Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

Ένας Σεπτέμβρης αλλιώτικος από τους άλλους.

Σήμερα είναι 28 του Σεπτέμβρη και η μέρα είναι εντελώς Φθινοπωρινή.
Έγινε και τα ξημερώματα η περιβόητη υπερπανσέλληνος, αλλά αν σας πω ότι δεν με συγκινεί καθόλου το θέμα, τι θα πείτε?
Να ανησυχώ η το έχετε και σεις αυτή την εντύπωση?

Είναι διαφορετικός ο Σεπτέμβρης αυτός, μιας και σήμερα ξεκινά το  ένα μου παιδί το πανεπιστήμιο , και ο άλλος ξυπνά σε έναν στρατώνα.

Τώρα θα πείτε, "σιγά το νέο, και άλλος δεν έχει παιδί παρά μόνο η Μαριώ τον Γιάννη"
Αλλά έτσι είναι....μεγαλώνουν τα παιδιά, και κόβουν την καρδιά σου σε κομμάτια και την παίρνουν μαζί τους.
Παίρνει η ζωή τον δρόμο της και τρέχει σαν τα σύννεφα στον βοριά και μεις μένουμε με το στόμα ανοικτό γιατί δεν προλαβαίνουμε να παρακολουθήσουμε τους σχηματισμούς και την τροχιά τους..

Είναι και αυτή μια μορφή ευτυχίας, η μάλλον αυτό πρέπει να είναι η ευτυχία, όταν η ζωή τρέχει ανεμπόδιστη  και ελεύθερη να συναντήσει το μέλλον της.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου