Γράμμα στο Βέλγιο.

αγαπητέ αναγνώστη,
με συγκίνηση είδα το μήνυμα σου και σου στέλνω πολλά χαιρετήσματα από την πολύπαθη Νότια Εύβοια, την πατρίδα την δική σου ξενιτεμένε μου αναγνώστη, που αυτή την στιγμή, την σαρώνουν οι παγωμένοι βοριάδες και τα κύματα αφρίζουν σαν να βράζουν πάνω σε υπόγεια καζάνια με τους αφρούς  να σκορπίζονται και να νοτίζουν το κρύο και το σκοτάδι.
sofia kalispera edo sto velgio pouvriskome den exotipotaspoudea nea anipomono pote nartho stastyra aposastoufilous perimeno namatho kanakeo kalosou vradi kai naste olikala
Η ώρα είναι 6.27 ακριβώς το απόγευμα και σκέφτηκα να σου στείλω ένα γράμμα, έτσι προσωπικά, για να ξέρεις ότι τα ξενιτεμένα βλαστάρια αυτού του δέντρου είναι το ίδιο σημαντικά όσο και όσα είναι προσκολημένα στον κορμό.
Άλλωστε το ξύλο από το ίδιο δέντρο σε όποια χώρα και αν φυτρώνει, τον ίδιο ήχο κάνει.

Σου στέλνω μια φωτογραφία από τα παιδιά μας που χορεύουν το καβοντορίτικο, να το ακούσεις και συ, να το χορέψεις και να είναι σαν να το χορεύομαι παρέα.
Κατά τα άλλα εδώ η ζωή περπατάει κούτσα κούτσα με το ένα πόδι στην ελπίδα και το άλλο στην απελπισία.
Την ελπίδα που μας δίνουν τα παιδιά, η γη που πάντα είναι το τελευταίο καταφύγιο σε όλα τα μαύρα σενάρια, η οικογένεια και τα μικρά μικρά πράγματα που γεμίζουν την ζωή μας.
Στο άλλο πόδι, που πατάει στην απελπισία τα ξέρεις ίσως καλύτερα από μένα μιας και μένεις εκεί, στο Βέλγιο , στην πρωτεύουσα της Ενωμένης Ευρώπης.
Αύριο όμως δεν θα είναι μια από τις μικρές μας καθημερινές μέρες,
Θα είναι μια μεγάλη και σπουδαία μέρα, τουλάχιστον για μένα . Θα είναι η πρώτη φορά που μαζί πολλοί άνθρωποι, που έρχονται από διαφορετικά μονοπάτια, ενώνονται για να πουν ένα μεγάλο Όχι στην καταστροφή του βουνού μας από τα αιολικά . Φυσικά και θα μάθεις τα πάντα μέχρι αύριο το βράδυ.

Πιο δίπλα στο Μαρμάρι, ετοιμάζονται πυρετωδώς για το καρναβάλι.
Ομάδες , στολές κέφι και φαντασία, που για άλλη μια φορά σίγουρα θα αφήσουν το στίγμα τους μέσα στην χρονιά.

Νάσαι καλά και εσύ , και  όλοι οι ξενιτεμένοι μας . Είναι πάντα χαρά μου να έχω όμορφα και χαρούμενα πράγματα να σας λέω για την τόπο μας, ενώ λυπάμαι πολύ όταν δεν έχω.
Η Ζωή κάνει κουτσό, μια στο ένα πόδι μια στο άλλο, 
μια στο ένα,
μια στο άλλο.

Καλή νύχτα .

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Δυστυχώς μόνο στο κουτσο