Τετάρτη, 28 Φεβρουαρίου 2018

Ένα διδακτικό ποίημα.


Ίαμβοι Α΄και Β΄

Όσα υπάρχουν παιδί μου, όλα ο παντοδύναμος
τ΄κανε Δίας,
και όπως θέλει τα ορίζει ο ίδιος,
δίχως για μας τους θνητούς νά ΄χει έγνοια
που εφήμεροι είμαστε,
και όπως τα ζώα δεν ξέρουμε τίποτα
τι τέλος θα δώσει ο θεός στον καθένα.
Λαχτάρα κι ελπίδα μόνο μας τρέφει
κι ονειρευόμαστε άπρακτοι,
άλλοι πως σήμερα θα΄ρθουνε όλα,
κι΄άλλοι με των ετών τα γυρίσματα,
Και όλοι νομίζουν πως το αύριο θα ΄ρθει
πλούτο γεμάτο και αγαθά ευπρόσδεκτα
Όμως προφταίνουν τα γεράματα  τα άθλια
πριν να προφτάσεις να χαρείς όσα θέλεις.
Κι άλλους, τους δύστυχους, τους λιώνουν οι αρρώστιες
και άλλους στης γης της μαύρης τα τάρταρα
τους στέλνει ο πόλεμος
κι άλλοι στης θάλασσαςτην λαίλαπα έρμαιοι
και στα μαύρα κύμματα πνίγονται μέσα,
μη μπορώντας να αντέξουν
κι άλλοι στην κρεμάλα μόνοι τους μπαίνουν
για την μαύρη τη μοίρα τους
και τον ήλιο αφήνουν.
Καμμιά συμφορά δεν μας λείπει
και μύρια δεινά μας βρίσκουν και πάθη,
μοιράια και απρόσμενα.
Όμως τα λόγια μου οι θνητοί να τα άκουγαν,
δεν θα λαχταρούσαν τόσο τις χαρές,
ούτε στις λύπες μέσα χωμένοι, ολοένα θα έλιωναν.

Αψεγάδιαστος η αθάνατος άνθρωπος κανένας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου