Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το πιο όμορφο παραμύθι από τα μικρούλικα της θεατρικής ομάδας των Ανεμοπυλών.

Σήμερα το απόγευμα στο Γιοκάλειο Ίδρυμα είχαμε την χαρά να συμμετέχουμε σε μια αφήγηση του παραμυθιού Το πνεύμα των Χριστουγέννων, του Ντίκενς.



15 γλυκύτατες φατσούλες ηλικίας από νήπιο μέχρι τετάρτης δημοτικού μας είπαν με τον πιο γλυκό τρόπο την γνωστή ιστορία του τσιγκούνη Σκρούτζ που με την βοήθεια των πνευμάτων και των φαντασμάτων αποφάσισε να αλλάξει ζωή και να δώσει χαρά στην ζωή του.

Το θέατρο είναι ένα σχολείο και τα μηνύματα που παίρνουμε από τις ιστορίες είναι εφαρμόσιμες στις ζωές όλων μας.
Για παράδειγμα από την συγκεκριμένη ιστορία του Σκρούτζ είναι λάθος να κρατάμε ότι ήταν τσιγκούνης στα χρήματα μόνο και να παραβλέπουμε τα μηνύματα του έργου.
Ο Εμπενίζε ήταν τσιγκούνης στον καλό τον λόγο, στο χαμόγελο, στην επιβράβευση, στην αναγνώριση των μικρών και μεγαλύτερων ηρώων που ζούσαν δίπλα του.
Και τι άλλο παρά ένας μικρός ήρωας δεν ήταν το μικρό άρρωστο αγοράκι, η τι καλύτερο παράδειγμα ανώτερης συμπεριφοράς από όλους όσους ο Σκρούτζ μείωνε καθημερινά, αλλά εκείνοι πάντα προσπαθούσαν χωρίς κακίες η ανταλλαγές κατηγοριών , να φέρονται σαν ανώτεροι άνθρωποι.


Τα μηνύματα αυτής της κλασσικής ιστορίας είναι πολύπλευρα και στάζουν στην ψυχούλα των παιδιών το νόημα τους κάνοντας τους καλύτερους ανθρώπους.

Η σκηνοθέτης των παιδικών τμημάτων, η συμπαθέστατη Πετρούλα, μας έχει δείξει όλα τα χρόνια που είναι μαζί μας, πάρα πολύ όμορφες παραστάσεις με εκπαιδευτικό χαρακτήρα, και από ότι είδα στα προσωπάκια των παιδιών, χάρηκαν πολύ με την παρουσίαση του παραμυθιού τους.
Πολλά συγχαρητήρια στην Πετρούλα που με τόσο λίγες ώρες, κατάφερε να δέσει μια ομάδα 15 μικρών παιδιών που με τόσο ενθουσιασμό στάθηκαν στην σκηνή.

Στο τέλος της αφήγησης μοιράστηκαν δωράκια, ενώ στα προσωπάκια τους ζωγραφίστηκαν όμορφες εικόνες από την κυρία Ρούλα.
Η ίωση, δεν επέτρεψε στην παιδική χορωδία της μουσικής σχολής Σέβης Στελιάτου να παρουσιαστούν, αλλά την γιορτούλα έκλεισαν πολύ όμορφα μουσικά και χορευτικά μερικά από τα παιδιά του συλλόγου Τέχνης Φίλοι.

Μαμάδες, μπαμπάδες, γιαγιάδες και φίλοι, καμάρωσαν τα μικρά παιδάκια που δεν έχουν καλύτερη επιβράβευση από την ζεστή αγκαλιά των δικών τους και το πιο ζεστό μπράβο από τα χείλη της μαμάς και του μπαμπά.

Θα μοιραστώ μαζί μας κάτι που συνέβη τις προάλλες και πράγματι δείχνει το πόσο τα παιδιά χρειάζονται την στήριξη και την επιβράβευση των γονιών τους.
Ήταν σε μια παράσταση μιας τάξης του δημοτικού και σε κάποια στιγμή ένα αγοράκι ξέσπασε σε κλάματα. Τελικά το παιδάκι έκλαιγε γιατί δεν ήταν στην αίθουσα η μαμά και ο μπαμπάς του.
Ελπίζω να υπήρχε κάποιος σοβαρός λόγος γιατί το παιδάκι υπέφερε πραγματικά.

Χίλια μπράβο παιδάκια σε όλα και στον καθένα ξεχωριστά, και σε παρακαλώ , μαμά, εσύ που διαβάζεις...πες το στο παιδί.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Διαμήκης Εύβοιας..ένα όνειρο ...απατηλό.

Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013 Πομφόλυγες τα Διευρωπαϊκ​ά Δίκτυα για την Εύβοια Το Δεκέμβριο του 2012 οι εκπρόσωποι της Εύβοιας στη τότε συγκυβέρνηση πανηγύριζαν γιατί «μετά από συντονισμένες κυβερνητικές προσπάθειες έγινε κατορθωτή η ένταξη του διαμήκη οδικού άξονα της Εύβοιας στα Διευρωπαϊκά Δίκτυα Μεταφορών» και θριαμβολογούσαν γιατί «αυτό σήμαινε ότι την τρέχουσα προγραμματική περίοδο, είτε την επομένη, δηλαδή σε 10-15 χρόνια, θα γίνει πραγματικότητα ». Πρόκειται για μια εικονική πραγματικότητα που αποκαλύφτηκε τη Πέμπτη 28/11/2013 στη κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών της Βουλής, Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και Παραγωγής και Εμπορίου, κατά τη  συζήτηση επί του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα νέα Διευρωπαϊκά Δίκτυα Μεταφορών. Στην ενημέρωση που έκανε ο αρμόδιος εισηγητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου  κ . Κουμουτσάκος ανέφερε ότι «το δίκτυο χωρίστηκε σε κεντρικό και σε αναλυτικό – ολοκληρωμένο. Το κεντρικό δίκτυο ένα εκείνο το οποίο σ

Τιμής ένεκεν στον παππού μας Λεωνίδα Μήλα που μας άφησε σήμερα.

Είναι μια παράξενη εποχή που δεν μπορείς να χαιρετήσεις τους ανθρώπους σου όπως θα έπρεπε και όπως θα θέλαμε. Σήμερα έφυγε από τον μάταιο τούτο κόσμο ο παππούς μας, ο γλυκύτατος Λεωνίδας η Λίνος Μήλας. Αγροτοκτηνοτρόφος, μουσικός, άριστος οικογενειάρχης με ενεργή ενασχόληση με τα κοινά μέχρι και τα βαθιά του γεράματα. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει και η ανάμνηση του πάντα θα συνοδεύεται από τους ήχους της τσαμπούνας του και από το αγαπημένο του επιμύθιο , " Ντάπα ντούπα το νταούλι, έτσι θα την περάσουμε ούλοι"  Επί τη ευκαιρία μιας εκδήλωσης για την ΑΙΟΓΟΠΡΟΒΑΤΙΑ στην Νότια Εύβοια, μας είχε μιλήσει στις 26 Ιουλίου του  2011 με τίτλο, Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ΑΙΓΟΠΡΟΒΑΤΙΑΣ. Μετά την ημερίδα για την αιγοπροβατοτροφία, δεν υπήρχε πιο κατάλληλος άνθρωπος να μιλήσω από τον παππού μας, τον Λεωνίδα Μήλα. Το θέμα είναι ότι ο παππούς μας, απόφοιτος πρώτης Δημοτικού, έκανε μόνος του τρόπο ζωής, πορεύτηκε και έφτασε στην ηλικία που είναι, όλα όσα

Σας ενημερώνουμε για την λειτουργία του Νοσοκομείου Καρύστου .

Προσοχή! Από σήμερα αναβάλλονται όλα τα χειρουργεία και ακυρώνονται όλα τα ραντεβού στα τακτικά εξωτερικά ιατρεία, οι τακτικές αιμοληψίες κτλ. Θα εξυπηρετούνται μόνο τα επείγοντα. Κάθε ασθενής με τουλάχιστον ένα από τα παρακάτω συμπτώματα: Βήχας, πυρετός, δύσπνοια θα πρέπει να παραμένει σπίτι του, να επικοινωνεί με τον ιατρό του και να καλεί τον ΕΟΔΥ (τηλ 1135). Δεν πηγαίνουμε στο Νοσοκομείο! Όλοι μας είμαστε εν δυνάμει ύποπτα κρούσματα.  ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ!