Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2015

Λεωφορείον ο Πόθος..


Σε κάθε διαδρομή, μικρότερη η μεγαλύτερη, το λεωφορείο γίνεται ένα όχημα ανθρώπινων ιστοριών, συναισθημάτων , ακόμα και παθών, που συνθέτουν ένα αταίριαστο παζλ μιας ζωής σε κίνηση.

" Είμαι αισιόδοξος άνθρωπος! Θέλω να βλέπω το καλό! Μη με τρελαίνεις!"
Είπε ο νεαρός γύρω στα τριάντα και κράτησε το κεφάλι του στα δυο του χέρια στερεωμένα στην πλάτη του μπροστινού καθίσματος.
"Πήγαινε κάτσε πίσω! Δεν σε αντέχω!" Πρόσθεσε μετά από λίγα δευτερόλεπτα αμήχανης σιωπής, με την κοπελιά του να έχει διπλώσει τα χέρια στο στήθος και να δαγκώνει τα χείλη της να μην μιλήσει, η να μην φωνάξει...
Με απότομες νευρικές κινήσεις υπάκουσε στην καλυμμένη διαταγή και σωριάστηκε στο πίσω κάθισμα.
Έπαιζε νευρικά με τα μακρυά καστανά μαλλιά της ενώ τα μάτια της ήταν στυλωμένα στην εχθρική πλάτη που δεν έλεγε να χαλαρώσει.
Μετά από λίγη ώρα όμως , άρχισε πάλι ένας νευρικός διάλογος, ανάμεσα στο χώρισμα των καθισμάτων, κινητά πετάχτηκαν και μαζεύτηκαν από το δάπεδο, και στο τέλος εκνευρισμένοι κατέβηκαν μαζί στην στάση ενώ η ένταση που άφησαν πίσω τους, εξανεμίστηκε κάτω από το βάρος της ηλικιωμένης κυρίας που άνοιξε το ταπεράκι της και πολύ πολύ διακριτικά άρχισε να τσιμπολογάει το σπιτικό της τοστ..

Ανθρώπινες ιστορίες ,όλες μαζί να ταξιδεύουν τους καημούς και τα όνειρα τους, ακόμα και γεμάτα ταπεράκια στις αποσκευές τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Το Ορεινό καταφύγιο της Όχης. Ιστορικά στοιχεία.

  Το ορεινό καταφύγιο της Όχης Αρχική   /  ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ   /  Karystion Blog   /  Το ορεινό καταφύγιο της Όχης   Το ορεινό καταφύγι...