Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

Μια άλλη ανάλυση για το BREXIT.


Aκούω και διαβάζω τόσες αναλύσεις αλλά δεν πιάνουν το νόημα που θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε το τι συμβαίνει.
Πρώτα από όλα για όσους παρομοιάζουν το brexit με το δικό μας δημοψήφισμα έχουμε μια ωραία παροιμία που ταιριάζει.
Κουνιούνται τα σίδερα κουνιούνται και οι βελόνες ,και αυτό τα λέει όλα.
Για να καταλάβουμε το τι φταίει για το κύμα του brexit  δεν έχουμε παρά να ακούσουμε και να διαβάσουμε τους στίχους του εθνικού τους ύμνου.
Όλα για την βασίλισσα και ο θεός να σκορπίσει τους εχθρούς κλπ, και τι να περιμένει κανείς όταν το 2016 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν για εθνικό ύμνο μια προσευχή για την βασίλισσα?

Για αυτό σας λέω, μας έχουν ξεφύγει λεπτομέρειες.
Το ότι ήταν Αυτοκρατορία το έχουμε ξεχάσει όλοι εκτός από τους Άγγλους. Ονειρεύονται μεγαλεία και πλούτη σαν τότε που είχαν την μισή Ασία και Αφρική να δουλεύουν  για αυτούς.
Τώρα όμως, τώρα έχουν να ανταγωνιστούν τον πάσα ένα πρώην κατακτημένο και θα δουν ότι ο πλούτος δεν τους περιμένει στην γωνία.


Η Σκωτία θέλει να φύγει και αν φύγει θα φύγει και το μπλε από την σημαία. Οι Σκωτσέζοι  δεν είναι ίδιος λαός με τους Άγγλους και από το 1700 κάτι, που έγινε με πολλές και διάφορες συμφωνίες η ένωση των δύο προσπαθούν να χωρίσουν. Δημοψηφίσματα που αγνοήθηκαν, σχέδια διακυβέρνησης που μπήκαν στο ντουλάπι, ένα σκωτσέζικο Κοινοβούλιο σχετικά πρόσφατα και τώρα η κουβέντα για την τελική απόσχιση.
Τι μας δείχνει αυτό που συμβαίνει?
Ότι τελικά το να ενώσεις τους λαούς δεν είναι καθόλου εύκολο και όσα χρόνια και αν περάσουν ο κόσμος θέλει να έχει τον δικό του κυβερνήτη. Ειδικά αν υπάρχει κάποιος πλούτος τότε το πρόβλημα μεγαλώνει.
Τα πετρέλαια τα έχει η Σκωτία, ο μεγαλύτερος πλούτος στην Ισπανία είναι στην Καταλονία που θέλει και αυτή να φύγουν ,ενώ στην Ιρλανδία το θέμα είναι κυρίως θρησκευτικό. Και μη φανταστείτε για άλλο Θεό. Για τον ίδιο πρόκειται, αλλά ας σκεφτούμε το τι συμβαίνει σε άλλες χώρες που είναι άλλος και ο Θεός και ο γενικός χαβάς του κάθε λαού.
Δεν φτάνει λοιπόν που έχουν αυτή την καταστάση έχουν και το Λονδίνο που λέει, "Βρε δε πάτε στο διάλο εσείς και ο Φάρατζ σας! Εμείς θα μείνουμε εντός και παγκόσμια πόλη και σεις κόψτε το λαιμό σας"
Θα σκεφτείς και συ. "Τι λολάδες είναι αυτή! που ακούστηκε!"
Να σας πω λοιπόν ότι το Σίτυ του Λονδίνου έχει δικό του δήμαρχο, δική του αστυνομία, δικούς ειδικούς νόμους, γιατί δεν μπορούσε ο τότε τάδε να νικήσει τον δείνα που είχε δική του την περιοχή και τελικά τα βρήκαν με συμφωνία.
Το αποτέλεσμα είναι με ευρύτερη έννοια, είναι τώρα να δηλώνει ολόκληρη πόλη ότι μπορεί να αποσχιστεί από το ίδιο της το κράτος.


Η Μέρκελ είπε μετά το αποτέλεσμα, " Η ΕΙΡΗΝΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΗ" και στο δικό μου μικρό μυαλό εκεί μέσα κρύβεται μια απειλή.
Ξεκίνησε η ΕΟΚ για να έχουμε κυρίως ειρήνη και ευημερία, και τώρα έχουμε απειλές και εκβιασμούς .
Όμως τι τα θέλετε..το θέμα είναι ότι δεν μπορεί ο κάθε πολίτης της κάθε χώρας να δεχτεί ότι την ζωή του την ορίζει κάποιος που δεν τον ξέρει, που δεν θα το δει ποτέ του, που δεν θα πάει ποτέ στο σπίτι του να του κτυπήσει την πόρτα και δεν θα έχει το τηλ, να του πει τον πόνο του όταν τον χρειαστεί.
Είπε ένας μεγάλος τραπεζίτης ότι για να επιβιώσει η ΕΕ θα πρέπει να ξεχάσουμε πολλά από τα εργασιακά δικαιώματα. Μα τότε , γιατί να σωθεί?
Ποτέ μη σώσει να σωθεί, σκεφτόμαστε αμέσως, αλλά η Μέρκελ θυμάται τα ΡΑΙΧ και λέει..
Η ΕΙΡΗΝΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΗ.
Και ανάμεσα σε σοβαρό και αστείο, αυτή η φράση είναι που καλό θα είναι να έχουμε στα υπ όψιν.



Γερμανικό Ράιχ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Τμήμα της σειράς για την
Ιστορία της Γερμανίας
Εθνόσημο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας από το 1950
Portal icon Πύλη Γερμανία
Γερμανικό Ράιχ (Γερμανικά: Deutsches Reich), ήταν η επίσημη ονομασία του πρώτου ενιαίου γερμανικού εθνικού κράτους, το οποίο ιδρύθηκε το 1871 με πρωτοβουλία του τότε καγκελάριου της ΠρωσίαςΌττο φον Μπίσμαρκ, και χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1943.

Προέλευση του όρου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η λέξη Ράιχ (σημαίνει "επικράτεια") είναι παρμένη από το ιστορικό όνομα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους(Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation), η οποία υπήρξε από το 962 μέχρι το 1806 και αποτελεί το λεγόμενο "Πρώτο Ράιχ".
Ως "Δεύτερο Ράιχ" υπολογίζεται η αυτοκρατορία της εποχής του Όττο φον Μπίσμαρκ μέχρι την πτώση της μοναρχίας (ή γερμ.Kaiserreich), κατ΄ άλλους συμπεριλαμβανομένης και της περιόδου της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης (γερμ. Weimarer Republik), που ακολούθησε, που σαφέστατα και δεν έχει σχέση με αυτοκρατορία.
Το "Τρίτο Ράιχ" είναι η προπαγανδιστική ονομασία των εθνικοσοσιαλιστών για την περίοδο της ναζιστικής Γερμανίας.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Γερμανικό Ράιχ προήλθε από την Βορειογερμανική Ομοσπονδία, στην οποία κυριαρχούσε η Πρωσία ως μεγαλύτερη δύναμη. Η δημιουργία αυτή του πρώτου εθνικού γερμανικού κράτους έγινε δυνατή, αφού η Πρωσία κατάφερε να επιβάλλει τα σχέδια της με τον πόλεμο κατά της Δανίας (1864) και της Αυστρίας (1866), οπότε καθιερώθηκε ως η κυρίαρχη γερμανική δύναμη, και στον Γάλλο-Πρωσικό πόλεμο (1870/71). Τις τρεις νίκες αυτές του πρωσικού στρατού θυμίζει στο Βερολίνο η «Στήλη της Νίκης».
Το 1871 κατά την πολιορκία των Παρισίων, οι Γερμανοί ηγεμόνες ανακήρυξαν στα ανάκτορα των Βερσαλλιών την Γερμανική Ομοσπονδιακή Αυτοκρατορία (το Γερμανικό Ράιχ) και πρόσφεραν το στέμμα στον Γουλιέλμο Α' της Πρωσίας, ο οποίος ονομάστηκε "Γερμανός Αυτοκράτωρ" (Deutscher Kaiser), και όχι "Αυτοκράτωρ της Γερμανίας", λόγω της ομοσπονδιακής δομής της χώρας. O Όττο φον Μπίσμαρκ ονομάστηκε καγκελάριος του Ράιχ (Reichskanzler).
Το Γερμανικό Ράιχ περιλάμβανε με την ίδρυσή του διάφορες περιοχές, οι οποίες δεν ήταν ποτέ μέρη της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους, αλλά περιλαμβάνονταν στο κράτος της Πρωσίας. Στα μέρη αυτά συμπεριλαμβάνονται η Ανατολική και η Δυτική Πρωσία, το Ντάντσιχ (Danzig) και μεγάλες εκτάσεις της σημερινήςΠολωνίας, καθώς και η Αλσατία-Λωραίνη, που αποσπάστηκε από την Γαλλία το 1871.
Κατά τη δεκαετία του 1880, το Γερμανικό Ράιχ εισήλθε στον αποικιακό ανταγωνισμό των Μεγάλων Δυνάμεων, και απέκτησε αποικίες στην Αφρική και στην Ασία, ενώ μεταμορφώθηκε γρήγορα σε μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές και οικονομικές δυνάμεις στον κόσμο, αποτελώντας το πρότυπο για πολλά νέα και αναπτυσσόμενα κράτη, όπως η Ιαπωνία.
Η ιστορία του Γερμανικού Ράιχ χωρίζεται σε τρία μέρη:
  1. 1871-1918 Η Γερμανική Αυτοκρατορία (διευκρινιστικά αναφερόμενο ως Kaiserreich)
    1871-1890 Η εποχή του Μπίσμαρκ
    1890-1918 Η εποχή του Γουλιέλμου Β' και Α' Παγκόσμιος Πόλεμος
  2. 1918-1933 Η Δημοκρατία της Βαϊμάρης
  3. 1933-1945 Τρίτο Ράιχ και Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
43 σχόλια
Το 60% των Λονδρέζων ψήφισε υπέρ της παραμονής της χώρας στην ΕΕ, Να συμμετάσχει η βρετανική πρωτεύουσα στις διαπραγματεύσεις εξόδου από την ΕΕ, ζητάει ο δήμαρχος της πόλης
Δεκάδες χιλιάδες κάτοικοι του Λονδίνου υπέγραψαν σε έναν κατάλογο συλλογής υπογραφών στο Διαδίκτυο την Παρασκευή αξιώνοντας η βρετανική πρωτεύουσα να κηρύξει την ανεξαρτησία της και να παραμείνει εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρά την απόφαση των Βρετανών πολιτών υπέρ του Brexit στο δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου.


Περισσότεροι από 75.000 άνθρωποι υπέγραψαν το αίτημα στον ιστότοπο change.org με το οποίο ζητούν από τον δήμαρχο του Λονδίνου Σαντίκ Καν να «κηρύξει το Λονδίνο ανεξάρτητο από το Ηνωμένο Βασίλειο και να θέσει υποψηφιότητα προκειμένου να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση».
Ενώ στο σύνολο της χώρας το ποσοστό υπέρ της εξόδου από την ΕΕ ανήλθε σε σχεδόν 52%, στο Λονδίνο το 60% των πολιτών ψήφισε υπέρ της παραμονής.
«Το Λονδίνο είναι μια διεθνής πόλη και εμείς θέλουμε να παραμείνουμε στην καρδιά της Ευρώπης» επισημαίνεται στο κείμενο.
«Ας το παραδεχθούμε, διαφωνούμε με το υπόλοιπο της χώρας. Επομένως αντί να ψηφίζουμε με πάθος κι επιθετική διάθεση ο ένας εναντίον του άλλου σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, ας πάρουμε επίσημα διαζύγιο και ας ταχθούμε στο πλευρό των φίλων μας στην ήπειρο».
Ο Σαντίκ Καν από την πλευρά του δημοσίευσε ένα δελτίο τύπου στο οποίο ζητά το Λονδίνο να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις της εξόδου από την ΕΕ.
«Είναι κρίσιμο το Λονδίνο να έχει τη δυνατότητα να συμμετάσχει στη διαδικασία των επαναδιαπραγματεύσεων όπως η Σκωτία και η Βόρεια Ιρλανδία» δύο περιοχές που επίσης ψήφισαν υπέρ της παραμονής της ΕΕ, τονίζεται.
«Είναι κρίσιμο να παραμείνουμε εντός της ενιαίας αγοράς» πρόσθεσε ο ίδιος.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: brexit

ΣΧΕΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ:

Δύσκολο διαζύγιο α λα βρετανικά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου