Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018

Επί προσωπικού σε σχέση με την συνάντηση εκπροσώπων της ΕΝΕΛ.Σχόλια και άλλα..



Βασικά, μου αρέσει να βλέπω ανθρώπους να προοδεύουν. Για παράδειγμα, χαίρομαι για τον φίλο μας τον Βαγγέλη Σπύρου που προχωρά στην δουλειά του μετά από 11 χρόνια συνεργασίας με την ΕΝΕΛ στα 2 πάρκα που λειτουργεί εδώ και 17 χρόνια.
Χαίρομαι επίσης  που γνώρισα τις δυο κυρίες γιατί είναι  γυναίκες και  έχουν υψηλές θέσεις. Εσείς οι άντρες αναγνώστες μπορεί να γελάτε τώρα αλλά οι γυναίκες χρειάζεται να δουλέψουν πολύ περισσότερο για αντίστοιχες θέσεις. Για αυτό κορίτσια διαβάστε, βάλτε στόχους και όλα είναι δυνατά.
Εμένα μου φάνηκαν ειλικρινείς πάντως και με καλή πίστη. Δηλαδή και να το σκεφτούμε και αλλιώς,δεν πιστεύω ότι κάποιος άνθρωπος διαβάζει, αγωνίζεται, προσπαθεί για να καταλήξει να γίνει ένα καθίκι που να τον μισούν οι άλλοι και να τον βλέπουν σαν τον εξαπωδό.
Κάπου στην πορεία πολλοί άνθρωποι χάνουν τον εαυτό τους αλλά έχω ελπίδες ότι δεν είμαστε σε αυτή την περίπτωση.
Εκτός από όσα σας έγραψα αναφέρθηκαν και πολλά άλλα γιατί ήμασταν εκεί από τις 9 μέχρι τις 12 και.. Μέχρι και ότι το ασθενοφόρο είναι για μεταφορά νεφροπαθούς και είναι ακατάλληλο για άλλου είδους ατυχήματα. Βλέπετε ο κ.Βουλής ήταν πρόεδρος στους Εκαβίτες και εκτός των άλλων μας είπε και αυτό. Είπε πολλά και για τις εταιρίες και τον τρόπο που κατακτούν τους τόπους που δραστηριοποιούνται και πολλά άλλα που λάθος δεν είναι κατά την γνώμη μου αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι στην παρούσα φάση, ούτε εμείς ούτε οι εκπρόσωποι.



Ένας από τους υπεύθυνους του έργου είπε στην κ.Σφυρίδη να μη λέει μπάζα ...τα μπάζα, γιατί είναι ανόργανη ύλη, αν δεν κάνω λάθος, και την χρησιμοποιούν για να στρώνουν τους δρόμους.
Από ότι βλέπεται και στην φωτογραφία, τα μπάζα είναι σκέτα μπάζα και ευτυχώς που δεν έχει βρέξει  γιατί για το που θακάνανε, κανείς δεν ξέρει.
Εμένα εκείνη την ώρα μου ήρθε να βάλω τα γέλια γιατί μου κατεβαίνουν κάτι εντελώς άκυρα σε ακατάλληλες στιγμές και θα νομίζουν οι άνθρωποι ότι δεν αντιμετωπίζω σοβαρά τα πράγματα.
Θα το γράψω εδώ μεταξύ μας τώρα, σιγά...ποιος θα το μάθει.
Σκέφτηκα λοιπόν την κοπριά από το κοτέτσι που όταν την χρησιμοποιούμε για λίπασμα την λέμε κομψά, οργανική ύλη. 
Δηλ, πίνεις καφέ, τρως το κουλουράκι σου και μιλάτε για κηπουρική. Δεν μπορεί ο άλλος να πει κοπριά, κατάλαβες? Πάει το κουλουράκι, θα πέσει στον καφέ. Λέει ωραία ωραία, οργανική ύλη, και σου έρχεται στο μυαλό η νόστιμη βιολογική μυρωδάτη ντοματούλα.

Στην συνάντηση ήταν και ένας γείτονας που είχε πολλές φωτογραφίες και από μπάζα που παραμένουν μπάζα και από υδροληψίες και τους εξήγησε ότι τα πετάνε και το ξέρει γιατί τα έχει δει, εκεί που δεν πρέπει για να γλυτώνουν δρομολόγια.
Εγώ προσωπικά δεν τα ξέρω αυτά τα πράγματα αλλά οι φωτογραφίες πόσα ψέμματα να λένε?
Ξέχασα να σας πω ότι όλη αυτή η κουβέντα έγινε όταν προσπαθούσε η Ρόδο να τους πει για τα τεχνικά έργα κλπ.
 Για να κλείσουμε σιγά σιγά αυτό το θέμα γιατί πιστεύω ότι σαν τα είπα όλα, σε όλους έκανε εντύπωση ότι ενώ ήταν τόσο ενημερωμένες δεν είχαν καμιά πρόταση. Όμως έμαθα ότι θα απαντήσουν σε όλα γραπτώς αναλυτικά.

Προσπαθώντας να βρω μια φράση που μπορεί να εκφράσει καλύτερα την θέση μας, θυμάμαι την φράση του Βαγγέλη του Σφυρίδη.
"Ήρθατε στο σπίτι  μας και σας κτυπάμε την πόρτα", πως λοιπόν να υπάρχει σεβασμός?
Πως να υπάρχει όταν ρωτάς την εταιρία που κάνει τα έργα αν θα έχεις νερό να ποτίσεις και να πιεις?

Mια πικρή αλήθεια και διαπίστωση....

Όμως θα κλείσουμε πιο ευχάριστα και θα χαμογελάσουμε κρατώντας έστω και με το ζόρι τις θετικές σκέψεις και ελπίδες.  Όταν ακούω κουβέντες για το τι θα δώσουν και τι θα μπορούμε να ζητάμε, σκέφτομαι το παπάκι στο lemonade duck. Μπορεί να το βρείτε άσχετο όσοι ξέρετε αγγλικά αλλά εκείνο το τέλος που όλο ζητά και στο τέλος το αλλάζει, πολύ μου αρέσει..


Άλλωστε , αύριο αρχίζει μια καινούργια μέρα..Tomorrow is another day!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου