Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

ΚΤΕΛ Αθήνα - Πάτρα, ανθρώπινες ιστορίες.

Μια ευχάριστη νότα για το ταξίδι ήταν η κυρία που μοίραζε καραμέλες με την υπενθύμιση,
" Γλυκαίνει αλλά δεν παχαίνει",  πριν ξεκινήσει το λεωφορείο για την Πάτρα.

Οι ώρες περνούν γρήγορα αλλά παρόλα αυτά, χωρούν αφηγήσεις και εξομολογήσεις μιας ολόκληρης ζωής.

Η  ηλικιωμένη κυρία που καθόταν δίπλα μου είχε  πάρα πολύ όμορφα πράσινα φωτεινά μάτια.
Έβλεπες εύκολα στα μάτια της εκτός από κούραση, στεναχώρια και απόγνωση.

Δεν χρειάστηκαν παρά λίγα λεπτά, να ξεδιπλωθεί η ιστορία της που απεικονίζει την Ελληνική πραγματικότητα των τελευταίων χρόνων και βασανίζει λίγο ως πάρα πολύ όλους μας.

Όμως αυτό που με κάνει να γράψω για αυτήν σήμερα, είναι η απόδειξη για άλλη μια φορά, το πόσο άσχημα μας πιέζουν ψυχολογικά οι πολιτικοί μας δημιουργώντας μας ενοχές με τις ύβρεις τους για την διαφθορά και την νεόκοπη πλουτοκρατία που " μας έφερε ως εδώ", ενώ αυτό που μας έφερε ως εδώ, είναι ένα άλυτο πρόβλημα παγκόσμιας ύφεσης και κατάρρευσης κάποιου συγκεκριμένου οικονομικού μοντέλου.

Την Ελλάδα την έστησαν στα πόδια της μετά τον πόλεμο,  άνθρωποι σαν και την κυρία που πικραμένη μου εξιστορούσε την ζωή της, όπως και τόσες άλλες σε όλη την Ελλάδα.
Άνθρωποι ταγμένοι στην οικογένεια τους, με μηδενικές φιλοδοξίες, με στερήσεις και δουλειά από το πρωί μέχρι το βράδυ. Με οικονομία και τάξη στην δουλειά και στο σπίτι .

Έστησαν νοικοκυριά, σπούδασαν τα παιδιά τους, και τώρα που τα παιδιά τα βασανίζει η ανεργία, αυτή τους συντηρεί και τους στηρίζει όχι μόνο οικονομικά αλλά και ψυχολογικά.

Σε κάνει να σκέφτεσαι , να αναρωτιέσαι, το γιατί οι άνθρωποι που αν και είναι ηλικιωμένοι, έχουν περισσότερα ψυχικά αποθέματα από πολλούς νεώτερους.
Υπάρχουν πολλές εξηγήσεις και όλοι έχουμε κάποια απάντηση, αλλά νομίζω ότι μια βασική διαφορά είναι το ότι εκείνοι ξεκίνησαν από το τίποτα, χωρίς να έχουν να χάσουν κάτι και εργάστηκαν σκληρά για  να δώσουν στα παιδιά τους τα πάντα.
Από την άλλη , πέρασε στα παιδιά η εντύπωση,  ότι δεν θα περνούσαν ποτέ τις δυσκολίες των γονιών τους και το μέλλον θα ήταν πάντα ένα βήμα προς μια κατεύθυνση όλο και αυξανόμενης οικονομικής ευμάρειας.
Δεν ανάπτυξαν τους ψυχολογικούς μηχανισμούς και την ευελιξία του να επιβιώνεις ότι και να γίνει.
Ίσως για αυτό μας προκαλεί έκπληξη όταν κάποιος αλλάζει επάγγελμα, η μάλλον κάτι που θεωρείται ότι δεν ταιριάζει με τις σπουδές η τα σχέδια που είχε όταν ξεκίνησε την επαγγελματική του ζωή.
Η ουσία είναι ότι είχα δίπλα μου μια κυρία που δεν γνώρισε καμιά από τις εμπειρίες της " καλής ζωής"  και  θα μπορούσε να πει κάποιος ότι δεν χάρηκε τίποτα στην ζωή της εκτός από την δουλειά της, αλλά έχει την δύναμη να στηρίζει αυτούς που είχαν όλες τις εμπειρίες και τα εφόδια να κατακτήσουν τον κόσμο.

Ανθρώπινες ιστορίες που έχουν ανάγκη να ειπωθούν, να ανοιχτούν σε άγνωστους ανθρώπους με αφορμή ένα χαμόγελο και μια καλή κουβέντα, για να σβήσει λίγο η πίκρα από τα μάτια,  και το "Nάσαι καλά παιδί μου",  να προκαλεί συγκίνηση ..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Το Ορεινό καταφύγιο της Όχης. Ιστορικά στοιχεία.

  Το ορεινό καταφύγιο της Όχης Αρχική   /  ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ   /  Karystion Blog   /  Το ορεινό καταφύγιο της Όχης   Το ορεινό καταφύγι...