Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2015

Γυμνάσιο Καρύστου, παράπονα και καταλήψεις.





Χτες το βράδυ έμαθα ότι τα παιδιά του Γυμνασίου ήταν στον χώρο του σχολείου και σκεφτόντουσαν να κάνουν κατάληψη. Τελικά, θα έφευγαν την νύχτα και θα επέστρεφαν το πρωί.
Περνώντας από εκεί συνάντησα μια μαθήτρια  Γυμνασίου και την ρώτησα γιατί κάνουν κατάληψη.
Το μικρό κοριτσάκι κρύβει μια αγωνίστρια μέσα της και με πολύ ζήλο άρχισε να μου απαριθμεί τους λόγους, σημειώνοντας  ότι σήμερα είναι μέρα απεργίας και καταλήψεων.
"Και τι θα γίνει αν χάσουμε 3 ώρες που έχουμε για να φωνάξουμε για όλες τις άλλες που δεν γίνονται και δεν έχουμε καθηγητές?"

Μου έκανε πραγματικά μεγάλη εντύπωση ότι αν και δεν με ήξερε, ούτε ρώτησε γιατί της κάνω όλες αυτές τις ερωτήσεις, παρά μιλούσε για την κατάσταση στο σχολείο και ότι την ενοχλεί.
Αυτό δείχνει ότι τουλάχιστον μερικά παιδιά, πραγματικά νοιάζονται και με όλη τους την καρδιά θέλουν να αλλάξουν κάτι προς το καλύτερο.



Εκτός από τους καθηγητές, τα υπόλοιπα παράπονα και αιτήματα θα λυνόντουσαν αμέσως και πολύ εύκολα αν υπήρχε τόλμη και συνεννόηση μεταξύ όλων των υπευθύνων για την λειτουργία του σχολείου.
Με την ευκαιρία της μικρής αυτής κουβέντας με το παιδί , όπως και πολλές με άλλα,  θα πρέπει να πούμε ότι οι διευθύνσεις των σχολείων επιβάλλεται ειδικά αυτές τις μέρες που οι γονείς δεν μπορούν να στραφούν προς ιδιώτες , να προσέχουν ποιοι είναι μέσα στις τάξεις και αν είναι ακατάλληλοι, να χρησιμοποιούν τα μέσα που τους παρέχει η υπηρεσία.
Το "αγαπάμε τα παιδιά", είναι μια κουβέντα, το τι κάνουμε για αυτό, είναι μια άλλη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου