Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Γηροκομείο "ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ" Καρύστου. Δωρητές- Eυεργέτες.




Το Γηροκομείο μας είναι σχετικά πρόσφατο και χρωστά την επιβίωση του στους δωρητές και ευεργέτες του.

Αν ξέρετε κάτι για την ζωή όσων αναφέρονται και θα θέλατε να γράψετε κάτι στην μνήμη τους, παρακαλώ στείλτε ένα μειλ στο
Kollia.sophia@gmail.com, η απλά μιλήστε μου προσωπικά.


Κάθε Φθινόπωρο τελείτε μνημόσυνη στην μνήμη τους, παρουσία του Δεσπότη.
Αυτήν την στιγμή φιλοξενούντε 20 γέροντες και γερόντισσες, δίνοντας ανακούφιση και φροντίδα στους ίδιους και στις οικογένειες αν έχουν.

Ανάμεσα στα ονόματα είδα το όνομα μιας από τις αδελφές του πατέρα μου, της Θεοδώρας Δήμα.

Παιδί της κατοχής αρρώστησε βαριά με ελονοσία. Η αρρώστια της σημάδεψε την ζωή μιας και δεν μπορούσε να κάνει παιδιά αν και τα αγαπούσε τόσο πολύ.Ακολούθησαν πάρα πολλά προβλήματα που ποτέ δεν  έκαμψαν το ηθικό της και την προκοπή της.
Έδωσε όμως όλη της την αγάπη στα ανίψια της και θυμάμαι όταν ήταν στο νοσοκομείο στο τέλος, είχαμε μαζευτεί τόσοι πολλοί, που οι γιατροί νόμιζαν ότι ήμασταν παιδιά της. Δεν είχαν ξαναδεί τόσα ανήψια στο τέλος της θείας τους.
Δεν ήταν μόνο η αγάπη που μεταφραζόταν σε παραμύθια, παρέα, παιχνίδια και πολύ τρυφερότητα. Ήταν το παράδειγμα της συνεχούς προσφοράς σε όσους κατατρεγμένους απόβλητους άρρωστους και μόνους που συνέχισε μέχρι τα βαθιά γεράματα αν και με σοβαρά προβλήματα υγείας.

Με τόσα προβλήματα που αν και χρειαζόταν βοήθεια, στηριγμένη σε δυο μπαστούνια περιέθαλπε στο ίδιο της το σπίτι ανθρώπους δίχως μοίρα.

Την μαλώναμε η αλήθεια είναι,αλλά η βαθιά της πεποίθηση ότι αυτό έπρεπε να κάνει, ήταν πολύ πιο πάνω από τα δικά μας τα μαλώματα.

Ήταν μια άξια γυναίκα που τα χέρια της γεννούσαν από τρόφιμα μέχρι αριστοτεχνικά κεντήματα όλων των ειδών.
Με είχε πάρει μερικές φορές μαζί της να την βοηθήσω σε διάφορα σπίτια που πήγαινε για να δώσει βοήθεια και θυμάμαι ακόμα το σοκ με αυτά που έβλεπα.

Αγάπησε την εκκλησία και ελπίζω ο Θεός να την αγαπά πιο πολύ από την εκκλησία.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου