Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2018

Ο Χάρης έχει χάρη και μας χαρίζει χάρες.

 Να τα πάρουμε τα πράγματα με την σειρά για να καταλάβετε και σεις τι με έκανε να βγάλω φωτογραφία τον Χάρη την ώρα που έσβηνε με μπογιά το μεγάλο σε αγαπώ που κάποιος είχε γράψει στον δυτικό τοίχο του πρώτου δημοτικού σχολείου.
Στα πρώτα χρόνια της κρίσης λοιπόν, περπατώντας στους άδειους δρόμους με τα λουκέτα φρέσκα και την καρδιά μας στο πάτωμα, είχα σκεφτεί να καθαρίζαμε τις βρώμικες προσόψεις, οι ιδιοκτήτες να έβαζαν αντί για σκέτες κόλλες, εκτυπωμένες φωτογραφίες τοπίων, η άλλα θέματα, και τα εγκαταλειμμένα κτήρια να τα ζωγραφίζαμε με όμορφες ζωγραφιές,  έτσι ώστε να υπήρχε μια αισθητική αναβάθμιση που θα βοηθούσε να αλλάξει και η γενική μαυρίλα που μας είχε πιάσει όλους εκείνη την εποχή.
Δυστυχώς δεν ξέρω να ζωγραφίζω, δεν κατάφερα να μεταδώσω την ανάγκη κάτι τέτοιου σε κανέναν και έτσι έμεινε και αυτό μαζί με άλλα στα...αζήτητα.
Τις προάλλες πάλι, διάβασα στην ομάδα πολιτών Μαρμαρίου που έκαναν κάτι τέτοιο ότι τους απαγόρευσαν οι ιδιοκτήτες να βάψουν τις προσόψεις των ερειπίων και απογοητεύτηκα για το τι αντίληψη έχουμε για την αισθητική στους κοινόχρηστους χώρους και άλλες τέτοιες σκέψεις που δεν είναι της ώρας.
Σήμερα το πρωί στον Άλφα, οι παρουσιαστές της πρωινής εκπομπής, έδειχναν περιχαρείς μια κυρία στο Ηράκλειο της Κρήτης να κάνει ακριβώς αυτό.
Έχει βάψει πάρα πολύ όμορφες εικόνες σε παλιά και παρατημένα κτήρια και με την βοήθεια μερικών φίλων της στην αρχή και αργότερα πιο οργανωμένα, έχει ομορφύνει πολλές γωνιές της πόλης, η χωριών, δεν κατάλαβα καλά αυτό το σημείο.
Εν τοιαύτη περιπτώσει, ενθουσιάστηκα γιατί τελικά δεν ήταν και για πέταμα αυτά που είχα σκεφτεί και σε εκείνο το μέρος το είχαν κάνει πράξη με καταπληκτικά αποτελέσματα.
Την ώρα που πήγαινα για δουλειά και σκεφτόμουν όλα αυτά που είχα δει, πέφτω πάνω στον Χάρη που με το πινέλο του έσβηνε τον πόνο του ερωτοχτυπημένου που τον είχε εκφράσει πάνω στον τοίχο.
Μπράβο βρε Χάρη , του είπα περιχαρής και μου είπε και αυτός, ότι αφού το βλέπει κάθε μέρα, θεώρησε υποχρέωση του να το καθαρίσει όπως έφτιαξε και τον κάδο που δεν μπορούσαμε να τον ανοίξουμε γιατί έχει σπάσει.
Πέρασε το σκοινάκι όπως βλέπεται και έτοιμος ο κάδος.
Εκεί θυμηθήκαμε και ότι ρεπορτάζ έχουμε δει που έχουν ζωγραφίσει όμορφα τους κάδους τους και είναι καθαροί όπως στην Άνδρο.
Χάρη θα τα ανεβάσω του λέω, και μου είπε ότι έχει γράψει και μια ωραία ιστορία για αυτήν την περίσταση που σίγουρα θα την ανεβάσω και δω φυσικά.
'Ετσι λοιπόν ο Χάρης μας κάνει χάρες και το ανεβάζω για να δει και κάποιος εκεί έξω που σκέφτεται να φτιάξει κάτι η να διορθώσει πέρα από ότι είναι στην ιδιοκτησία του ότι δεν είναι μόνος, απλά δεν βρισκόμαστε όλοι μαζί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου