Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

Απόψεις κατά την συλλογή υπογραφών.

Το είχα δει την πρώτη φορά το είδα πάλι τώρα.
Όσο πιο μεγάλοι σε ηλικία, τόσο πιο μαχητικοί, και αν σκεφτείς ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν περάσει δια πυρός και σιδήρου και όμως, έχουν κουράγιο και υπογράφουν με μια αγανάχτηση που δεν μπορούν να κάνουν πάρα πάνω, - οι περισσότεροι τουλάχιστον-,  ενώ όσο πέφτει η ηλικία, τόσο πέφτει και η μαχητικότητα.
Επομένως, ηλικιωμένοι vs νεολαία, 1 -0!

Τώρα όσο αφορά τις απόψεις του κόσμου, εξακολουθούν οι περισσότεροι να είναι απογοητευμένοι και να είναι σίγουροι ότι ο αγώνας δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα.
Πολλοί λίγοι δεν υπογράφουν γιατί το θεωρούν κοροϊδία αφού δεν θα γίνει τίποτα έτσι και αλλιώς, ενώ πάλι άλλοι λένε ότι , τουλάχιστον υπογράφουν και κάτι θα έχουν κάνει. Έστω το ελάχιστο.

Φυσικά είναι και αυτοί που αρνούνται να υπογράψουν συνειδητά για άλλους λόγους. Άλλοι είναι πολύ ευγενικοί, και άλλοι ρίχνουν κάτι αγριεμένες ματιές που λένε δυνατά ότι δεν λέει το στόμα.

Άλλοι πάλι με ρωτάνε ότι αφού τις μελέτες τις έκαναν τα υπουργεία , γιατί τις αμφισβητούμε?
Εκεί η αλήθεια είναι ότι χάνω την ψυχραιμία μου και αρχίζω τα επαναστατικά , ξέρετε τώρα..
Που μας πουλήσανε, μας κλέψανε, τα μαγειρεύουν για τα συμφέροντα τους κλπ, και σήμερα έφτασα και στο κορυφαίο όταν θυμήθηκα τον Γιωργάκη στο Καστελόριζο . Τότε που μας ανακοίνωσε την είσοδο στο μνημόνιο και ότι σε δυο χρονάκια θα είχαμε σωθεί.
Μα ήταν Πρωθυπουργός, γιατί αμφισβητούμε την πράξη και την κρίση του και μιλάμε για κάτι κακά πράγματα που θέλουμε να του κάνουμε στο Σύνταγμα?
Καλά , εντάξει, καταλαβαίνετε τι είπα , αλλά ας μην το γράψουμε, δεν είναι πρέπον.

Υπογράφει ο κόσμος, νάναι καλά, και αυτοί που δεν υπογράφουν καλά νάναι και αυτοί, καλά να είμαστε όλοι και ας κάνει ο καθένας ότι καλύτερο νομίζει .


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου