Δευτέρα, 5 Φεβρουαρίου 2018

Και μαζί και χώρια, στην μουσική και στην πολιτική.

Η χτενισή συγκέντρωση μου θύμισε έντονα τότε που οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των οπαδών διαφόρων μουσικών ρευμάτων, άρχισαν να πέφτουν και πολλοί να λένε..Χάλασε ο κόσμος.

Τότε λοιπόν ,το μακρινό 80, δεν υπήρχε περίπτωση να κάνει παρέας ένας ροκάς με έναν καρεκλά.
Δηλ με κάποιον που άκουγε λαικά, όσο για τα παραδοσιακά τραγούδια, αυτά είχαν το ανάθεμα από όλους και είχαν ένα περιορισμένο ακροατήριο , η ακόμα μεγαλύτερο, αλλά στα κρυφά.
Μπορεί ένα μεγάλο μέρος πολιτικοποιημένο στα αριστερά, να είχε κάνει σημαία τα ρεμπέτικα σαν το απαύγασμα της μουσικής δημιουργίας, αλλά δεν καταδέχονταν καν την ιδέα ότι θα μπορούσε να διασκεδάσει κάποιος άλλος που δεν κρατάει ταγάρι και δεν φοράει αμπέχονο με τα ίδια τραγούδια.
Φυσικά όλα αυτά ερήμην των δημιουργών των τραγουδιών και της μουσικής τις περισσότερες φορές, οι οποίοι δημιουργοί , σερνόντουσαν ήθελαν δεν ήθελαν, να ταυτιστούν σε το ένα ρεύμα η το άλλο.
Δεν πήγαιναν στα μαγαζιά των..άλλων, δεν έκαναν παρέα μεταξύ τους, δεν υπήρχε περίπτωση να μπερδευτεί κάποιος για τι θεό λατρεύει ο καθένας μιας και όλα ήταν ξεκάθαρα στην μουσική και στα ρούχα.

Σιγά σιγά, έγιναν όλοι αχταρμάς και είχαμε χαρεί γιατί ο κόσμος δεν έχει τίποτα να χωρήσει και πρέπει όλοι να σέβονται τον άλλο και όλα τα μουσικά ρεύματα έχουν διαμάντια, και όλες οι νοοτροπίες έχουν τα καλά τους και τα κακά τους.



Και ήρθε χτες το συλλαλητήριο και μου θύμισε αυτά τα χρόνια, και σκέφτομαι ότι τελικά μπορεί στην μουσική και στην μόδα , μπορεί στις ιδέες και στις νοοτροπίες να επιτρέπονται πολλά για την αρμονική συμβίωση, όμως είναι και κάτι άλλες γραμμές, κάτι άλλες γραμμές που θα έπρεπε να είναι πολύ βαθιές, που θα έπρεπε να είναι χαντάκια αδιάβατα, και βάζουμε γέφυρες.
Να είμαστε όλοι αγαπημένοι, ναι ,συμφωνώ. Όμως δεν μπορώ, δεν το δέχομαι να είμαι αγαπημένοι με τους φονιάδες των λαών, των εγκληματιών και των χειρότερων των χειρότετων θηρίων , των φασιστών.
Με  μερικά θηρία δεν πρέπει να παίζεις γιατί θα σε καταπιούν ζωντανό και θα φτύσουν τα κόκαλα, όπως έχουν άλλωστε κάνει.
Χαίρομαι για το ειρηνικό συλλαλητήριο, χαίρομαι που τόσος κόσμος είπε όχι στο ψέμα των Σκοπίων, στην αλυτρωτική προπαγάνδα των γειτόνων και του κατασκευάσματος της Αμερικής στην πλάτη μας.
Πρέπει να διαχωρίζουμε και να καταδικάζουμε όμως ξεκάθαρα την θέση μας, έτσι νομίζω ότι είναι το σωστό.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου