Πως γίνεται τελικά η διαβούλευση για τα αιολικά?

Πρόκεται για ενα "εμπιστευτικο" κείμενό μου που πρωτο-αναρτηθηκε, πριν μέρες (προς διαβουλευση και βελτίωση), σε μια Κλειστη, αντι-αιολική ομαδα"...
Τελικά διαπιστώθηκε οτι πολλοί απο τους "δικους μας" δεν ηταν ενήμεροι του θέματος, οπότε αποφασιστηκε να διανεμηθεί δημόσια, προκειμένου να προστατευτουν οι "ανυποψιαστοι επομενοι" (ολοι μας θα βρεθουμε, καποια στιγμη, με ενα φουρφουρι πανω απο το κεφαλι μας) μαθαίνοντας μεσα απο την εμπειρία των "παθόντων προηγούμενων"...
Το θέμα μας ειναι η "θεμιτή ΑΠΕτεωνιά" που ακούει στο ονομα "Εντυπο Δ11", μεσω της οποίας το ΣτΕ νομιμοποιείται να απορριπτει προσφυγές εναντιον αιολικών πάρκων, ακόμα κι αν αυτά προκειται να μπηχτουν πανω στην Ακρόπολη...
Απολαύστε (;?) υπεύθυνα...

Δ.Χ.
-------------------------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------------
ΤΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ «ΔΕΛΤΑ-ΕΝΤΕΚΑ»
Στο «άβολα εκτεταμένο» κείμενο που ακολουθεί, θα προσπαθήσω να καταθέσω:
1) Κάποιες «απολογιστικές» διαπιστώσεις
2) Κάποια δεδομένα
3) Μια πρόταση συγκροτημένης πανελλαδικής δράσης, απαλλαγμένης από την ανάγκη «συντονισμού» (και των όποιων χρονοβόρων αγκυλώσεων εκπορεύονται από αυτόν)
Έχουμε λοιπόν και λέμε:
1. ΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
Το ξεκίνημα του 2018 σημαδεύτηκε από μια δυσμενέστατη, για όλους μας, «αλλαγή σελίδας» στο αντι-αιολικό τοπίο.
Πρόκειται για την απορριπτική απόφαση του ΣτΕ ενάντια στην προσφυγή των συναγωνιστών της Καρυστίας.
Μια απόφαση η οποία δημιουργεί (δυστυχώς) «νομολογία» για το επέκεινα των δράσεών μας.
Για όσους αγνοούν τα γεγονότα, κάνω μια σύντομη σύνοψη.
Το 2017 κατατέθηκε στο ΣτΕ προσφυγή από κατοίκους της Καρυστίας ενάντια στην τοποθέτηση αιολικών σε περιοχή Natura. Χάρις στην προσφυγή αυτή, επιτεύχθηκε η πολύμηνη διακοπή εργασιών στον Καφηρέα, γεγονός που έδωσε το χρονικό περιθώριο για μια εντατικοποίηση της συσπείρωσης του κόσμου της Καρυστίας ενάντια στην κλίκα «επενδυτών – εργολάβων – τοπικής αυτοδιοίκησης».
Η απόφαση του Στε υπήρξε αποκαρδιωτική για όλους μας, επειδή:
α) Αποδέχθηκε τον ισχυρισμό των «επενδυτών» ότι τα αιολικά «παράγουν ενέργεια μειώνοντας την έκλυση διοξειδίου του άνθρακα».
β) Αποδέχθηκε (αυθαίρετα) ότι ο πλανήτης κινδυνεύει από ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΗ κλιματική αλλαγή, άρα η μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα αποτελεί πράξη που συμβάλλει στη «σωτηρία του πλανήτη».
γ) Αποφάνθηκε ότι η προστασία περιοχών Natura είναι ήσσονος σημασίας απέναντι στην προστασία ολόκληρου του πλανήτη.
δ) Άρα, καταλήγει, είναι θεμιτό το να καταστρέφουμε, με τοποθέτηση αιολικών, περιοχές Natura προκειμένου να προστατευθεί το μείζον, δηλαδή ο πλανήτης.
Όλα αυτά (που περιέγραψα με δικά μου λόγια) αποτελούν, έκτοτε, ένα «νόμο του κράτους», κατά κάποιο τρόπο. Ένα δεδικασμένο πάνω στο οποίο μπορούν, εφεξής, να «πατάνε πάνω του» οι επενδυτές των αιολικών για να αντικρούουν κάθε μελλοντική προσφυγή στο ΣτΕ κατοίκων που αντιτίθενται στην εγκατάσταση αιολικών στην περιοχή τους.
Υπάρχουν όμως στην απόφαση εκείνη του ΣτΕ και δύο «ντεσού».
α) Τεκμαίρεται ότι ως χώρα, έχουμε υπογράψει συμβάσεις με την ΕΕ για να γεμίσουμε με ΑΠΕ (και ΟΧΙ αιολικα! Προσέξτε το αυτό) Άρα, ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να υπακούσουμε στις συμβάσεις αυτές και να μην προβάλουμε «οικολογικά» προσκόμματα στην εγκατάστασή τους.
β) Επισημαίνεται (και εδώ είναι η παγίδα, για το μέλλον) ότι οι προσφεύγοντες «δεν μετείχαν στην δημόσια διαβούλευση που είχε προηγηθεί», άρα δεν μπορούν να προσάγουν νέα στοιχεία αντίκρουσης στα ήδη δεδομένα που υπήρχαν πριν την κατάθεση της προσφυγής. (Τα λέω με δικά μου λόγια, σε αυθαίρετη ερμηνεία, για λόγους κατανόησης. Αν κάνω κάπου λάθος, διορθώστε με...)
Και πάμε τώρα να κάνουμε μία στάση να δούμε τί είναι αυτή η περίφημη «δημόσια διαβούλευση», η οποία θα μας απασχολήσει πολύ έντονα στο μέλλον.
.............................
2. ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΝΤΥΠΟ Δ11
Κάθε φορά που στοχοποιείται ένα κορφοβούνι για να το καταπατήσουν (με τις ευλογίες του κράτους-συνένοχου) οι «επενδυτές», η Πολιτεία οφείλει να ενδυθεί τον φερετζέ της «δημοκρατικότητας».Και καλεί τον κόσμο σε «Δημόσια Διαβούλευση», έτσι ώστε, όποιος θέλει, να μπορεί να καταθέσει γνώμη υπέρ ή κατά της συγκεκριμένης «επένδυσης».
Η «διαβούλευση» αυτή γίνεται εγγράφως μέσω της συμπλήρωσης ενός τυποποιημένου εντύπου που αποκαλείται Δ11 και το οποίο οι ενδιαφερόμενοι το «κατεβάζουν» από ειδικό κρατικό ιστότοπο, το συμπληρώνουν και το αποστέλλουν,ώστε να πρωτοκολληθεί, στην αρμόδια υπηρεσία ΣΥΣΤΗΜΕΝΟ (ή το παραδίνουν αυτοπροσώπως).
Κατά συνέπεια, όσες υπογραφές κι αν μαζέψουμε, όσα AVAAZ κι αν συμπληρώσουμε, αυτά ΔΕΝ λαμβάνονται υπόψη κατά την διαβούλευση!
(Ενδεχόμενα, να αξιοποιηθούν ως μέσο παράπλευρης πολιτικής πίεσης, προβάλλοντας το θέμα «πολιτικού κόστους», για μια περιοχή. Αλλά και αυτό, αποτελεί όνειρο θερινής νύχτας, στις περισσότερες περιπτώσεις: Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη!)
Το ColpoGrosso της περιβόητης «δημόσιας διαβούλευσης» κρύβεται στις λεπτομέρειες:
Κάποια στιγμή, κάπου μέσα στο χάος των ανακοινώσεων της ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ, ανακοινώνεται η περίοδος έναρξης και λήξης της διαβούλευσης (45 εργάσιμες μέρες από την δημοσιοποίηση) για μια επένδυση με ακαταλαβίστικο τίτλο. Π.χ. «ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΜΟΝΑΔΑ ΦΟΥΦΟΥΤΟΣ» της εταιρείας ΣΚΙΠΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΟΚΛΗΤΙΑΝΟΣ Α.Ε.
Δηλαδή « πάρε το αυγό και κούρευτο», τη στιγμή που ακόμα κι αν πέσει στην αντίληψή σου η δημοσιευση στη Διαύγεια, δεν θα σου περάσει από το μυαλό ότι αφορά σε φουρφούρι που θέλουν να καρφώσουν στην καταπατημένη κεραμοσκεπή του... σπιτιού σου!
Οι μόνοι που είναι «ενήμεροι» για την έναρξη της διαβούλευσης είναι όσοι είναι «στο κόλπο»: Επενδυτές και «πιασμένοι» αυτοδιοικητικοί και κρατικοί υπάλληλοι.
Κι αυτοί είναι που θα στείλουν έγκαιρα τα ωραία Δ11 χαρτάκια τους και η σεμνή τελετή θα λάβει πέρας, στα μουλωχτά, ερήμην των πραγματικά ενδιαφερόμενων – που είναι οι τοπικές κοινωνίες.
Κι όταν οι τελευταίοι πάρουν χαμπάρι το κακό που πλησιάζει, κινδυνεύουν να χάσουν την όποια προσφυγή τους στο ΣτΕ με το αιτιολογικό «προσκληθήκατε σε διαβούλευση, αλλά δεν προσήλθατε!»
Και ακριβώς για να μην την ξαναπατήσπυμε έτσι, ξεκίνησα να γράφω αυτό το κατεβατό, ώστε να καταθέσω, στο τέλος, «μια πρόταση επί του πρακτέου» η οποία, στην πορεία, θα πρεπει να διορθωθεί, βελτιωθεί, συμπληρωθεί από όποιους θέλουν, ώστε να καταλήξουμε να έχουμε στα χέρια μας ένα λειτουργικό εργαλείο αντίστασης.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι σε περίπτωση που κάποια τοπική κοινωνία καταφέρει να ακυρώσει μια Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), η εταιρεία που την κατέθεσε έχει δύο επιλογές: Ή να τα μαζέψει και να φύγει, ή να κατεβάσει «τροποποιητική ΜΠΕ». Τότε όμως θα πρέπει να εξαγγελθεί ΝΕΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ και φτου κι από την αρχή. (Και αυτό είναι υπέρ μας, φυσικά...)
Χαρακτηριστικά θα αναφλερω ότι η μαζική και οργανωμένη συμμετοχή των Κυκλάδων ενάντια στις ανεμογεννήτριες σε Άνδρο-Τήνο-Πάρο-Νάξο, έχει ως αποτέλεσμα να έχουν κατατεθεί στην προηγούμενη διαβούλευση (τώρα είναι σε εξέλιξη άλλη μία) κάπου 800 Δ11 από κατοίκους και φορείς, εκ των οποίων τα 700 περίπου προέρχονταν από την Πάρο, λόγω της απόφασης της Δημοτικής Αρχής να ηγηθεί της προσπάθειας.
Ας το κρατήσουμε αυτό....
....................................................................
3. «ΤΟΠΙΚΙΣΜΟΣ» ΚΑΙ «ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ»
Ένα βασικό πρόβλημα που παρατηρείται σε κάθε προσπάθεια «συλλογικοποίησης» των αντι-αιολικών δράσεων, στη χώρα μας, ξεκινά με την παροιμιώδη φράση που συναντάμε στις ανακοινώσεις ΚΑΘΕ περιοχής:
«Εμείς δεν είμαστε κατά των ΑΠΕ, αλλά η συγκεκριμένη περιοχή μας χαρακτηρίζεται από το ιδιαίτερο κάλλος της....κ.λ.π. ....κ.λ.π.»
Κάτι τέτοιο (που ερνηνεύεται και ως «εμείς έχουμε όμορφο τοπίο, πάρτε τα αιολικά από εμάς και μπήχτε τα στους διπλανούς που ζουν σε κωλότοπο»), εκτός από εξόχως διασπαστικό, είναι και απολύτως ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΚΟ!
Και εξηγούμαι:
Μέχρι και τον Φλεβάρη του 2018, η φράση αυτή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, έστω και με ιδιοτελές θετικό αποτέλεσμα.
Από τον Φλεβάρη του 2018 και μετά, υπάρχει η απόφαση του ΣτΕ που λέει μέσες-άκρες:
«Δεχόμαστε να καταστραφεί, αισθητικά, το σύμπαν στην Ελλάδα, προκειμένου να σωθεί ο πλανήτης και να εκπληρωθούν οι δεσμεύσεις απέναντι στους εταλιρους μας στην Ε.Ε.»
Έγινε αυτό κατανοητό, επιτέλους;
(Εκτός κι αν δεν καταλάβατε ότι μιλάμε για το ίδιο ΣτΕ που αδιαφορεί για το αν πνιγεί η τουριστικότατη Ιερισσός από το αρσενικό που θα εξαπολύσουν, εναντίον της, οι ανοιχτές εξορύξεις στις Σκουριές...)
Στην πρόσφατη ημερίδα που διοργανώθηκε στην Τήνο, είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω πόσο διχαστική για τις τοπικές κοινωνίες (να μην ξεχνάμε τις Σκουριές και τα Μαντεμοχώρια) είναι η επέλαση των «επενδυτών».
Από τη μια μεριά αυτοί που «δεν γουστάρω, έτσι κι αλλιώς, βρε αδερφέ!» κι από την άλλη τα τοπικά λαμόγια που κοιτάνε να αρπάξουν κάνα χωματουργικό ("για το ψωμί στα παιδάκια μου, ρε φίλε!") ή να μοσχοπουλήσουν κάνα κωλοχώραφο προκειμένου η «εταιρεία» να βρει πρόσβαση για να καταπατήσει τη γη του διπλανού τους.
Και μιλώντας με τους «δεν τα γουστάρω, ρε αδερφέ!» διαπιστώνεις ότι η πόλωση εκτρέπει τον νου από την οδό της Στρατηγικής Αντίστασης και τον ωθεί σε Προσδόκιμες (από τους αντίπαλους) Ματαιοπονίες, τύπου: «Έτσι και έρθουν θα τους περιμένουμε στο λιμάνι!»
(Σημείωση: Το «θα τους περιμένουμε στο λιμάνι» είναι ορθή δράση για τους κατοίκους της Καρυστίας που απώλεσε τις μάχες στα προηγούμενα «στρατηγικά βήματα». Όχι όμως και για άλλες περιοχές που ακόμα διαθέτουν ένα ένδικο οπλοστάσιο, σαν τις Κυκλάδες.)
.....................................
4. ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΡΑΚΤΕΟΥ
Χρειαζόμαστε έναν κεντρικό ιστότοπο ή μπλογκ, συλλογικά διαχειριζόμενο, που θα αφορά αποκλειστικά τις διεργασίες εντύπου Δ11 και θα περιέχει:
1) Τις ημερομηνίες έναρξης και λήξης των εκάστοτε διαβουλεύσεων (Για παράδειγμα η διαβούλευση για τις Κυκλάδες λήγει στις 25/6).
2) Οδηγίες συμπλήρωσης της φόρμας Δ11
3) Παραίνεση στο να συμμετέχει ΟΛΟΚΛΗΡΗ η υπόλοιπη Ελλάδα όταν ξεκινάει μια διαβούλευση σε συγκεκριμένη περιοχή.
4) Ευρετήριο τυποποιημένων φράσεων που να συνθέτουν (έστω και με copy-paste) συγκεκριμένες ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΕΣ αντιρρήσεις ενάντια στην αδειοδότηση αιολικών ή ενάντια σε επιμέρους ΜΠΕ ή τροποποιητικές ΜΠΕ. Κοντολογίς, να υπάρχουν 100-200 διατυπωμένες αντιρρήσεις κι ο καθένας να διαλέγει τις 2, 3, 10 κ.λ.π. που τον εκφράζουν προσωπικά και να τις συνθέτει για πάρτη του.
5) Ενημερωτική σημείωση, που να προσδιορίζει ποιού είδους «αντιρρήσεις» - κατά περίπτωση – είναι αποτελεσματικότερες και ποιές είναι καλό να αποφευχθούν.
6) Εργαλειοθήκη (που θα επεξηγηθεί στον Επίλογο).
(Και για να μην υπάρχουν έριδες περι "κεντρικοτητας και διαχειριστων", ας κανει τετοια σελιδα, οποιος θελει. Αρκει να μπορούν να ενημερώνονται όλοι...)
...............................................
5. ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Ας ξεχάσουμε -όπως προείπαμε- την όποια τετριμμένη επιχειρηματολογία περί «ιδιαίτερου κάλλους» και «προστασίας της βιοποικιλότητας». Ζούμε σε εποχές «μετά τον Φλεβάρη 2018» και οφείλουμε, πλέον, να δρούμε ρεαλιστικά, μέσα στα ολοένα και στενότερα πλαίσια που μας επιβάλλουν.
Τα σκιάχτρα που έχουμε απέναντί μας «παίζουν» με καθαρά οικονομίστικα κριτήρια – και με αντίστοιχα οικονομίστικα όπλα μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε στις διαβουλεύσεις και το ΣτΕ.
_Ο τεκμηριωμένος κίνδυνος καταστροφής ενός δάσους, από πυρκαγιά, είναι οικονομίστικος όρος. Και ΟΧΙ η αισθητική αλλοίωσή του από την παρουσία ανεμογεννητριών.
_Το ίδιο ισχύει και για την καταστροφή του υδροφόρου ορίζοντα από την παράλειψη πρόβλεψης, στην ΜΠΕ, π.χ. της διαρροής λαδιών εξαιτίας τεχνικής αστοχίας ή αυτανάφλεξης. (Πρακτικά, αυτός ο λόγος δύναται να ακυρώσει ΟΛΕΣ τις ΜΠΕ που έχουν κατατεθεί ως τώρα και που δεν τον έχουν προβλέψει.)
_Η διαταραχή που προκαλούν οι ανεμογεννήτριες σε οικονομικές δραστηριότητες (κτηνοτροφία, μελισσοκομία κ.λ.π.) είναι εξίσου «νομικά αντιληπτές» έννοιες και απομένει να βρεθούν τρόποι ώστε να υποστηριχτεί η σημαντικότητά τους σε ένα Δ11.
_Στοιχείο που επίσης πρέπει να διερευνηθεί (από δική μας πρωτοβουλία) είναι η επίδραση των ανεμογεννητριών στο μικροκλίμα της περιοχής που εγκαθίστανται. Τα εκτεταμένα αιολικά πάρκα της Νότιας Εύβοιας, για παράδειγμα, είναι εξαιρετικά πιθανόν να επηρεάσουν τις βροχοπτώσεις στην υπόλοιπη Εύβοια, όταν φυσούν νότιοι άνεμοι. Πρακτικά, αν αυτό δεν θεμελιωθεί θεωρητικά τώρα, θα αποδειχθεί εμπειρικά μετά από χρόνια, όταν θα είναι αργά.
_Το σίγουρο είναι οτι η τύρβη στα κατάντη της ανεμογεννητριας θα επηρεάσει την πρωινη δροσο, που σε ωρισμένες περιοχές ειναι και ο σχεδον αποκλειστικος παραγοντας μέσω του οποίου "ποτίζεται" η τοπική χλωρίδα.
_Η οπτική ρύπανση, όπως προαναφέρθηκε, δεν αποτελεί πια ουσιαστικό επιχείρημα εναντίον των ανεμογεννητριών. Εξαίρεση σε αυτό ίσως μπορέσει να αποτελέσει το («οικονομίστικου» υποστρώματος) επιχείρημα για βλάβη της τουριστικής οικονομίας. Φρονώ ότι η άμεση παραγγελία αξιόπιστων σφυγμομετρήσεων μεταξύ των επισκεπτών τουριστικών περιοχών (ως προς τις μελλοντικές προτιμήσεις τους, μετά την εγκατάσταση αιολικών) θα αποτελέσουν ένα χρήσιμο αρχείο δεδομένων για τις ίδιες, αλλά και άλλες περιοχές που θα εξαναγκαστούν, μελλοντικά, να προσφύγουν σε διαβούλευση μέσω Δ11.
Η προαναφερθείσα Εργαλειοθήκη, τέλος, θα είναι μια ειδική ενότητα όπου θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν τεκμηριωμένες εργασίες που θα αποδεικνύουν:
1. Το γεγονός ότι τα αιολικά ΔΕΝ μειώνουν το ανθρακικό αποτύπωμα ούτε στα κλειστά συστήματα όπου εγκαταστάθηκαν (Ρόδος, Κρήτης κ.λ.π.), αλλά ούτε και στα ανοιχτά, διακρατικά δίκτυα.
2. Ότι η παρουσία αιολικών προκαλεί εξακριβωμένα δυσμενή επακόλουθα στις εθνικές οικονομίες, όπου κι αν εγκατασταθούν.
3. Ότι τα αιολικά δεν ηλεκτροδοτούν κατά βάση, αποτελούν πρόσχημα για την κατανάλωση φυσικού αερίου και ντήζελ, σε αεριοστροβίλους. 'Οπου, κατά τα γνωστά, γίνεται κατασπατάληση φυσικών πόρων, εξαιτίας του γεγονότος ότι – για λόγους ευστάθειας του δικτύου – αυτοί λειτουργούν με χαμηλό μέσο συντελεστή απόδοσης (λόγω του εξαναγκασμού τους σε κυμαινόμενη λειτουργία εξαιτίας των αυξομειώσεων της τυχαία παραγόμενης ενέργειας από τα αιολικά...)
.................................................
6. ΚΑΙ «ΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΡΟΜΟ»
Και μια και ολοκληρώθηκε αυτη η πρώτη παρουσίαση της θέσης μου για αναγκαιότητα ενός (τουλάχιστον) "ψηφιακού στεκιού Δ11 για ολους μας", ας αναφέρω και μερικές μύχιες αυταπάτες μου, ελπίζοντας (with a little help of our friends) να γινουν κάποτε πραγματικότητα...
 Δεν θα με χάλαγε καθόλου αν βρισκόταν νομικός τρόπος για να καταδειχτεί ότι η απόφαση του ΣτΕ για τον Καφηρέα βασίστηκε σε ψευδή δεδομένα όσον αφορά την παραδοχή ότι τα αιολικά μειώνουν το συνολικό ανθρακικό αποτύπωμα του ηλεκτρικού δικτύου στο οποίο είναι συνδεδεμένα.
 Δεν θα με χάλαγε καθόλου αν βρισκόταν νομική φόρμουλα για «Μηνυτήρια Αναφορά κατά παντός Υπευθύνου» σε σχέση με το αδίκημα της Παρακώλυσης Δικαιοσύνης, όσον αφορά μη-τεκμηριωμένα στοιχεία με τα οποία επιτεύχθηκε ενδεχόμενη παραπλάνηση του ΣτΕ, προκειμένου αυτό να συμπεράνει ότι «τα αιολικά σώζουν τον πλανήτη».
 Δεν θα με χάλαγε καθόλου αν βρισκόταν τρόπος να βρεθούν στα σκουπίδια όλες οι ΜΠΕ για εγκατάσταση αιολικών που δεν προβλέπουν την περίπτωση της διαρροής λιπαντικών στο έδαφος.
 Δεν θα με χάλαγε καθόλου αν κατέληγαν στα σκουπίδια όλες οι ΜΠΕ που ΔΕΝ προβλέπουν την υποχρέωση του επενδυτή να αποκαταστήσει τον χώρο (πάνω και ΚΑΤΩ από το έδαφος) μετά το πέρας της διάρκειας ζωής της ανεμογεννήτριας. Και το ίδιο να ισχύει και για τους διανοιχθέντες δρόμους. (Όπως ισχύει για τις ΜΠΕ των αιολικών στα Άγραφα)
 Δεν θα με χάλαγε καθόλου αν κατέληγαν στα σκουπίδια όλες οι ΜΠΕ που προβλέπουν «αντικατάσταση με νέας τεχνολογίας ανεμογεννήτριες» αυτών που θα λήξει η διάρκεια ζωής τους. Οι «νέας τεχνολογίας», για όσους ενδιαφέρονται, είναι των 5-7MW (σε σχέση με τα 2 MW των σημερινών), θα έχουν 200+ μέτρα ύψος και θα απαιτήσουν ξεπάτωμα του βουνού για νέες διανοίξεις δρόμων και νέες, βαθύτερες, θεμελιώσεις...
 «Δικό σας!» (που λέει κι η Άννα Βίσση) Κυρίες και Κύριοι Δικηγόροι!
Διονύσης Χοϊδάς
Μηχανολογος-Μηχανικος

Σχόλια