγία μου! " Φώναξε η Νίτσα με ένα τρόμο στα μάτια..
"Μη φωνάζεις! θα πάθω καρδιά! Κάτσε κάτω να σου πω!"
" 'Aντε λέγε ντε!"

" Που λες, μετά την εκκλησία είχε μνημόσυνο και μετά πήγαμε για καφέ..Εκεί που λες που έτρωγα το παξημαδάκι μου και έπινα τον καφέ μου, μπαίνει μέσα η κυρία Φιφί"
" Αλήθεια, τι κάνει η Φιφί? Πω πω,..χρόνια που έχω να την δω..Ήρθε για το μνημόσυνο ε?"
"Άσε με βρε παιδί μου να τελειώσω!"
" Kαλά δεν ξαναμιλάω! Άντε λέγε να τελειώνουμε γιατί έχω και δουλειές Μάρθα μου ! Δεν θα κάτσουμε σαν τις αποζυμόστρες μέχρι το μεσημέρι!"
"Eγώ φταίω που έρχομαι να σου πω το τι γίνεται στον κόσμο που δεν βλέπεις τίποτα πέρα από την κατσαρόλα! Τέλος πάντων, μπαίνει η Φιφί..Ξέρεις τώρα...συνάμενη κουνάμενη, ..."
"Mε τον καλό το λόγο είσαι πάντα Μάρθα μου" της είπε ειρωνικά η Νίτσα.
"Αντιπαρέρχομαι χρυσό μου, αντιπαρέρχομαι.! Λοιπόν, κάθεται η κυρία και βγάζει το τάμπλετ!
Και αρχίζει και διαβάζει όλες τις αναρτήσεις του Σύριζα για όσους ψήφισαν στο δημοψήφισμα.
Eκεί να δεις!! Σούζα όλοι! Ρούφαγαν τον καφέ τους, κράτσα κρούτσα το παξημάδι τους, η Φιφί να αγριοκοιτάει για να κόψει το ποιος έχει ψηφίσει ΝΑΙ, και μου στύλωσε μια ματιά! Μα μια ματιά! Μαχαίρι! Αφήνω τον καφέ μου που λες στο πιατελάκι και της λέω και γω...που δεν τόκλεινα το ριμάδι μου! Της είπα λοιπόν ότι " Ναι Φιφί μου, στην δημοκρατία ψηφίζει ο κόσμος, τώρα γιατί αγριοκοιτάζεις και μας βγάζεις λόγους στην μνήμη της θείας σου.?" E ρε μάνα μου , ! μόνο νάσουν από μια μεριά νάβλεπες τι έγινε! Μερικοί  σκύψαν όλοι τόσο πολύ που σε μερικούς η μύτη ακούμπησε στο φλυτζάνι, άλλοι κοιτούσαν τα σύννεφα από την τζαμαρία, άλλοι κοιτούσαν πίσω από την πλάτη τους για να μην τυχόν φανεί ότι με κοιτάνε και συμφωνούν..Τέτοια παγωμάρα! Ούτε Σιβηρία και η Φιφί έτοιμη να μου ορμήξει!  Που λες Νίτσα μου, λέω μέσα μου. Μάρθα συγκρατήσου! Συγκρατήθηκα και γω περίμενα μερικά λεπτά, χαιρέτησα  ωραία ωραία, και έφυγα κυρία. Στον δρόμο όμως μ΄έπιασε το παράπονο..Δυο φορές καταραμένη σε μια ώρα ! Δεν το αντέχει η ψυχή μου!"
.Αχ..Μάρθα μου...Οι δύσκολοι καιροί φέρνουν και δύσκολες καταστάσεις..και όσο πιο δύσκολοι είναι οι καιροί τόσο πιο δύσκολα είναι να έχεις γνώμη, να μιλάς, να ακούγεσαι..Ακόμα και στην Χούντα τόσοι Εισαγγελείς και νομικοί και παπάδες, και όλοι δεν λειτουργούσαν για τόσα χρόνια? Αν θες την γνώμη μου, μη μιλάς καθόλου. Όποιος δεν εμίλησε δεν εμετανόησε"
"Kαι με την γιόγκα τι να κάνω?"
"Kάνε στίβο καημένη και συ! Μπααα! Σιγά το πρόβλημα!"
"Νάσα καλά Νίτσα μου, νάσαι καλά..Πάντα έχεις κάτι να μου πεις..."
" Kαι συ Μάρθα μου νάσαι καλά που ποτέ δεν κάνεις ότι σου λέω!"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου