Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

Νεφροπαθείς αόρατοι πολίτες της Ελλάδας.

Μια βασική υποχρέωση του κάθε κράτους είναι να παρέχει φροντίδας υγείας στους πολίτες, ειδικά με τους  απίστευτους φόρους που πληρώνουμε.
Και όμως οι χρόνιοι ασθενείς, οι ανάπηροι, οι άνθρωποι με κάθε είδους ανάγκη που έχουν άμεση ανάγκη φροντίδας αφήνονται στην μοίρα τους και στην κάθε δυνατότητα που έχουν οι συγγενείς. Και αυτοί με την σειρά τους σηκώνουν τον δικό τους σταυρό.
Μια τέτοια ομάδα είναι οι νεφροπαθείς .
Φανταστείτε τι τραβούν οι άνθρωποι αυτοί, τι ταλαιπωρία, τι οικονομική αιμορραγία, τι ψυχολογική βάσανο περνούν, επειδή το κράτος δεν θεωρεί άξιο λόγο να τους έχει στην λίστα με τις άμεσες προτεραιότητες, που θα έπρεπε να είχε ΟΛΟΥΣ τους έχοντες ανάγκη.

Στο Νοσοκομείο μας φυσικά δεν υπάρχει μονάδα νεφρού, και θα έπρεπε να υπάρχει.
Πόσοι και πόσοι αναγκάζονται να φεύγουν από τα χωριά τους, άλλοι να μην έχουν τόπο να σταθούν, άλλοι να ξέρουν ότι θα πεθάνουν μακριά από την ελάχιστη ανακούφιση αλλά και επιστέγαση της αξιοπρέπειας τους, δηλ να πεθάνουν στο σπίτι τους.
Είναι τόσο απάνθρωπο αυτή η αντιπετώπιση διαχρονικά στους ασθενείς που απορώ το πως θεωρούν οι πολιτικοί το τι σημαίνει υποχρέωση προς τον πολίτη.
Στην Κύμη έχει και να σας πω την αλήθεια πιστεύω ότι αν ήταν η Μητρόπολη εδώ, θα είχαμε και μεις.

Μπορεί να είναι τρομαχτικά όσα ακούμε για τα μέτρα που μας ετοιμάζουν κάθε τρις και λίγο και βλέπουμε την οικονομική μας δυνατότητα να συρρικώνεται καθημερινά, αλλά είναι απάνθρωπο και θα μπορούσε να πει κανείς, εχθρικό αυτό που κάνουν στους ασθενείς όπως τους νεφροπαθείς.

Είναι εχθρικό, είναι σχεδόν μια ύπουλη επίθεση το ότι δεν έχουμε καλυμμένες τις θέσεις ΕΚΑΒ, είναι αδικαιολόγητο , είναι αχαρακτήριστο.
Για παράδειγμα, πέθανε ένας γνωστός από καρδιά και ούτε ΕΚΑΒ ούτε απάντηση. Αναγκάστηκαν να πάρουν στον πανικό τους την αστυνομία και μετά έπρεπε να πάει για νεκροψία αφού ήταν κλίση από το 100.
Τι πράγματα είναι αυτά?
Ρωτάς και ακους τις απίθανες δικαιολογίες για το ένα και το άλλο.
Απίθανα και απίστευτα πράγματα αλλά όσοι είναι υπεύθυνοι να μιλάνε με τους αρμοδίους, πρέπει να είναι ψύχραιμοι και ευγενικοί ενώ η φωνή της απλής λογικής και της ανθρωπιάς ουρλιάζει για τον παραλογισμό τους.
Δεν έχουν λεφτά....βέβαια...αλλά ξαφνικά αν θέλουν βγαίνουν τα λεφτά σαν τα κουνέλια από το καπέλο του μάγου.
Ωραία χώρα η Ελλάδα μας, αλλά και αυτός ο ήλιος, πόσα πια να κρύψει, και εδώ , και παντού σε αυτή την χώρα.


Το πρωί μιλούσε στο MEGA, το βράδυ άφηνε την τελευταία του πνοή!

Δεν θα γίνει πραγματικότητα ποτέ η επιθυμία του να επιστρέψει στη Νάξο

ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Το πρωί μιλούσε στο MEGA, το βράδυ άφηνε την τελευταία του πνοή!
Κάποτε στις σχολές δημοσιογραφίας (αυτές που αντιπαθούσαν οι παλιοί εφημεριδάδες που πίστευαν πολύ στον άνθρωπο) δίδασκαν ότι αυτό που μετράει είναι η είδηση. Και οφείλουν όλοι να κάνουν ότι μπορούν για να την εξασφαλίσουν… Σήμερα το πρωί, στο Mega και στην εκπομπή Κοινωνία Ώρα Mega το βασικό θέμα ήταν αυτό της Υγείας στη Νάξο με τον δημοσιογράφο Μάνο Μπανασάκη να έχει ταξιδέψει στο νησί με στόχο να αναδείξει τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί από το γεγονός ότι αν και διαθέτουμε στο Νοσοκομείο – Κέντρο Υγείας δεκάδες μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας, τίποτα ουσιαστικά χρήσιμο δεν γίνεται. Μόνο τα απολύτως απαραίτητα. Και ένα από τα μεγαλύτερα αγκάθια είναι αυτό του τεχνητού νεφρού, καθότι συμπολίτες μας αναγκάζονται να μετακομίσουν είτε οικογενειακά σε κάθε σχεδόν γωνιά της Ελλάδας (από Σύρο έως Αθήνα και από Γαλαξίδι έως Πάτρα) είτε να ταξιδεύουν τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα στη Σύρο – εάν επιλέξουν να μείνουν στην Νάξο – ώστε να ακολουθήσουν την θεραπευτική αγωγή…
Ο δημοσιογράφος σε μία προσπάθεια να αναδείξει το θέμα έψαξε στην Αθήνα και βρήκε την οικογένεια του Νίκου Λαγογιάννη, που άφησε τη Νάξο λόγω της νεφρικής ανεπάρκειας που τον ταλαιπωρούσε… Μίλησε για την ιστορία του και τη καθημερινή μάχη που έδινε με στόχο να γίνει καλά και να έχει μία αξιοπρεπή ζωή… Μας είπε και το όνειρό του, την επιθυμία του «Είναι δράμα αυτό που ζω... Λέω μετά το Πάσχα να τα παρατήσω και να πάω στη Νάξο να πεθάνω..."
Παράξενη επιθυμία, αλλά επιθυμία. Όμως, δεν πρόλαβε… Λίγες ώρες μετά την ολοκλήρωση της εκπομπής Κοινωνία Ώρα Mega και την εξομολόγηση της επιθυμίας του, το κινητό του δημοσιογράφου Μάνου Μπανασάκη χτύπησε… Στην άλλη άκρη της γραμμής μέλος της οικογένειας Λαγογιάννη. Του μετέφερε την είδηση: σε ηλικία 80 ετών ο κυρ Νίκος έφυγε από τη ζωή. Νικήθηκε, είχε δώσει όμως τη μεγάλη μάχη. Απλά δεν έγινε πραγματικότητα η επιθυμία του. Να επιστρέφει στο σπίτι του. Και ίσως αυτό να τον ακολουθεί στο ταξίδι προς την αιωνιότητα…
Και ίσως να είναι ο τελευταίος Ναξιώτης που πληρώνει την αδυναμία του κράτους να δώσει πραγματική λύση στο ζήτημα των νεφροπαθών… Τα μηχανήματα κάθονται… Η ΕΑΣ εξέφρασε την επιθυμία να προσφέρει την κάλυψη των αναγκών που έχει το ιατρικό προσωπικό ώστε να στελεχωθεί η μονάδα του τεχνητού νεφρού. Πρόσφερε 100 χιλιάδες ευρώ σε ετήσια βάση αλλά όπως τόνισε σήμερα ο πρόεδρος της ΕΑΣ κος Καπούνης «εμείς δίνουμε τα λεφτά αλλά το κράτος δεν τα …δέχεται. Τι να κάνουμε». Και οι περίπου 100 νεφροπαθείς της Νάξου και των Μικρών Κυκλάδων αγωνιούν… Παίζουν τη ζωή τους σε καθημερινή βάση… Ο κυρ Νίκος έφυγε… Ελπίζουμε να είναι ο τελευταίος και η αλυσίδα αυτή να σπάσει ώστε να δημιουργηθεί μία νέα, ελπίδας αυτή τη φορά με την Νάξο να είναι η πηγή ζωής για τους νεφροπαθείς όχι μόνο του νησιού αλλά και των όμορων..
Δείτε το βίντεο με τις δηλώσεις της οικογένειας Λαγογιάννη στην πρωινή εκπομπή του  Mega

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Φυτευτική περίοδος - Μην ξεχνάμε τα οπωροφόρα... Γράφει ο Σταμάτης Σεκλιζιότης.

 Ένας πάρα πολύ ωραίο άρθρο που θα ενδιαφέρει πολλούς που σκέφτονται να φυτέψουν νέα δέντρα σε αγρούς και κήπους.  Φυτευτική περίοδος - Μην ...