Σάββατο, 24 Μαρτίου 2018

Αγωνίες γονιών ,βάσανα παιδιών.



Η ευθύνη του να είσαι γονιός σε άλλους πέφτει πιο ελαφρά και σε άλλους πιο βαριά.
Όχι με έκπληξη, αλλά με κατάπληξη διάβασα κάπου την αγωνία μιας μανούλας για το πως θα επιμορφώσει το παιδί της σε σχέση με τον καταναλωτισμό.
Λογικό θα μου πεις, λογικότατο θα σου πω.
Όμως πρόκειται για ένα παιδάκι 4 χρονών, μόνο 4 χρονών και αυτόματα θυμήθηκα την εκπαίδευση που έκανα προσωπικά στα παιδιά μου σε σχέση με το θέμα.
Με την απόσταση τόσων χρόνων πια, μπορώ να πω ότι έμοιαζε με στρατιωτικά γυμνάσια.
Για παράδειγμα, το παιδί να κλαίει στο σούπερ μάρκετ για το παιχνίδι, το παιδί στο ένα χέρι και στο άλλο τις τσάντες ενώ παλεύει να ξεφύγει και να τρέξει προς τις αγαπημένες του λιχουδιές και παιχνίδια.
Εικόνα δεύτερη, να εξηγώ ώρες το γιατί δεν είναι καλό να τρώει κρουασάν, να απαριθμώ όλες τις παρενέργειες και  με μεγάλη αποτυχία στο να  καταλάβει το νήπιο τις επιπτώσεις χρόνια και χρόνια μετά.
Οι πελάτες να κοιτούν με οίκτο το παιδί που γοερά επέμενε στο κρουασάν, η στο παιχνίδι, η σε ότι άλλο θα είχε κολλήσει το μωρουδίστικο βλέμμα του και εγώ να αισθάνομαι ο ποιος κακός άνθρωπος στον κόσμο σύμφωνα με τους γύρω μου που κουνούσαν το κεφάλι και προχωρούσαν προς το ταμείο.
Η εκπαίδευση για το τι αγοράζουμε και τι όχι, του τι πρέπει να φάει και τι όχι, και όλα αυτά τα πράγματα που τρομάζουν τόσο πολύ τους γονείς, είναι μια συνεχής και αδιάκοπη προσπάθεια που δεν σταματάει ούτε μέρα ούτε νύχτα, μιας και την νύχτα πρέπει να απαντήσεις σε όλα τα γιατί, ξανά και ξανά, και μετά να απαντήσεις του γιατί τα άλλα παιδάκια τα έχουν η τα τρώνε, χωρίς να βγάλεις τους άλλους γονείς τελείως εκτός του όρου του καλού γονέα. Γιατί, δεν θέλουμε και το παιδάκι μας να γίνει ούτε κουτσομπόλης, ούτε να κοιτάει υποτιμητικά τα άλλα παιδάκια.

Υπάρχουν βέβαια βιβλιαράκια, αλλά τα παιδιά μας κοιτάνε στα μάτια, και αν μας ξεφύγει κάποια φορά κάτι, πάει και στριμώχνεται σε μια γωνιά στο μυαλουδάκι τους ,σαν στολίδι σε περίοπτη θέση σε κατάστημα και το  έχουν πρώτο πρώτο να μας το θυμίσουν όταν αρχίσει να ζητά κάτι.."Εσύ όμως!!" Αρχίζουν ανελέητα μέχρι να πεις ήμαρτον.

Καλή υπομονή εύχομαι σε όλους τους μικρούς γονείς.. τα χρόνια περνάνε τόσο γρήγορα και τα γυμνάσια του σήμερα, γίνονται σε ένα λεπτό όμορφες αναμνήσεις του χτες.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου