Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2018

25 Μαρτίου. Τιμή στους πεσόντες.

Αν και κάθε μέρα ο τύμβος στην πλατεία Καρύστου γεμίζει από παιδικές φωνές, γίνεται ραντεβού για παρέες η σημείο για άλλες εκδηλώσεις, δυο φορές τον χρόνο θυμόμαστε το τι ακριβώς είναι.
Ο τάφος των πεσόντων για την ελευθερία και αν υπάρχουν ονόματα πάνω στον τύμβο, συλλογικά τιμούμε τους νεκρούς μας που έπεσαν για την ελευθερία.


Όπως κάνουμε τρισάγιο στο νεκροταφείο χρόνια μετά για την ψυχή των κεκοιμημένων συγγενών μας, έτσι και εκεί εκείνες τις μέρες, κάνουμε τρισάγιο για τις ψυχές των στρατιωτών μας που σε κάποιο πόλεμο έδωσαν την ιερή πνοή της ζωής τους, για το όραμα της ελευθερίας και την ιερή παρακαταθήκη της στις γενιές που εξακολουθούν να ζουν εξ αιτίας αυτών, ελεύθεροι στον κάθε τόπο.

Καμιά φορά μέσα στην ηρεμία και την ασφάλεια που ζούμε, ξεχνάμε να προσέξουμε τα λόγια, ξεχνάμε να διαβάσουμε με προσοχή τα ονόματα, ξεχνάμε να ψιθυρίσουμε τον εθνικό μας ύμνο , ξεχνάμε ότι παρά τα προβλήματα μας, το πιο σημαντικό είναι η ελευθερία μας.
Αυτή η 25η Μαρτίου είναι διαφορετική από όλες τις άλλες που έχω ζήσει αυτά τα 56 χρόνια, γιατί για πρώτη φορά,πέρα από τις διαφωνίες για το ποιος και πότε σήκωσε για πρώτη φορά την σημαία της επανάστασης, για το ποιος υπέφερε και πόσο κάτω από το ζυγό των Τούρκων, για το πόσους εμφύλιους κάναμε και ποιες δυνάμεις τελικά μας βοήθησαν στην δημιουργία του κράτους, για το πως βρεθήκαμε με ξένο βασιλιά και όλα τα άλλα ιστορικά θέματα, για πρώτη φορά η Τουρκία ζητά επίμονα και επιτακτικά να αναστήσει την αυτοκρατορία της με επιθέσεις σε όλα της τα σύνορα.

Η Τουρκία μας δείχνει τον παλιό της εαυτό, τον εαυτό που ποτέ δεν εγκατέλειψε και για πρώτη φορά η ψυχική μας σύνδεση με την επανάσταση πρέπει να είναι ουσιαστική και σε βάθος.

Η Ελευθερία της Πατρίδας παραμένει το πρωτεύον και σήμερα που οι κίνδυνοι ζώνουν από παντού τα σύνορα μας, ο Εθνικός μας ύμνος ταράζει τις συνειδήσεις μας περισσότερο από ποτέ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου