Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

"Τι έχουμε ζήσει!!" "Iστορίες των Ελλήνων"

Μπάμπηηηη! Πούσε ρε Μπάμπη!?

Εδώ είμαι ! Μη μου αγχώνεσαι!! Τι θα πάρουμε σήμερα?

Ότι πήρα και χτες. Έναν, Ελληνικό. Σκέτο.

Να βάλω και λουκουμάκι?

Βάλτο να γλυκάνω το δόντι μου λιγάκι.

Γιατί βρε Γιάννη μου δεν βάζεις και λίγο ζάχαρη στον καφέ αφού το θέλεις το γλυκό σου..

ΑΑΑΑ, Τον καφέ τον θέλω σκέτο. Πάει και τελείωσε. Το λουκουμάκι μου αρέσει με την άχνη του την ωραία, το χρωματάκι του το ρουμπινί, το αμυγδαλάκι του....

Ρε Γιάννη, ούτε η μάνα μου δεν περιγράφει το λουκουμάκι τόσο καλά!

Μπάμπη τόσες μαγερικές στην τηλεόραση, περιγράφουμε το λουκουμάκι λες και είναι αστακός στο Χίλτον..Τι να κάνουμε έτσι που μας καταντήσανε.. Άντε φέρε κείνο τον καφέ και όταν έρθεις θα σου πω για τις πατάτες τις τηγανητές.

Έγινε....

Μπαίνει ο Σώτος και κάθεται.

Τι έγινε Γιάννη?Καλημέρα.

Βρε καλώς τον! Έλα να παραγγείλεις και συ, τώρα τον παράγγειλα και γω. Κάτσε να βάλω μια φωνή.
Μπάμπηηηη, πιάσε και έναν για τον Σώτο. Δεν μου λες ρε Σώτο εσύ θες το λουκουμάκι σου?

Όχι ρε , τρόμαξα να την φτιάξω την κουφάλα! Να κοίτα! Εδώ πάνω αριστερά! Βλέπεις? 50 Ευρώ κολλαριστά! Να μη μου φύγει με το λουκούμι και τρέχω πάλι. Μπάμπηηηη, μη βάλεις λουκούμι..

Γιάννης.. Άσε ρε δεν πειράζει, θα το φάω εγώ. Μπάμπη και το λουκούμι μη ξεχάσεις. Μη σε νοιάζει, το πληρώνω εγώ..

Σώτος..Ρε πως γίναμε, μετράμε και το λουκούμι.. Όμως δεν μπορείς να πεις! Έχουμε ζήσει μεγάλες στιγμές! Θυμάσαι τότε που πληρώναμε το ΤΕΒΕ?

Γιαννης.. Πω ρε τι μου θύμησες τώρα! Μεγάλες στιγμές! 400? 400! Πάρτα, ντάγκα ντάγκα! Φαντάσου ρε! Είχαμε 400 μαζεμένα! Απίστευτο!

Σώτος.  Ούτε ρωτάω πόσο έχει πάει το χρέος! Λεφτά να το πληρώσω δεν έχω, να κλείσω το μαγαζί δεν μπορώ, αν το κλείσω δεν θα έχω ούτε ένα καρβέλι να πάω στο σπίτι..Χέστα ρε φίλε σου λέω..

Γιάννης. Για αυτό παίρνω και γω το λουκουμάκι μου! Να γλυκαθώ λίγο. Ρε το άλλο! Που το πας το άλλο! Θυμάσαι που πηγαίναμε το Σαββάτο στην Αθήνα και να ο Πλούταρχος, να ο Καρράς, να ο Αδαμαντίδης πριν , να ο Αδαμαντίδης μετά,  να η Βίσση!

Σώτος..            Όχι στην Βίσση ρε! Δεν πήγα ποτέ!

Γιάννης.           Ναι καλά! Έκανες τάματα στην Άνζελα και στην Νατάσσα!

Σώτος.              Αφού είναι καλές ρε! ΤΙ ψάχνεις τώρα! Δεν υπάρχουν άλλες σαν και αυτές!

Γιάννης.            Και να υπάρχουν , εμείς που να τις βρούμε τώρα! Πλάκα έχεις ρε Σώτο.

Σώτος.          Ωραία ήταν ρε.. Δουλειά είχαμε, τα έξω μας, τα μέσα μας, τα παιδιά ότι                             χρειαζόντουσαν το είχαν, τα ταξίδια μας..Ααχχχχ.

Γιάννης.        Ρε Μπάμπη! Κόκαλα έχουν οι καφέδες.

Μπάμπης..        Έφτασαν.. Ελάτε ρε παιδιά, μόνοι μας είμαστε, καθίστε να κάνουμε λίγο παρέα να μην είμαι και γω μόνος μου. Με πιάνει κατάθλιψη αν δεν μπαίνει πελάτης.

Σώτος.         Και εμάς μας πιάνει, τι νομίζεις. Όλοι με τα χάπια της χαράς στην τσέπη καταντήσαμε.

Μπάμπης.          Καλά τα καφεδάκια?

Σώτος και Γιάννης.   Καλοί, καλοί!! Για στα χέρια σου!


Μπάμπης .                     Τι λέγατε για χαρά?

Σώτος.                   Δεν λέγαμε για την χαρά γενικά, για τα χάπια της χαράς λέγαμε.

Μπάμπης.            Τα παίρνει η πεθερά μου από τότε που της κόψανε την σύνταξη. Δεν μπορεί να το καταπιεί με τίποτα. Να δεις πλάκα που έχει όταν έρθει η ώρα να το πάρει. Ολόκληρη ιεροτελεστία.
Πρώτα αρχίζει την μουρμούρα, μετά το βρίσιμο, μετά κοκκινίζει , φουντώνει, ρίχνει και δέκα φάσκελα στην τηλεόραση αν τους δείχνει, και μετά το καταπίνει λες και είναι ουίσκι 12 .

Γιάννης.              Βρε την έρημη και αυτήν και όλους. Ποιος να το φανταζόταν και ακόμα δεν μπορούμε να συντονιστούμε με την κατάσταση.

Σώτος,            Βρε, ελάτε έξω βρε, Να εκεί! Κοιτάτε ρε, κοιτάτε!! Έρχεται

Μπάμπης και Γιάννης.   Ποιος ? Που? Δεν βλέπουμε ούτε γάτα!

Σώτος            Μπα πανάθεμα σας!  Την ανάπτυξη ρε! Δεν βλέπετε την ανάπτυξη! Τι άνθρωποι είστε εσείς ρε!

Μπάμπης και Σώτος. Ρίχνουν από ένα φάσκελο στον Σώτο και αρχίζουν να γελούν.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου