Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2018

Έγιναν τα εγκαίνια του δεύτερου δημοτικού στις 14 Δεκέμβρη , και μερικές αναμνήσεις από τους αγώνες.



Μέσα στις  φωτογραφίες της Άννας Γάσπαρη, αποτυπώνονται και καταγράφονται οι στιγμές των εγκαινίων του Δεύτερου Δημοτικού Καρύστου με πολύ όμορφο και γλαφυρό τρόπο.

Χαμόγελα συγκίνηση  και ικανοποίηση για το επιστέγασμα των αγώνων και των κόπων που χρειάστηκαν για να φτάσουμε στην στιγμή της κορδέλας.
Για όλους εμάς που ζήσαμε την αγωνία και το τρέξιμο για πολλούς μήνες από την πλατεία μέχρι και την πορεία στο υπουργείο, από τις καταλήψεις μέχρι και την γέφυρα της Χαλκίδας, από τις μαζικές συγκεντρώσεις στο Γιοκάλειο μέχρι και την πρώτη απόφαση για τα Καλύβια, αυτή η στιγμή είναι κάτι πολύ πάρα πάνω από την χαρά μιας συνάθροισης επί τη ευκαιρία των εγκαινίων. 

Πιστεύω ακόμα και τώρα, ότι αν δεν είχαν δείξει τόσο σθεναρή στάση οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων ειδικά η κ.Κουνέλη, ο κ. Κοφινάς και ο κ.Κανακάρης με την δυναμική συμπαράσταση των υπολοίπων των συλλόγων όπως και η δυναμική του τότε δημάρχου κ.Μανώλη που αμέσως αγκάλιασε τον αγώνα και τον σήκωσε ψηλά, δεν θα είχαμε σήμερα το σχολείο.

Ο νυν δήμαρχος κ.Ραβιόλος, έτρεξε με τον καλύτερο τρόπο το έργο και το ξεσκάλωσε αρκετές φορές εκεί που παρουσιαζόντουσαν διάφορα προβλήματα είτε από εργολάβους είτε από χρηματοδότηση.

Είναι μια πολύ συγκινητική στιγμή πράγματι που εκτός των άλλων μας δείχνει ότι αγώνες κάπου κάπου δικαιώνονται και είναι κρίμα που δεν έχουμε μια φωτογραφία των μελών των τότε συλλόγων στα εγκαίνια .







από την κατάληψη της εφορίας ο πρώην δήμαρχος Νίκος Μανώλης και ο νυν, Λευτέρης Ραβιόλος.
Μερικές φωτογραφίες από την διαμαρτυρίας μας στην Γέφυρα της Χαλκίδας για το Νοσοκομείο και το Σχολείο.










Διαβάζουμε δυο άρθρα  από τις κινητοποιήσεις.

Πέμπτη, 12 Μαΐου 2011

Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου και 2ου Δημοτικού Σχολείου Καρύστου: Οι κινητοποιήσεις συνεχίζονται.


Οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου και 2ου Δημοτικού Σχολείου Καρύστου, στην έκτακτη Γενική Συνέλευση που έγινε την Τετάρτη, 11 Μαΐου, κατόπιν της συνάντησης που πραγματοποιήθηκε κατά τη διαμαρτυρία της 10ης Μαΐου στο Υπουργείο Μεταφορών, Υποδομών και Δικτύων, στην οποία δεν δόθηκε καμία ικανοποιητική απάντηση, σε σχέση με την ανέγερση του 2ου Δημοτικού Σχολείου, αποφάσισαν:



• Τη συνέχιση της κατάληψης του 1ου και του 2ου Δημοτικού Σχολείου Καρύστου έως και τη Δευτέρα 16 Μαΐου, όπου θα δοθεί μια πρώτη απάντηση από το Υπουργείο.

• Την άρνηση απογραφής των γονέων του 1ου και του 2ου Δημοτικού Σχολείου Καρύστου έως και τη Δευτέρα 16 Μαΐου, σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

• Την πραγματοποίηση Γενικής Συνέλευσης τη Δευτέρα 16 Μαΐου και ώρα 8.00 μ.μ. στο Γιοκάλειο, ώστε να αξιολογηθεί η κατάσταση, σύμφωνα με τα νέα δεδομένα που θα καθορίσουν και τη στάση μας για τη συνέχιση του αγώνα μας.

Το Δημοτικό Συμβούλιο, αμέσως μετά σε έκτακτη συνεδρίαση του, ομόφωνα αποφάσισε την αμέριστη συμπαράστασή του στις κοινοποιήσεις των Συλλόγων Γονέων του 1ου και του 2ου Δημοτικού Σχολείου Καρύστου και την πραγματοποίηση ανοιχτού Δημοτικού Συμβουλίου την Τετάρτη, 18 Μαΐου, στις 8.00 το βράδυ, στο Γιοκάλειο, με τη συμμετοχή Συλλόγων και Φορέων όλου του Δήμου, προκειμένου η Νότια Καρυστία να καταθέσει τις προτάσεις της και τη θέση της για το πώς θα συνεχίσει τη διεκδίκηση του 2ου Δημοτικού Σχολείου.

