Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

Reunion με συμμαθήτριες.



Κάθε καλοκαίρι είναι μια ευκαιρία να συναντηθούν παλιές φίλες και φίλοι και να ξαναβρούν απ΄την αρχή το νήμα της φιλίας που τους ένωνε κάποτε και στην ουσία δεν χάνεται ποτέ.
Όπως λέει και το αφισάκι, "Όπως τα κλαδιά ενός δέντρου η ζωή μας ίσως αναπτυχθεί σε διαφορετικές κατευθύνσεις , όμως οι ρίζες μας παραμένουν σαν μια."

Και είναι πράγματι έτσι μιας και εκτός από την οικογένεια κάποιου, μόνο οι φίλοι από το σχολείο τον ξέρουν σαν παιδί, σαν έφηβο, σαν νέο ενήλικα.
Μόνο αυτοί οι άνθρωποι έχουν τις ίδιες μνήμες, τις ίδιες εμπειρίες, τα ίδια βιώματα, και πέρα από αυτούς άλλος κανείς δεν μπορεί να μπει τόσο βαθιά μέσα στον χρόνο και να ανιχνεύσει την πορεία της ζωής μας , και ίσως να καταλάβει καλύτερα, και την όποια άλλη πορεία μας.



Από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό , και από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο και Λύκειο, τα διπλανά θρανία, η και στα ίδια, μαζί στα παιχνίδια, μαζί στα παιχνίδια, μαζί στις πρώτες βόλτες, οι κολλητές, μέχρι που η ζωή έδωσε στην κάθε μια έναν άλλο δρόμο.
Περνούν τα χρόνια και νομίζουμε ότι δεν έχουμε τίποτα πια κοινό, αλλά περνούν και άλλα τόσα, τόσα όσα να είναι πολύτιμη η παρουσία τους ξανά , για να έχει κάποιος απέναντι του κάποιον άλλον χωρίς να χρειάζεται να αποδείξει το απόλυτο τίποτα και να είναι απλά ο εαυτός του.
Χτες είχαμε μια συνάντηση οι για τόσα χρόνια κολλητές και περάσαμε τέλεια.
Το μήνυμα της ημέρας είναι, "Βρείτε τους παιδικούς σας φίλους και φίλες! Το καλύτερο φάρμακο στο άγχος!"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου