Κυριακή, 17 Ιουλίου 2016

Βρώμικες ιστορίες.

Ο πόλεμος με την βρωμιά είναι καθημερινός τόσο μέσα στα σπίτια όσο και έξω από αυτό.
Με το μέσα το έχουμε υπό έλεγχο αλλά για το έξω , όσο και να μας ενδιαφέρει δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά πράγματα μιας και δεν ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ, έτσι φωναχτά και απότομα, όσο παίρνουμε και τις απαντήσεις αν τολμήσουμε να μιλήσουμε σε κάποιον που βρωμίζει και τον πιάνουμε επ αυτοφώρο.

Χτες το βράδυ για παράδειγμα, σε πεντακάθαρο κεντρικό δρόμο, ένας πιτσιρικάς πετάει κάτω το καπάκι από τον καφέ. "Γιατί παιδί μου το πετάς κάτω?" "Γιατί έτσι μου αρέσει!" μου απαντάει..
"Μαζεψέ το" "ΟΧΙ", μου απαντάει και αφού έβαλα και άλλον να τον νουθετίσει, είδε και από είδε και το μάζεψε.
Σήμερα το πρωί στην θάλασσα, ενώ καμάρωνα την ωραία μας παραλία και έβλεπα τους ασβεστωμένους κορμούς, τις καθαρές μας καμπίνες, τα ντουζ, νάσου σκουπιδάκια παντού στην άμμο και μάλιστα από παιδικά γιαουρτάκια, ενώ το βαρέλι ήταν μόνο 20 μέτρα μακριά.



Στην ρίζα ενός δέντρου είδα μια σακούλα σκουπιδιών στερεωμένη με πέτρα και μάζεψα κάμποσα και τα έβαλα στην σακούλα με σκοπό να τα πετάξω στο βαρέλι αφού μαζέψω και άλλα μετά το μπάνιο.
Εν τω μεταξύ, το αυτοκίνητο που ήταν αραγμένο εκεί  άνοιξε την πόρτα του και μέχρι να βγω, μια οικογένεια τσιγγάνων καθόταν στην καρέκλες τους .
Η σακούλα δηλ, ήταν για τα σκουπίδια τους, να μην τα πετάνε στην άμμο, και εκεί μας πιάνει μια ντροπή και λέμε..Ούτε σαν τους γύφτους..γιατί οι γύφτοι αποδεικνύονται πιο καθαροί από πολλούς Έλληνες και είναι ντροπή να τους κατηγορούμε για όλα.

Εκτός των άλλων ήταν και πολύ ευγενείς όταν με ρώτησαν μερικά πράγματα για την περιοχή.

Άλλη μια βρώμικη ιστορία είναι που θυμίζει έντονα τα διάφορα έντομα όπως αράχνες κλπ που επιμένουν να μαζεύονται σε ορισμένα σημεία. Ότι και να ραντίσεις όσο και να καθαρίσεις, οι αράχνες και λοιπά ζωύφια να ξαναγυρίσουν να κάνουν την φωλιά τους στο αρχέγονο σημείο που έχει καταγραφεί στο dna τους.

Το ίδιο πρέπει να συμβαίνει με μερικούς, με πολλούς μάλλον ανθρώπους. Υπάρχουν ορισμένα σημεία στην πόλη και έξω από αυτήν , που εκεί που το βλέπεις πεντακάθαρο το σημείο, σε λίγες μόνο ώρες θα ξαναγεμίσει.
Είναι σαν να περιμένουν να φύγει το φορτηγό για να πάνε από πίσω να το ξαναγεμίσουν.
Τι στο καλό? Ραντάρ έχουν?
Και πάλι , και πάλι, η ίδια ιστορία χρόνια τώρα. Αν ερχόταν ένας εξωγήινος θα πίστευε ότι το χώμα γεννάει σκουπιδοτσάντες, στρώματα, παλιές πολυθρόνες και ότι άλλο μπορεί να βάλει ο νους σας.

Βρώμικες ιστορίες και μια συνεχής προσπάθεια για καθαριότητα με την μάχη να κρίνεται στα σημεία κάθε φορά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου