Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Στο σταυροδρόμι των αποφάσεων.

Οι εποχές που ζούμε είναι τρομερά σημαντικές για τον τρόπο που διαμορφώνονται οι συνθήκες για τα επόμενα χρόνια και ίσως για τις επόμενες γενιές.

Όλοι μας έχουμε το μέρος από την συλλογική ευθύνη που μας αναλογεί, παρόλα αυτά μερικοί έχουν μεγαλύτερη.
Δεν είναι μόνο τα κέντρα εξουσίας που επιμερίζονται αυτήν την ευθύνη, αλλά όλοι όσοι γνώση αλλά δεν κάνουν τίποτα για αυτό , η ακόμα χειρότερα, δρουν αντίθετα στα συμφέροντα του μέρους του πληθυσμού που δεν έχουν την μόρφωση η τις κατάλληλες συνθήκες στην ζωή τους για να μπορέσουν να εμπλακούν σε οποιαδήποτε κατάσταση.

Η περιοχή μας έχει το ιδιαίτερο καθεστώς των ιδιοκτησιών, κάτι που θα έπρεπε να μας συσπειρώνει και να αισθανόμαστε κυρίως αυτή την στιγμή με τους δασικούς χάρτες, ότι η περιοχή μας τίθεται υπό απειλή και τα πάτρια εδάφη θα αλλάξουν χρήση, αποκλείοντας όσους έχουν απομείνει στην χρήση τους, και κλείνοντας μια για πάντα την πόρτα σε όποιον θα ήθελε, η θα χρειαζόταν να γυρίσει πίσω.
Αφήνει τους ιδιοκτήτες γης με τα βάρη της ιδιοκτησίας χωρίς την αξιοποίηση που είχαν μέχρι τώρα.
Η γη μας κατά κάποιο τρόπο κατάσχεται για να δοθεί ολοκληρωτική βορά στις εταιρίες των αιολικών, κάνοντας τους ανθρώπους μετανάστες στον ίδιο τους τον τόπο.

Άνθρωποι που δεν γνωρίζουν την ιστορία του τόπου μας, τις συνθήκες και τις προοπτικές του, αποφασίζουν κάπου μακριά για την ολοκληρωτική ανατροπή της ζωής μας.

Ποια είναι η πατρίδα μου? Ποια είναι η δικιά σου?
Η Ελλάδα, ναι, αλλά στην καρδιά μας είναι το σπίτι μας, το νησί μας, τα βουνά μας, πατρίδα μας είναι η Νότια Καρυστία, και αν δεν την προστατέψουμε εμείς , τότε ποιος?
Αν δεν σταθούμε όρθιοι τώρα να υψώσουμε φωνή, να κάνουμε ότι μπορούμε, να τρέξουμε όπου φτάνουμε, τότε πότε?

Έρχονται οι στιγμές των αποφάσεων αμείλικτες και μας βάζουν να διαλέξουμε για το προς τα που θα πάμε και με ποιους. Ποιους θα αφήσουμε και γιατί.

Δεν έχει σημασία το τι έχει γίνει μέχρι τώρα, Αυτό θα το κρίνει η ιστορία κάποτε και εάν. Σημασία έχει το σήμερα, σημασία έχει να καταλάβουμε όλοι ότι στην περιοχή μας οι δασικοί χάρτες, το ιδιοκτησιακό και τα αιολικά είναι τόσο σχετικά μεταξύ τους όσο και οι τρίχες της κεφαλής μας.

Ζητάμε στην ανάκληση των αδειών, και άλλοι λένε, τώρα είναι αργά, άλλοι  πάλι υποστηρίζουν ότι δεν μπορούν να μην μπουν τουλάχιστον μερικά από αυτά, και ότι το ψήφισμα της Επιτροπής Αγώνα για την απόσυρση των δασικών χαρτών και την ανάκληση των αδειών των νέων αιολικών πάρκων, δεν είναι σωστό.
Όμως ακόμα και ο Χριστός όταν έλεγε "Ου φονεύσεις" σίγουρα δεν εννοούσε να σκοτώνουν το παιδί σου μπροστά τα μάτια και συ να προσεύχεσαι.
Οι κανόνες πρέπει να είναι ξεκάθαροι για να είναι αποτελεσματικοί και να μην πέφτουν στην όποια μετάφραση του κάθε ένα με τις σχετικές εκπτώσεις και υπερβολές.

Έτσι και τώρα, πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι και δυναμικά να ζητάμε αυτό που πρέπει για να πάρουμε ότι καλύτερο μπορούμε και με τους καλύτερους δυνατούς όρους.

Πρέπει να καταλάβουν ακόμα όλοι ότι τα χρήματα που έχουν δώσει κατά καιρούς για διάφορα πράγματα στην περιοχή, δεν έχουν αντάλλαγμα την σιωπή και την ανοχή, αλλά είναι μέρος της κοινωνικής πολιτικής των εταιριών . Δεν χρωστάμε τίποτα και σε κανέναν, παρά μόνο στον κόσμο και στην γη μας που και μεις είμαστε μέρος.

3 σχόλια:

  1. Σοφία σταματά την παραπληροφόρηση όλοι θέλουν τα αιολικά πάρκα εκτός από δέκα γραφικούς σαν κι εσένα που καπηλευτηκατε το θέμα των δασικών χαρτων

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 31 σύλλογοι , 1300 περίπου υπογραφές , 4 σύλλογοι στην επιτροπή αγώνα, όλοι είμαστε γραφικοί λοιπόν , ευχαριστούμε πολύ γιατί η λέξη γραφικός πια αποκτά άλλη σημασία

      Διαγραφή
    2. Γεια σου Γιώργο.
      Έχεις δίκιο. Η αδιαφορία των ανθρώπων είναι συγκατάθεση. Αλλά το εάν θα την ερμηνεύσουμε ως λευκή επιταγή για προσωπικό και μυωπικό όφελος ή ως πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί είναι το ερώτημα.
      Αυτή η σελίδα έχει την θέση πως είναι πρόβλημα και χαίρομαι που βλέπω πως είσαι αναγνώστης.

      Διαγραφή