Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2015

H επικαιρότητα σε μια ζωγραφιά.

Έρχονται τα Χριστούγεννα και προσπαθούμε να πιαστούμε από το κέφι των παιδιών για να δημιουργήσουμε μια γιορτινή ατμόσφαιρα.

Όμως τα παιδιά δεν είναι αποκομμένα από όσα γίνονται.Ακούνε ειδήσεις, ακούνε τους γονείς, κουβεντιάζουν με τους φίλους τους από το αν πρόκειται να έρθει η Δευτέρα Παρουσία, αν ο Άγιος Παϊσιος προέβλεψε σωστά, αν αρχίζει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος και το πως θα είναι ο κόσμος μέχρι να μεγαλώσουν.

Λες σε ένα παιδί, "Ζωγράφισε μου ότι θέλεις", και η ζωγραφιά παρουσιάζει τον πόλεμο και δεν ξέρεις τι να πεις, τι έκφραση να διαλέξεις όταν στην παρουσιάζει.

Δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι τους εγκλωβισμένους στα σύνορα, τους ανθρώπους που έφυγαν, αυτούς που έμειναν και τώρα όλα τα πυρά του κόσμου τους σημαδεύουν.
Όλους όσους κοιμήθηκαν ασφαλείς και ξύπνησαν σε έναν άλλο κόσμο με έναν αόρατο εχθρό σε κάθε γωνία.

Δεν πιάνουν οι ευχές, είναι μόνο λόγια και αέρας.
Μένουν οι ερωτήσεις, οι αναπάντητες οι ερωτήσεις, ακόμα και για την Ειδωμένη.
Γιατί δεν βάζουν στρατιωτικές μεγάλες σκηνές να μπουν οι άνθρωποι μέσα, τουλάχιστον το βράδι?
Γιατί είναι τόσο δύσκολο ?
 Ήμαστε απολύτως έρμαια των καταστάσεων για όσα γίνονται στην πόρτα μας και αυτό από μόνο του μας καταθλίβει.
Σε ένα μήνα Χριστούγεννα και εκείνο το φως...έχει αρχίσει να σκοτεινιάζει.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου