Τρίτη, 31 Μαρτίου 2015

Πρόσκληση του Δημάρχου Καρύστου του τοπικού οργάνου Πολιτικής προστασίας.

Μετά από Πρόσκληση του Δημάρχου Καρύστου Λευτέρη Ραβιόλου, την Παρασκευή 27 Μαρτίου έγινε η σύγκληση του τοπικού οργάνου Πολιτικής προστασίας, στον χώρο του Δημαρχείου Καρύστου.
Η σύσκεψη έγινε με αφορμή την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου (01/04 – 01/10) και με στόχο τον προσδιορισμό των δράσεων και των έργων προκειμένου να είναι δυνατή η πρόληψη, ο σχεδιασμός και η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των πυρκαγιών στα όρια του Δήμου.

Συμμετείχαν αναλυτικά οι αρμόδιοι φορείς Πυροσβεστικής και Αστυνομίας, το σύνολο των εθελοντικών οργανώσεων Πυρόσβεσης για Μαρμάρι, Στύρα και Κάρυστο καθώς και ο Σύλλογος 4Χ4, η ΔΕΔΗΕ, το σύνολο των τοπικών Προέδρων και Αντιδημάρχων του Δήμου.

 Σε κλίμα συνεργασίας οι συμμετέχοντες προσδιόρισαν τον σχεδιασμό των επιμέρους δράσεών τους και έγινε μια πρώτη προσπάθεια συντονισμού αυτών. Η σύσκεψη αυτή, αποτελεί την αρχή μιας σειράς συναντήσεων με τους συν-αρμόδιους φορείς, προκειμένου ο Δήμος να καταρτίσει Επιχειρησιακό σχέδιο για την αντιμετώπιση καταστροφών.


“Πρώτη φορά Αριστερά” με “70-30” λιπαρά…


“Πρώτη φορά Αριστερά” με “70-30” λιπαρά…

    Στην αρχή είχαμε τον Βαρουφάκη. Που μας αποκάλυψε ότι η κυβέρνηση - που θα καταργούσε με ένα νόμο σε ένα άρθρο το Μνημόνιο – τάσσεται σε ποσοστό 70% υπέρ του «καλού» Μνημονίου και σε ποσοστό 30% κατά του «κακού» Μνημονίου…
    Σε συνέχεια εκείνης της τοποθέτησης τί είδαμε; Την κυβέρνηση να βαφτίζει την Lazard ως μια - κατά 100% - σπουδαία εταιρεία (την ίδια εταιρεία που έκανε το PSI…). Να συντάσσεται – κατά 100% - με τον ΟΟΣΑ (τον ίδιο οργανισμό που συνεπικουρούσε τον Στουρνάρα…). Και να βάζει φαρδιά πλατιά – και κατά 100% - την υπογραφή της στην συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου (ανανεώνοντας την Δανειακή Σύμβαση με τα όλα της: και με το αγγλικό της δίκαιο και με τις 41 αναφορές της στα Μνημόνια…).

Ο σεβασμός διδάσκεται η κερδίζεται?

https://teteleste.wordpress.com/2011/08/21/η-θεωρία-της-γνώσης-κατά-τον-αριστοτέλ/


To αν ο σεβασμός κερδίζεται η διδάσκεται, είναι ένα θέμα που απασχολεί γονείς και εκπαιδευτικούς, ρίχνοντας συνήθως την ευθύνη ο ένας στον άλλον.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο σεβασμός, όπως και όλες οι άλλες αξίες, γίνονται κοινός τόπος όταν είναι βασισμένες σε κοινά αποδεκτές βάσεις από τα μέλη μιας κοινωνίας, και ως εκ τούτου, θεωρούνται μη αμφισβητήσιμες έννοιες οι οποίες ενυπάρχουν στις καθημερινές και κοινωνικές επαφές των μελών. Σαν συνέπεια, τα παιδιά στα σχολεία, απλά μεταφέρουν τον σεβασμό που ήδη έχει καλλιεργηθεί τόσο στο σπίτι όσο και στο γενικό περιβάλλον, τονίζοντας μόνο περισσότερο τον σεβασμό προς τους δασκάλους και το σχολείο, το οποίο θεωρείται σαν πηγή γνώσης, και ως εκ τούτου, άξια σεβασμού.
Αν κοιτάξουμε όμως γύρω μας και μέσα στα σπίτια μας τι βλέπουμε?
Δεν διδάσκεται ο σεβασμός σε κανενός είδους κανόνα ,όπως παλαιότερα ,που επειδή ακριβώς έχει την αρχή του στην θρησκεία, δεν επιδεχόταν κανενός είδους αμφισβήτηση.
Δεν διδάσκεται ο σεβασμός στους μεγαλύτερους και ακόμα προς τους γονείς.

Μέσα στην αγωνία τους να είναι κοντά στα παιδιά, να είναι φίλοι, ξεχνάνε να είναι γονείς . Το να βρίζει η να υποσκάπτει τον δάσκαλο για να συμφωνεί με το παιδί, ο κάθε γονέας, το μόνο που καταφέρνει είναι να καλλιεργεί στο παιδί την αμφισβήτηση για την ανάγκη η την σημασία της ίδιας της γνώσης και την απαξία όχι μόνο του σχολείου αλλά και της μαθησιακής διαδικασίας γενικά.

Μιας και οι μεγάλοι έχουν βγάλει από την ζωή τους κάθε λόγο για να δείχνουν σεβασμό, δεν βρίσκουν και οι μικροί γιατί να το κάνουν.
Ένας φαύλος κύκλος με μεγαλοστομίες από την μια, και αναίρεση από την άλλη.

"Tον σεβασμό τον κερδίζεις, δεν τον απαιτείς"  λένε στα παράπονα των δασκάλων οι γονείς.
Από την άλλη, πως να δείξει το παιδί κάτι που όχι μόνο δεν έχει διδαχθεί, αλλά δεν έχει αναφερθεί καν σαν κάτι πάρα πολύ σοβαρό και αναγκαίο για την ζωή του?

Ο περίγυρος, τα μέσα, όλοι και παντού, δεν γίνονται το παράδειγμα που χρειάζονται τα παιδιά, και ομολογώ ότι είναι μεγάλη έκπληξη για αυτά να τους ζητούν κάτι που δεν γνωρίζουν.
Ακόμα και πολλοί δάσκαλοι ξεχνούν την σημασία του ρόλου τους σαν παραδείγματα και παιδαγωγοί , η απλά δεν τον έχουν καταλάβει, η ακόμα δεν του έχουν δώσει την σημασία που πρέπει.

Μια συνηθισμένη πρακτική στην ανατροφή των παιδιών είναι να τους δίνεται η εντύπωση ότι είναι οι αρχηγοί στην οικογένεια.
Φανταστείτε την έκπληξη τους όταν ανακαλύπτουν ότι όχι μόνο αρχηγοί δεν είναι αλλά ότι θα πρέπει καθημερινά και με σκληρή δουλειά να διεκδικούν την όποια αναγνώριση έξω από το οικογενειακό περιβάλλον.

Πολλοί αποδίδουν την βία στα σχολεία, σε πολιτικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς λόγους.
Την ίδια στιγμή δεν κάνουν τίποτα για να ορίσουν ένα πλαίσιο αξιών στα παιδιά, ένα πλαίσιο με κανόνες σεβασμού, προς τους άλλους.
Παρόλες τις επισημάνσεις, τις ενημερώσεις τις ομιλίες και τα μαθήματα, η βία στα σχολεία μεγαλώνει.
Ας σκεφτούμε ότι κατά ένα μεγάλο μέρος μήπως φταίει, η παντελή έλλειψη σεβασμού προς το σχολείο, προς τους δασκάλους που είναι κοντά η μπροστά, προς τους μεγαλύτερους που θα το δουν η θα το μάθουν, προς τους γονείς που θα πρέπει να τους αντιμετωπίσουν, προς τα άλλα παιδιά, κλπ κλπ...
Το ότι δεν υπάρχει "ντροπή" πια, είναι ευθύνη όλων μας, ακόμα και των ειδικών που ψάχνουν να βρουν ψυχολογικά προβλήματα και σκοτεινά οικογενειακά βάρη, αντί να θέτουν ξεκάθαρους κανόνες συμπεριφοράς..
Δυστυχώς ζούμε σε μια εποχή που είναι πιο εύκολο να βρεις ένα ψυχολογικό αίτιο, παρά να βρεις μια αξία που να ήμαστε πρόθυμοι να ακολουθήσουμε έστω και αν μας ...ξεβολεύει λίγο.

 Για να κλείσουμε, ο σεβασμός για να αποδοθεί, πρέπει πρώτα όχι μόνο να διδαχθεί, αλλά και να είναι αποδεχτός σαν αξία στην κοινωνία σαν γενική πρακτική και όχι σαν μεμονωμένα και αξιοπερίεργα περιστατικά.

Ανεξέλεγκτες διακοπές της ΔΕΗ στην Κάρυστο

Όποτε η ΔΕΗ κάνει συντήρηση η οποιαδήποτε άλλη εργασία, δεν λαμβάνει υπ' όψιν της την δυσλειτουργία που προκαλεί.
Την περασμένη Δευτέρα  ήταν κομμένο για 3 ώρες σε ορισμένα τετράγωνα για μια εργασία που θα μπορούσε να γίνει αργότερα και να μην φέρει δυσκολία σε εργαζόμενους και υπηρεσίες.


Την Τετάρτη ,πρώτη Απριλίου θα γίνει διακοπή ρεύματος από τις 8 μέχρι τις 12.
Ανακοινώνεται από στόμα σε στόμα, και η απόφαση της ΔΕΗ αναγκάζει όλους τους κατοίκους ,όλους τους επαγγελματίες, και  όλες τις υπηρεσίες , να προσαρμόσουν τις εργασίες τους η να τις αναβάλλουν επειδή η ΔΕΗ αποφάσισε να ξεκινήσει στις 8 και να τελειώσει στις 12, αντί να ξεκινήσει πχ ,στις 1 και να τελειώσει 5.

Είναι το ωράριο των δημοσίων υπαλλήλων μάλλον ,και ο νόμος τους γραμμένος στις πλάκες του Μωυσή κάτω κάτω.

Το ότι πέρασε κάποιος υπάλληλος καλύπτει τους κατοίκους των χωριών που θα κατέβουν για τις τράπεζες η για τα ΚΕΠ  ?

Πιστεύω ότι μιας και ζούμε σε χρόνια αναθεώρησης και αναπροσαρμογής, καλό θα ήταν να υπάρξει μια αλλαγή σε τέτοιου είδους θέματα για να δείχνει και η κάθε εταιρία, το πόσο σέβεται τους καταναλωτές πελάτες και να μη θυμάται το κοινωνικό της έργο όταν την βρίζουν σε κάθε διακοπή βροχής χιονιού υγρασίας ή πυρκαγιάς.

Επίσης νομίζω ότι θα έπρεπε να πάρουν θέση οι σύλλογοι των διαφόρων επαγγελμάτων και ο δήμος.

Πρέπει να αλλάξουν μερικά πράγματα και αν ξεκινούσαμε από την Τετάρτη με την μετατόπιση της ώρας της διακοπής, καλό θα ήταν.


Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Η χρηματοδότηση της Χρυσής Αυγής από ακροδεξιούς οτη Ρωσία, έλληνες και ρώσους επιχειρηματίες



138131627Του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου – «Unfollow»
Τι γυρεύουν πρωτοκλασάτα στελέχη της ναζιστικής Χρυσής Αυγής στη Μόσχα; Γιατί το μεγαλύτερο τμήμα τω. φασιστικών και ακροδεξιών κομμάτων της EE έχει στραφεί προς το Κρεμλίνο: Υπάρχει προσωπική εντολή του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν να κατευθυνθεί ρωσικό χρήμα σε ακροδεξιές και εθνικιστικές ευρωπαϊκές oργανώσεις και κόμματα; Ποιοι έχουν αναλάβει να διεκπεραιώσουν το σχέδιο: Έρχονται «τσουβάλια» με ρούβλια και δολάρια στην Ελλάδα για λογαριασμό της Χρυσής Αυγής κι αν ναι, πώς διακινούνται; Πώς κινούνται μικροί και μεγάλοι ρώσοι και έλληνες επιχειρηματίες για την οίκονομική ενίσχυση του ναζιστικού μορφώματος; Ποιες είναι οι ευρύτερες στοχεύσεις της ρωσικής κυβέρνησης και ολιγαρχίας από την πολύπλευρη στήριξη φασιστικών κομμάτων μέσα στους κόλπους της EE:

Σαμποτάζ σε Χωριάτικο&Αττικούς Φούρνους

Σαμποτάζ σε Χωριάτικο&Αττικούς Φούρνους

1519142
από σύντροφοι/ισσες 17/03/2014 2:09 μμ.,

"ΤΟ ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ" ΚΑΙ ΟΙ "ΑΤΤΙΚΟΙ ΦΟΥΡΝΟΙ" ΒΡΩΜΑΝΕ ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΑΙ TRAFFICKING

Το Σάββατο 15/3 πραγματοποιήσαμε δράσεις σε 3 καταστήματα των αλυσίδων "ΤΟ ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ" στην Ομόνοια & "ΑΤΤΙΚΟΙ ΦΟΥΡΝΟΙ" στον Ευαγγελισμό και στο Μοναστηράκι. Αφού προσεγγίσαμε τα καταστήματα, πετάξαμε στο εσωτερικό τους αμπούλες βρώμας με σκοπό να σαμποτάρουμε την παραγωγή, ενώ παράλληλα πετάχτηκαν τρικάκια τα οποία ενημέρωναν πελάτες και περαστικούς για το ποιόν των αφεντικών των συγκεκριμένων αλυσίδων και για το τι κρύβεται πίσω από τις επιχειρήσεις αυτές.
Ακολουθεί το κείμενο που αναγραφόταν στα τρικάκια:

Boat and fishing in Greece! Μια μεγάλη έκθεση μόλις τελείωσε!

Το περιοδικό BOAT AND FISHING IN GREECE, είναι το μεγαλύτερο και καλύτερο περιοδικό στο είδος του.
Είναι μια δημιουργία  του  Γιώργου Πολυχρονίου και του Αντώνη Δρόσου.

Η έκθεση ήταν λοιπόν, μια ..δική μας υπόθεση και ο κόσμος την αγκάλιασε και την στήριξε.

Άλλωστε ήταν η μοναδική τόσο ολοκληρωμένη έκθεση που να απευθύνεται όχι μόνο  σε θαλάσσιο τουρισμό,αλλά και σε καταδυτικό  και σε ψάρεμα όσο και σε σκάφος.
Με ομιλίες, με ενημερώσεις και πλούσιο εκθεσιακό υλικό, έβαλε νέες βάσεις στις εκθέσεις για την θάλασσα.
ΑΝΤΏΝΗΣ ΔΡΟΣΟΣ (με το κόκκινο)
Δυστυχώς δεν μπόρεσα να πάω, αλλά στο φεις βρήκα πολλές φωτογραφίες από τα προφιλ του κ.Πολυχρονίου, Δρόσου, Δικέλα, Μπαγιάτη και Λαγώνιου, έτσι ώστε να δούμε και μεις το πως ήταν και να καμαρώσουμε αυτή την επιτυχία.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ και Π.ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ
ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΩΝΙΚΟΣ και ΘΑΝΑΣΗΣ ΖΑΦΕΙΡΗΣ

Η Κάρυστος ήταν εκεί.. σύσσωμη θα λέγαμε...και ευχόμαστε ακόμα μεγαλύτερες επιτυχίες στους εμπνευστές και δημιουργούς του boat and fishing in Greece!
Δέσποινα Λεμονιά και Άγγελος Μπαγιάτης




Νίκος Λαγώνικος - ημερίδα για τον Αλιευτικό Τουρισμό!

Dikela's photo


Baggiatis Aggelos' photo
























Περίπτερο Δήμου Καρύστου,ΝΟΚ και Συλλόγου τουριστικών επιχειρήσεων Καρύστου στο HELEXPO.
Έκθεση θαλάσσιου τουρισμού και ψαρέματος.

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015

Διαμαρτυρία για το πλήθος κρουσμάτων ληστειών και κλοπών στη περιοχή της Καρύστου



Επιστολή διαμαρτυρίας του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Τουρισμού, των Επαγγελματοβιοτεχνών, και του Εμπορικού Συλλόγου Καρύστου, προς το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη  για πλήθος κρουσμάτων  ληστειών και κλοπών στη περιοχή της Καρύστου. 
Στη επιστολή διαμαρτυρίας οι επαγγελματίες της περιοχή ζητούν από το υπουργείο  την άμεση προστασία από τα εγκληματικά αυτά φαινόμενα που απειλούν τις ζωές όλων των κατοίκων καθώς και των περιουσιών τους.


''Αξιότιμοι Κύριοι,

Τα τελευταία χρόνια η περιοχή της Νότιας Καρυστίας αντιμετωπίζει πλήθος κρουσμάτων  ληστειών και κλοπών, με ιδιαίτερα ανησυχητική αύξηση τους τελευταίους 6 μήνες. Το Α.Τ. Καρύστου, είναι αδύνατο να καλύψει την περιοχή μας με το υπάρχον σήμερα μειωμένο  δυναμικό του.  

Για το λόγο αυτό, ζητούμε την εγρήγορση και την άμεση καταστολή αυτών των εγκληματικών φαινομένων που απειλούν τις ζωές τις δικές μας,  των παιδιών μας, των επισκεπτών της περιοχής μας, καθώς και των περιουσιών μας.

Ζητούμε μεγαλύτερη αστυνομική δύναμη, συχνές και σταθερές περιπολίες, έρευνα σε βάθος των κρουσμάτων και προσαγωγές υπόπτων.

Προτείνουμε άμεση συνάντηση εκπροσώπων των επαγγελματικών φορέων, του Δήμου, της Αστυνομίας και του Λιμεναρχείου Καρύστου, σε ημερομηνία κατόπιν δικής σας υπόδειξης. 

Είμαστε στη διάθεσή σας για κάθε συνεργασία και ενημέρωση. 
       
Παρακαλούμε για την άμεση ανταπόκρισή σας

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΚΑΡΥΣΤΟΥ
-ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΒΙΟΤΕΧΝΩΝ ΚΑΡΥΣΤΟΥ
-ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΡΥΣΤΟΥ    

ΠΡΟΣ

-ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
  Υπόψη κυρίου Γιάννη Πανούση, αναπληρωτή Υπουργού

-Αρχηγείο Ελληνικής Αστυνομίας
Υπόψη Αρχηγού, Αντιστράτηγου Τσακνάκη

-Αστυνομική Διεύθυνση Ευβοίας
Υπόψη Αστυνομικού Διευθυντή κου. Λεμπιδάκη

"Maya Lin: A Strong Clear Vision"




"Maya Lin: A Strong Clear Vision"


On Sunday April 5th, at 8:00 pm, at the Galaxy Hotel, Elizabeth Nead will present a film which won the Oscar for Best Documentary Feature of 1995.
The subject of the film is the story of Maya Lin, an American artist, designer and architect, and how she became famous when she won a contest to create a memorial for veterans of the Viet Nam war.

But the larger subject is: the creative process of all artists, the context of art in our culture, and who decides which art has value and why.  

Please join us for this presentation.



Elizabeth Nead is an artist and designer, and retired Professor of Art at Maryland Institute College of Art in Baltimore, Maryland, USA. She also directed the Center for Art and Culture, a graduate-level studio art program, in Aix-en-Provence, France.

Ήταν η γιαγιά μου Σύριζα?

Την ιστορία με τον Κατρούγκαλο, την έχετε ακούσει και την νέα που έσκασε από χτες, θα την μάθετε σίγουρα σήμερα και τις επόμενες μέρες.
Ενώ λοιπόν ο κ.Κατρούγκαλος είχε φύγει από το σχήμα του γραφείου για να πάει στην ευρωβουλή και μετά στην κυβέρνηση, πήρε στο γραφείο του 3 δικηγόρους του γραφείου με δικαίωμα να ασκούν και το επάγγελμα του δικηγόρου.
Το 12% θα το παίρνουν οι δικηγόροι του γραφείου, δηλαδή οι σύμβουλοι του, δηλαδή το γραφείο πήγε στο υπουργείο και εξυπηρετεί τους πελάτες του.


Κακά τα ψέμματα, σωστά πράγματα αυτά δεν είναι..
Το να τάζεις να πάρεις ψήφους ότι θα τα κανονίσουμε με νόμους κλπ, λέγεται ψηφοθηρία, και τα υπόλοιπα,...δεν ξέρω πως λέγονται..
Δεν είναι τίποτα παράνομο..
Αλίμονο, ένας δικηγόρος σαν τον κ.Κατρούγκαλο να μην ήξερε όχι το πως να μην είναι παράνομος, αλλά να σε τυλίξει σαν σαρδέλα σε μια κόλα χαρτί αν του πεις και τίποτα.
Είναι το " νόμιμο που είναι και ηθικό" που έλεγε ο Βουλγαράκης που η γυναίκα του είχε πάρε δώσε με τα συμβόλαια στο βατοπέδι, και ο σύριζα είχε βγει στα κάγκελα για το ηθικό θέμα.

Γενικά σε κάθε τι, πρότασσε το ηθικό, το σωστό, το έτσι το αλλιώς.

Τώρα όμως όλα είναι ηθικά, επειδή οι σκοποί οι εξυπηρετούν είναι ..δίκαιοι και σωστοί.
Το Ευαγγέλιο του Σύριζα γράφεται κάθε μέρα και από έναν άλλον η μια άλλη, με τελευταία χτες την Ραχήλ που είπε ακριβώς τα αντίθετα από ότι έλεγε πριν Κατρουγκαλιάδα, επειδή ακριβώς οι σκοποί των συμβολαίων του είναι σωστοί και δίκαιοι.

Όπως και οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και μόλις υπογράφησαν, αν και υπήρχε μεγάλος ντόρος ότι δεν θα το έκαναν, είναι σωστές και ηθικές γιατί είναι προς όφελος των πολιτών.

Τελικά έφταιγε που ΔΕΝ ήταν προς όφελος των πολιτών η όχι δεν είναι σωστό να γίνονται πράξεις στο τσακ μπαμπ , νομοθετικού περιεχομένου?

Όλα αυτά μου θυμίζουν την γιαγιά μου που πηγαίναμε σε νηστεία στο σπίτι της και ήθελε οπωσδήπτε να μας ταίσει .. Έβγαζε ότι είχε, το βάπτιζε νηστίσιμο και μας έλεγε, την μια "ασθενής και οδοιπόρος αμαρτία ουκ έχει" και άλλα παρόμοια.

Πολλές φορές με αυτά και με αυτά, σκέπτομαι με συμπόνοια πράγματι, πόσοι και πόσοι βιάστηκαν να στηριχτούν στην ηθική του σύριζα, και πήραν πάνω τους την προάσπιση της και τώρα τους αναγκάζουν να ξαναερμηνεύσουν τας γραφάς.


Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Ο Δήμαρχος Καρύστου στις Βρυξέλλες.


Ο Δήμαρχος Καρύστου Λευτέρης Ραβιόλος συμμετέχει από τις 29 μέχρι τις 31 Μαρτίου σε μια 3μερη συνάντηση Δημάρχων στις Βρυξέλλες.
Στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο θα συζητηθούν θέματα που αφορούν την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Μεταξύ αυτών τα πιο σημαντικά είναι  :
 " Η κοινωνική επιχειρηματικότητα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση"  και " Η  πολιτική συνοχής ως μοχλός ανάπτυξης. Δυνατότητες και προϋποθέσεις."

Η Μαρία Τζιρίτα παρουσιάζει την ΙΟΛΗ στην Κάρυστο!

http://www.mariatzirita.gr/
Η Μαρία Τζιρίτα δεν είναι μια οποιαδήποτε συγγραφέας για μένα.
Είναι η φίλη και συν-blogger Μαρία, που ανταλλάξαμε ιστορίες, παραμύθια, προσωπικά θέματα και σκέψεις για αρκετά χρόνια.

Την  "γνώρισα" πριν την συγγραφή του πρώτου της βιβλίου και συμμετείχαμε όλοι οι φίλοι στην χαρά της  επιτυχίας μιας πρωτοεμφανιζόμενης συγγραφέα.

Από τότε τα βιβλία της κατέκτησαν την καρδιά του κόσμου και την έβαλαν σε μια από τις πρώτες θέσεις στις πωλήσεις.

Ήταν μεγάλη η χαρά μου λοιπόν όταν είδα την πρόσκληση για την παρουσίαση του νέου της βιβλίου που θα γίνει στο NIRO στην Κάρυστο, και βέβαια θα είμαι εκεί να μιλήσω με την αγαπημένη μου φίλη Μαρία και να κάνω μετά την παρουσίαση της  παρουσίασης.

Εμείς οι blogger χαιρόμαστε απίστευτα να γράφουμε για πράγματα που αγαπάμε και την Μαρία την αγαπάμε πολύ.

Καλώς να έρθεις Μαράκι ,σε περιμένουμε!!

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

Τα κορίτσια ξενυκτάνε δυο δυο, χωρίς κραγιόν..

Σήμερα θυμήθηκα τα νιάτα μου...που λένε.
Θυμήθηκα τότε που όλη η Ελλάδα
τραγουδούσε τα τραγούδια του Στέφανου Κορκολή και τις Αλέξιας, με τα κορίτσια που τραγουδάνε δυο δυο,
και οι κουλτουριάρηδες
έσχιζαν καλτσόν, κάλτσες και βρακοφανέλες
γιατί δεν ήταν ποιοτικά....
Έχουν περάσει από τότε πάρα πολλά χρόνια, και οι καλλιτέχνες στράφηκαν σε πιο κλασσικά μονοπάτια, όμως ας βρεθεί ένας, έστω και ένας που να μην θυμάται η να μην ξέρει αυτούς τους στίχους..
Τελικά την διαχρονικότητα ενός έργου δεν μπορούμε ποτέ να την πούμε την ώρα που δημιουργείται..μόνο ο χρόνος την φέρνει..
Και τι δεν είχαν ακούσει αυτοί οι άνθρωποι.. Μιλάμε για μίσος, για εμπάθεια, για μανία θα μπορούσε να πει κανείς.
Και να πεις ότι δεν είχαν ταλέντο, ότι δεν ήταν καλοί, ότι δεν άξιζαν σεβασμό σαν καλλιτέχνες...
Ευτυχώς που ο κόσμος δεν επηρεάζεται από τις ανοησίες των αυτόκλητων προστατών της ποιότητας..και τους αγάπησε και τους αγαπάει ακόμα.

Πως περνάνε τα χρόνια και η δεκαετίες μοιάζουν τόσο μακρινές αλλά πολύ πιο αθώες ...τελικά...

O Δήμος Καρύστου στηρίζει την ΩΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

O Δήμος Καρύστου στηρίζοντας την παγκόσμια προσπάθεια για προστασία του πλανήτη συμμετέχει στην εθελοντική εκστρατεία « Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ 2015»
και καλεί τους δημότες να σβήσουν τα φώτα στις οικίες τους και στους επαγγελματικούς χώρους από τις 20:30 έως τις 21:30 το Σάββατο 28/03/2015

Σβήνουμε τα φώτα,
ανάβουμε μια φλόγα ελπίδας για τον πλανήτη μας!




Γύρισμα videoclip τραγουδιού του Στέφανου Κορκολή στην Κάρυστο.


 
Αυτό το βροχερό μεσημέρι μας φύλαγε μια πολύ όμορφη και μουσική έκπληξη.
Στα Αλαμανέικα Καρύστου στην ταβέρνα ΤΟ ΚΑΠΗΛΕΙΟ,
γίνονται τα γυρίσματα του νέου videoclip  ενός νέου τραγουδιού του Στέφανου Κορκολή με τραγουδίστρια την Σοφία Μανουσάκη.
Στο videoclip συμμετέχουν μέλη της θεατρικής μας ομάδας και έτσι θα υπάρχει ένα μεγάλο Καρυστινό στίγμα σε όλη την προσπάθεια.
Και όλα αυτά χάριν του σκηνοθέτη που πρότεινε την περιοχή μας και εύχομαι όλοι να μείνουν ευχαριστημένοι, και το τραγούδι να γίνει μεγάλη επιτυχία.
Ο Στέφανος Κορκολής είναι ένας μεγάλος πιανίστας και ένας εξαιρετικός τραγουδοποιός που έχει παίξει παντού στον κόσμο και για πολλά χρόνια η Ρωσία ήταν η δεύτερη πατρίδα του.

Μιας και το Καπηλειό θα γίνει γνωστό σε όλη την Ελλάδα μέσα από το videoclip, νομίζω ότι καλό θα ήταν να αναφερθεί ότι αυτόν τον πολύ όμορφο και ζεστό χώρο, τον έχει φτιάξει μόνος του στην κυριολεξία ο ιδιοκτήτης του κ.Αλαμάνος.


Όσο αφορά την νεαρή τραγουδίστρια, μπορείτε να διαβάσετε μια σχετικά πρόσφατη συνέντευξη της.



ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015

Καλό ταξίδι μπάρμπα -Μήτσο..

φωτογραφίες του Γιώργου Λυκουρόπουλου.


Ο μπάρμπα- Μήτσος έφυγε πλήρης ημερών και ενώ βρισκόντουσαν σε εξέλιξη όλες τις εορταστικές εκδηλώσεις για την 25 Μαρτίου.

Δεν ήμασταν συγγενείς, δεν τον ήξερα εκτός από μια καλημέρα την τελευταία 15ετία  και όμως..
και όμως αυτός ο άνθρωπος μόνο και μόνο με την παρουσία του το βλέμμα του και το χαμόγελο του, ήταν μια αδιάκοπη πηγή δύναμης και κουράγιου για όλους μας.


Πολέμησε στα βουνά της Αλβανίας ,και ήταν ο δικός μας ζωντανός ήρωας που κάθε επέτειο μας γέμιζε υπερηφάνεια με την λεβεντιά του και μας μετέδιδε τον αγνό πατριωτισμό και την αγάπη για την πατρίδα. Χωρίς δεύτερες σκέψεις, χωρίς αναθεωρήσεις και αμφιβολίες.
Ήταν εκεί να τιμά όσους έπεσαν και να δίνει  νόημα σε κάθε εθνική γιορτή.

Όμως δεν ήταν μόνο αυτός ο λόγος που έχω μια βαθιά εκτίμηση προς αυτόν τον άνθρωπο που έφυγε από κοντά μας.
Ήταν γιατί δεν απομονώθηκε από την κοινωνία παρά ζούσε μέσα σε αυτήν.
Μιλούσε με όλους, βοηθούσε όπου μπορούσε, χαμογελούσε και είχε πάντα κάτι ευγενικό να πει.
Στην γειτονιά όλοι τον αγαπούσαν , και όχι μόνο.
Ακόμα και όταν ο καιρός ήταν πολύ άσχημος, εκείνος ευθυτενής και αποφασιστικός, περπατούσε και όλοι μας αισθανόμασταν το κρύο λιγότερο, και την αντοχή μας περισσότερη.

Όλη η πόλη έχει μια καλή ανάμνηση και κάτι καλό να πει για αυτόν τον άνθρωπο που δεν ήταν πλούσιος, δεν είχε καμιά εξουσία, δεν είχε τίποτα από όσα νομίζουν οι άνθρωποι ότι τους κάνουν αγαπητούς . Είχε μόνο τον εαυτό του και για 100 χρόνια, έφτασε και περίσσεψε και για μας, να παίρνουμε κουράγιο και δύναμη και μόνο που τον βλέπαμε.

Καλό ταξίδι στον καλό μου γείτονα, θα τον θυμόμαστε για πάντα και συλλυπητήρια στην οικογένεια.


Κάτι για την βροχή.

Βρέχει στη φτωχογειτονιά - 1960              



Μικρά κι ανήλιαγα στενά
και σπίτια χαμηλά μου
βρέχει στη φτωχογειτονιά
βρέχει και στην καρδιά μου

Αχ ψεύτη κι άδικε ντουνιά
άναψες τον καημό μου
είσαι μικρός και δε χωράς
τον αναστεναγμό μου

Οι συμφορές αμέτρητες
δεν έχει ο κόσμος άλλες
φεύγουν οι μέρες μου βαριά
σαν της βροχής τις στάλες
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ  Βιογραφικό σημείωμα [πηγή: Εθνικό Κέντρο Βιβλίου]  Η δε πόλις ελάλησεν. Αθήνα - Κική Δημουλά (βίντεο) [πηγή: Ψηφιακό Αρχείο της ΕΡΤ]
Τα πάθη της βροχής
Το ποίημα ανήκει στη συλλογή Το λίγο του κόσμου (1971). Το συναίσθημα της μοναξιάς από την απουσία ενός αγαπημένου προσώπου αναδύεται μέσα από τη μελαγχολική ατμόσφαιρα του ποιήματος. Η ποιήτρια, δημιουργώντας μια υποβλητική ατμόσφαιρα, δίνει στο πραγματικό μια άλλη διάσταση: ο μονότονος ήχος της βροχής που ακούγεται μέσα στη νύχτα, καθρεφτίζοντας τη συναισθηματική της κατάσταση, μεταμορφώνεται στη λέξη που εκείνη επιθυμεί να προφέρει.
Εν μέσω λογισμών και παραλογισμών
άρχισε κι η βροχή να λιώνει τα μεσάνυχτα
μ' αυτόν τον νικημένο πάντα ήχο
σι, σι, σι.
Ήχος συρτός, συλλογιστός, συνέρημος,
ήχος κανονικός κανονικής βροχής.
Όμως ο παραλογισμός
άλλη γραφή κι άλλην ανάγνωση
μου 'μαθε για τους ήχους.
Κι όλη τη νύχτα ακούω και διαβάζω τη βροχή,
σίγμα πλάι σε γιώτα, γιώτα κοντά στο σίγμα,
κρυστάλλινα ψηφία που τσουγκρίζουν
και μουρμουρίζουν ένα εσύ, εσύ, εσύ.
Κάθε σταγόνα κι ένα εσύ,
όλη τη νύχτα
ο ίδιος παρεξηγημένος ήχος,
αξημέρωτος ήχος,
αξημέρωτη ανάγκη εσύ,
βραδύγλωσση βροχή,
σαν πρόθεση ναυαγισμένη
κάτι μακρύ να διηγηθεί
και λέει μόνο εσύ, εσύ,
νοσταλγία δισύλλαβη,
ένταση μονολεκτική,
το ένα εσύ σαν μνήμη,
το άλλο σαν μομφή
και σαν μοιρολατρία,
τόση βροχή για μια απουσία,
τόση αγρύπνια για μια λέξη,
πολύ με ζάλισε απόψε η βροχή
μ' αυτή της τη μεροληψία
όλο εσύ, εσύ, εσύ,
σαν όλα τ' άλλα να 'ναι αμελητέα
και μόνο εσύ, εσύ, εσύ.
Κ. Δημουλά, Το λίγο του κοσμου, Στιγμή

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

Ο Νίκος .Δήμου και μεις.









Ο κ. Δήμου δεν είναι κάποιος σαν και μας αναγνώστες.

Εννοώ ότι είναι πιο μορφωμένος, πιο κοσμογυρισμένος, πιο...μέσα στα πράγματα, γενικά πιο...από μας τους απλούς βιοπαλαιστές της ζωής που αγωνιούμε για τα ταπεινά πράγματα, όπως του τι να μαγειρέψουμε κάθε μέρα, τι θα γίνει με την γρίπη που δεν έχει αφήσει άνθρωπο που να μην τον ρίξει κάτω, και άλλα τέτοια καθημερινά και πεζά.

Όμως ο ...λαός,..αυτός είναι τώρα και αυτός ήταν πάντα.
Και τότε που έγινε η επανάσταση αν δεν ήταν ο λαός δεν θα μπορούσε να γίνει, ούτε να προχωρήσει, ούτε να ήμαστε εδώ που ήμαστε τώρα.
Ο κ. Δήμου όπως και πέρυσι έτσι και φέτος, δήλωσε την γνώμη του και προσωπικά με στεναχώρησε.
Με στεναχώρησε γιατί υποτίθεται ότι επηρεάζει και η γνώμη του έχει ..βάρος, τουλάχιστον πιο πολύ από την δική μας.
Με στεναχώρησε γιατί περιμένω από τον πνευματικό άνθρωπο, να στηρίζει πνευματικά τους ανθρώπους μιας και το έργο τους, δεν είναι να κομματιάζουν την ιστορία και να φωτίζουν τις λεπτομέρειες, η ακόμα να ερμηνεύουν επιφανειακά τα γεγονότα, αλλά να μπορούν να ερμηνεύουν με εποικοδομητικό τρόπο για το γενικό καλό και να βρίσκουν ακόμα ερείσματα που ενισχύουν το πνεύμα του κόσμου.
Οι ιστορικοί, οι πολιτικοί, οι κοινωνιολόγοι, μπορούν να ερμηνεύουν τα γεγονότα σαν να κάνουν νεκροτομή στα γεγονότα, αλλά ο πνευματικός άνθρωπος θα πρέπει να κάνει το...μνημόσυνο τους, αν θα μπορούσα να πω μια παρομοίωση.

Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για το τι έγραψε πέρυσι μιας και μπορείτε να το διαβάσετε μόνοι σας, μόνο να πω ότι σε κάθε τι που γράφει, υπάρχουν πολλές ιστορικές πηγές που τα ανασκευάζουν και τα εξηγούν.
Θα σταθούμε όμως σε ότι έχει σχέση με το φρόνημα.
Την ημερομηνία της 25ης δεν την διάλεξε η εκκλησία αλλά οι πρωταγωνιστές της επανάστασης για να μην ξεχαστεί ποτέ, μιας και ήξεραν ότι τα ιστορικά γεγονότα με τον καιρό χάνουν την πρώτη λάμψη, ιδιαίτερα αν ακολουθούνται από μελανές σελίδες, αλλά ότι σχετίζεται με την πίστη παραμένει για πάντα ζωντανό. Άλλωστε έχει πράγματι σημασία αν ήταν 22 η 25? Aν τα γενέθλια των παιδιών μας είναι Τρίτη και τους κάνουμε πάρτι το Σάββατο δεν σβήνουμε τα κεράκια με τον ίδιο ενθουσιασμό?
Δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί υποτιμούν το φρόνημα τόσο πολύ.
Τι γίνεται χωρίς έμπνευση, χωρίς όραμα χωρίς ελπίδα, χωρίς και λίγο...παραμύθι?

Aπό την μια λυπούμαστε που η ίδια η παιδεία έχει γίνει ένα εργαλείο για να βγάζει εργάτες του συστήματος, από την άλλη, ειρωνευόμαστε την προσπάθεια δημιουργίας φρονήματος που ενώνει και κατευθύνει τις συνολικές μας δυνάμεις προς το γενικό καλό.

Ο πόλεμος είναι πόλεμος. Έχει φόνους, έχει πόνο έχει εκδίκηση έχει τον καλύτερο εαυτό που υπάρχει στον καθένα να πολεμάει με τα χειρότερα "όπλα " του ανθρώπου.
Το να στεκόμαστε στα δε και να υποτιμούμε τα μεν, είναι σαν να μη θέλει κάποιος να παραδεχθεί ότι αξίζει το οτιδήποτε πέρα της συμμόρφωσης πάντα και παντού με οποιοδήποτε κόστος .
Εκτός και αν υπάρχει η αν έχει γίνει κάποια επανάσταση κάπου, κάποια πολεμική σύρραξη όπου όλοι ήταν, με τι σεις και με το σας.
Δεν βλέπω να είμαστε διαιρεμένοι όπως αναφέρει, το αντίθετο. Αυτό που βλέπω είναι στάση αναμονής και υπομονής. Βλέπω τον κόσμο να στηρίζει, και αν δεν πιστεύουν σε αυτή την προσπάθεια που κάνει αυτή η Κυβέρνηση δεν αντιτάσσονται, παρά ελπίζουν και εύχονται  να πετύχει ότι καλύτερο.
Tον ενοχλεί τον κ.Δήμου που η κυβέρνηση συμπεριφέρεται παλαιοκομματικά, αλλά θα έπρεπε νομίζω σαν πνευματικός άνθρωπος  να δει ότι πολλοί έκαναν την υπέρβαση τους μιας και ο στόχος είναι η ενότητα και το γενικό καλό.
Αναγνώστες τι να πω.. μια απογοήτευση ...αλλά δεν αφορά τον κόσμο τελικά η γνώμη του κ.Δήμου όσο και αν θα ήθελε..Σιωπηλά συνεχίζει την ζωή του και δεν του φτάνουν τα βάσανα του, έχει και τον κάθε αντίστοιχο πνευματικό άνθρωπο...να του προσβάλλει τα ιερά και τα όσια του.
Kαι μιας και αναφέρει τον George Santayana,  ας προτιμήσουμε το άλλο που λέει ότι,

We must welcome the future, remembering that soon it will be the past; and we must respect the past, remembering that it was once all that was humanly possible.

Πάλι το '21


  • Photo: Νίκος Δήμου
    Photo: Νίκος Δήμου










Πριν ένα χρόνο δημοσίευσα σε αυτή τη θέση ένα κείμενο με τίτλο: «Πότε θα διδαχθούν τα παιδιά την αλήθεια για το ‘21;». Επί 365 ημέρες παρέμεινε πρώτο στα «Πιο διαβασμένα» του Protagon, και συγκέντρωσε 59.000 share, 24.000 like και 185 σχόλια. Γράφτηκαν παντού πολλά υπέρ και κατά (κυρίως κατά) και σηκώθηκε ντόρος μεγάλος.
«Γκραν σουξέ» που έλεγε κι ο Σαββόπουλος.
Και τι έγινε;
Τίποτα. Στο μέτωπο της ιστορικής αλήθειας δεν προχωρήσαμε ούτε ένα πόντο. Ίσα-ίσα, υπερθεματίζουμε. Φέτος θα γιορτάσουμε με ακόμα μεγαλύτερες παρελάσεις, συμπληρωμένες από χορούς, δημοτικά (κλαρίνα, ζουρνάδες και νταούλια) που θα ανεβάσουν ακόμα πιο ψηλά το εθνικό φρόνημα. (Αφού δεν καταφέραμε τις αγορές να χορέψουν… θα χορέψουμε εμείς).
Λες και αυτό ήταν το πρόβλημά μας – το ελλείπον εθνικό φρόνημα. (Υπερβάλλον έχουμε – το μόνο πράγμα στο οποίο θα μπορούσαμε να κάνουμε εξαγωγές. Αλλά ποιος αγοράζει;).
Κι όμως είναι μία επίπλαστη επέτειος. Μία εθνική πράξη που την οικειοποιήθηκε η εκκλησία. Όπως, εκ των υστέρων, και την επανάσταση.
Εξακολουθεί ο εορτασμός να βασίζεται στη φράση με τα περισσότερα ιστορικά ψεύδη στην υφήλιο: «Στις 25 του Μάρτη, γιορτή του Ευαγγελισμού, στην Αγία Λαύρα, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός σήκωσε το λάβαρο της Επανάστασης». Ούτε μία λέξη δεν ανταποκρίνεται στην ιστορική αλήθεια.
Έγραψε ο σοφός George Santayana: «Όσοι δεν θυμούνται (σωστά) το παρελθόν, είναι καταδικασμένοι να το επαναλαμβάνουν».
Κι εμείς, για εκατόν ενενήντα τέσσερα χρόνια, κάνουμε ακριβώς αυτό: Επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη: μύθους, υπερβολές, έριδες, διχόνοια, υπονόμευση, εμφύλια διαμάχη, διαφθορά, υποκρισία. Τα ίδια που οδήγησαν την Επανάσταση του 21 σε αποτυχία (για να μας σώσουν οι Μεγάλες Δυνάμεις στο Ναβαρίνο).
Κοιτάξτε γύρω σας: Η «πρώτη φορά αριστερά» συμπεριφέρεται παλαιοκομματικά και διαπρέπει μόνον επικοινωνιακά. (Τι απογοήτευση!). Πάλι η χώρα φανατικά διαιρεμένη, πάλι εκτοξεύεται λάσπη προς κάθε κατεύθυνση. Αντί σε μία τόσο κρίσιμη στιγμή να συνεργαστούμε και να προσπαθήσουμε όλοι μαζί για το καλό του τόπου!
Τα νταούλια και οι ζουρνάδες μας έλειπαν…
ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Η επανάσταση του 1821 και η επανάσταση του facebook.

Ανάμεσα στις  παροιμίες της λαικής σοφίας, υπάρχουν μερικές που αναφέρονται στο κατά πόσο πρέπει να μιλάει και γιατί ένας άνθρωπος.

Όποιος δεν εμίλησε, δεν εμετανόησε.
Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.
Με τα λόγια κτίζω ανώγια και κατώγια
Πιο καλά να μασάς παρά να μιλάς.

Τελικά κατά πόσο οι πολιτικοί κυρίως έχουν υπ όψιν τους την αλήθεια που κρύβουν όλες αυτές οι παροιμίες?

Διαβάζω κείμενα που αναφέρονται στις επιστολές των οπλαργηχών και άλλων κατά την διάρκεια του αγώνα για την απελευθέρωση μας, και αναρωτιέμαι το κατά πόσο θα μπορούσε σήμερα στην Ελλάδα να δημιουργηθεί ένα πνεύμα εθνικής ομοψυχίας ..
Φαίνεται αδύνατον κυρίως γιατί όλοι ΜΙΛΑΝΕ ΠΟΛΥ.

Ακόμα και για πράγματα που δεν χρειάζεται καθόλου, που δεν θα το μάθαινε κανείς, που δεν έχει την πραγματική σημασία, για το τίποτα.
Για παράδειγμα διάβασα χτες το προφιλ του κ.Παπαδημούλη που έλεγε ότι είπε στην Δούρου για την γιορτή και ότι ανησυχούσε για τα έξοδα και ότι η κ.Δούρου το πήγε επί προσωπικού και λυπάται πολύ.
Δηλαδή αναγνώστη, τι νόημα είχε αυτή η ανάρτηση?

Υποτίθεται ότι πρέπει να καλλιεργείται μια ομοψυχία στον λαό για να αντέξει και να έχει και ψηλά το φρόνημα για να αντεπεξέλθει των δυσκολιών.
Πως με το να φαίνεται συνεχώς για το οτιδήποτε η διάσταση που υπάρχει ανάμεσα στο οτιδήποτε στα μέλη της κυβέρνησης των βουλευτών των κομμάτων, μπορεί να βοηθήσει σε κάτι, εκτός τον αποπροσανατολισμό την απογοήτευση και στο τέλος την παραίτηση μας από οποιαδήποτε προσπάθεια?

Eίμαστε υπό οικονομική κατοχή και ο λαός υποφέρει.
Πόσο σεβασμό δείχνουν όλα αυτά τα τουιτ τα ποστ, οι συνεντεύξεις για τον ψύλλο που πηδάει χωρίς ουσιαστικό βάθος και εμψύχωση των αναγνωστών ακροατών θεατών κλπ?

O κόσμος στηρίζει την κυβέρνηση και δίνει μια ευκαιρία να προσπαθήσει να φτάσει σε κάποιο καλύτερο αποτέλεσμα παίρνοντας το βάρος πάνω του.
Ο περισσότερος κόσμος που ψήφισε αντιμνημονιακά είχε υπ όψιν του ότι θα τα είχαμε αυτά τα φαινόμενα στραγγαλισμού, εκβιασμού, πίεσης ακόμα και την περίπτωση πτώχευσης .
Είχε στο μυαλό του την πιθανότητα της εξόδου και της προοπτικής να τα πάρουμε όλα από την αρχή, από το μηδέν. Να θυσιάσουμε και να θυσιαστούμε για να φτιάξουμε ξανά την πατρίδα μας μακρυά από τον ηγεμονισμό τον μεν και την δουλοπρέπεια των δε.

Δεν ήταν όλοι οι ψηφοφόροι σαν και αυτούς που περίμεναν την άλλη μέρα την αύξηση μισθού και επιστροφή στην προηγούμενη δεκαετία.

Δεν γίνεται να αντιμετωπίζει η κάθε ηγεσία όλο αυτόν τον κόσμο και το φρόνημα του σαν τις γειτόνισσες που στέκονται στις γωνίες των δρόμων για να λένε λόγια του αέρα και κουτσομπολιά.
Δεν δείχνει σοβαρότητα ούτε επίγνωση του τι αισθάνεται ο κόσμος, ούτε του ρόλου τους σαν εκπροσώπους του. Το πιο σημαντικό πιστεύω είναι ότι δεν δείχνει να έχουν τις πραγματικές δυνάμεις για να αντεπεξέλθουν στον ρόλο τους ,αν και το εύχομαι,
Μακάρι να τους φωτίσει ο θεός γιατί ο λαός έδωκεν ψήφο και ψύχραιμα περιμένει..



Έλεγε ο Μακρυγιάννης..
«Χωρίς αρετή και πόνο εις την πατρίδα και πίστη εις την θρησκεία τους έθνη δεν υπάρχουν».
«…Κι’ αν είμαστε ολίγοι…παρηγοριώμαστε μ’ έναν τρόπον, ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως
τώρα, όλα τα θερία πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε, τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν, κι΄όταν κάνουν αυτείνη
την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν…
».
«…Τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί κι’ αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι
άνθρωποι, όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσωμεν εδώ. Το λοιπόν δουλέψαμεν όλοι μαζί, να την φυλάμε κι’ όλοι μαζί και να μη λέγη ούτε
ο δυνατός «εγώ», ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς «εγώ»; Όταν αγωνιστή μόνος του και φκειάση, ή χαλάση, να λέγη εγώ, όταν όμως αγωνίζονται
πολλοί να φκειάνουν, τότε να λένε «εμείς». Είμαστε εις το «εμείς» κι’ όχι εις το «εγώ». Και εις το εξής να μάθωμεν γνώση, αν θέλωμεν να φκειάσωμεν χωριόν,
να ζήσωμεν όλοι μαζί….
»
(Ιω. Μακρυγιάννης)
 Απόσπασμα από τον λόγο του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα.
Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα. Άλλά δεν εβάσταξε!
Ήλθαν μερικοί και ηθέλησαν να γένουν μπαρμπέρηδες εις του κασίδη το κεφάλι. Μας πονούσε το μπαρμπέρισμά τους. Μα τι να κάμομε; Είχαμε και αυτουνών την ανάγκη. Από τότε ήρχισεν η διχόνοια και εχάθη η πρώτη προθυμία και ομόνοια. Και όταν έλεγες τον Κώστα να δώσει χρήματα διά τας ανάγκας του έθνους ή να υπάγει εις τον πόλεμο, τούτος επρόβαλλε τον Γιάννη. Και μ' αυτόν τον τρόπο κανείς δεν ήθελε ούτε να συνδράμει ούτε να πολεμήσει. Και τούτο εγίνετο, επειδή δεν είχαμε ένα αρχηγό και μίαν κεφαλή. Άλλά ένας έμπαινε πρόεδρος έξι μήνες, εσηκώνετο ο άλλος και τον έριχνε και εκάθετο αυτός άλλους τόσους, και έτσι ο ένας ήθελε τούτο και ο άλλος το άλλο. Ισως όλοι ηθέλαμε το καλό, πλην καθένας κατά την γνώμη του. Όταν προστάζουνε πολλοί, ποτέ το σπίτι δεν χτίζεται ούτε τελειώνει. Ο ένας λέγει ότι η πόρτα πρέπει να βλέπει εις το ανατολικό μέρος, ο άλλος εις το αντικρινό και ο άλλος εις τον Βορέα, σαν να ήτον το σπίτι εις τον αραμπά και να γυρίζει, καθώς λέγει ο καθένας. Με τούτο τον τρόπο δεν κτίζεται ποτέ το σπίτι, αλλά πρέπει να είναι ένας αρχιτέκτων, οπού να προστάζει πως θα γενεί. Παρομοίως και ημείς εχρειαζόμεθα έναν αρχηγό και έναν αρχιτέκτονα, όστις να προστάζει και οι άλλοι να υπακούουν και να ακολουθούν. Αλλ' επειδή είμεθα εις τέτοια κατάσταση, εξ αιτίας της διχόνοιας, μας έπεσε η Τουρκιά επάνω μας και κοντέψαμε να χαθούμε, και εις τους στερνούς επτά χρόνους δεν κατορθώσαμε μεγάλα πράγματα.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/565#ixzz3VNSF6qXG