Ο εμπαιγμός και η αδιαφορία της Πολιτείας, ξεχείλισαν το ποτήρι της ανοχής μας για όλους όσους είχαν και έχουν την ευθύνη, που για 22 χρόνια τα παιδιά μας κάνουν μάθημα σ’ ένα κτίριο που προοριζόταν για Super Market.

Η “ξεχασμένη” Καρυστία δε θα ανεχτεί άλλες ερήμην της αποφάσεις, όπως αυτή που την εξαιρεί από λίστες ανέγερσης νέων σχολείων και όποιες άλλες υποβαθμίζουν και δυσκολεύουν τη ζωή των ανθρώπων της. Αυτό το μήνυμα το στέλνουμε όλοι μαζί, ενωμένοι, προς κάθε κατεύθυνση, δηλώνοντας ότι σταματάμε να ζητιανεύουμε αυτά που δικαιωματικά μας ανήκουν.

ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΜΟΝΟ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ!!!

Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων

1ου και 2ου Δημοτικού Σχολείου Καρύστου



Τρίτη, 12 Απριλίου 2011


Δεύτερο Δημοτικό- Πρώτα τα παιδιά.

" Γιατί, πιο κάτου, πάει και ποτίζει τις μικρές λεύκες, που ζώνουνε τον αυλόγυρο του σκολειού. Κυλά και φέρνει γύρω το κάτασπρο χτίριο και το τυλίγει σαν νερογάλαζη φασκιά. Από δω φαίνεται καλά η κόκκινη σκεπή του, οι δυο κολόνες που στέκονται ολόρθες μπροστά στην πόρτα του, τα φαρδιάπαράθυρα.Όμορφα που θα είναι εκεί μέσα από αύριο....."

" Νιώθω άσχημα κάθε πρωί που πάω σχολείο..Νιώθω ανασφάλεια¨

Τα πρώτα λόγια τα λέει ο Μέλιος. Ο μικρός ήρωας του 

βιβλίου Ένα παιδί μετράει τ' άστρα του Μενέλαου Λουντέμη, ενώ τα δεύτερα, ο Κυριάκος. Ένας μικρός μαθητής του Δεύτερου Δημοτικού Σχολείου Καρύστου.

Πόσα πράγματα χωρίζουν αυτά τα δύο παιδιά, αλλά και πόσα τους ενώνουν..Δυο κόσμοι τελείως διαφορετικοί, συναντώνται στην εξώπορτα ενός σχολείου.

Στην πρώτη περίπτωση, ένα παιδί στερημένο αλλά γεμάτο ελπίδα και όρεξη για γράμματα. Γεμάτο με πίστη ότι στο σχολείο θα βρει όλα εκείνα που του στέρησε η ζωή.

Στην δεύτερη ένα παιδί που τα έχει όλα, αλλά κάθε πρωί νιώθει ότι του παίρνουν κάτι πίσω.

Το Δεύτερο Δημοτικό Σχολείο Καρύστου που στεγάζεται σε ένα παλιό και επικίνδυνο κτήριο που προοριζόταν για μαγαζί, δεν παίρνει μόνο κάτι πίσω από τα παιδιά μας αλλά και από μας τους ίδιους. Τους μεγάλους.
Κάθε πρωί που ανοίγει η πόρτα χάνουμε ένα κομμάτι από την αξιοπρέπεια μας.
Κάθε πρωί νιώθουμε ότι μας εκβιάζουν -αφού δεν υπάρχει άλλη επιλογή- να δεχθούμε κάτι που το θεωρούμε απαράδεκτο. Ποτέ δεν θα εμπιστευόμασταν τα παιδιά μας σε ένα ετοιμόρροπο κτήριο, τόσο χαμηλής όχι μόνο ασφάλειας, αλλά και αισθητικής.

Αυτές τις μέρες το θέμα του Δεύτερου Δημοτικού βρίσκεται στηνεπικαιρότητα. Υπάρχει περίπτωση να ενταχθεί σε κάποιο πρόγραμμα, και μιας και ο φάκελος είναι ολοκληρωμένος, επιτέλους να γίνει πραγματικότητα.
Όλοι οι βουλευτές, όλων των κομμάτων, κάνουν τις κινήσεις που οφείλουν να κάνουν. Ο Δήμος καθημερινά ασχολείται με το θέμα. Οι Σύλλογοι των Σχολείων, οργανώνουν ενημερώνουν και κάνουν ότι είναι δυνατόν για να ξεκινήσει η διαδικασία.

Εμείς, οι πολίτες, οι γονείς, οι νέοι ,που θα γίνουν οι αυριανοί γονείς και θα πιάσουν τα τρυφερά χεράκια των παιδιών τους να τα οδηγήσουν από την ασφάλεια του αντισεισμικού σπιτιού τους, στην ανασφάλεια του γεμάτου κινδύνους κτηρίου, πρέπει να σταθούμε κοντά τους και με την ηχηρή μας παρουσία να δηλώσουμε σθεναρά, χωρίς καμιά υποχωρητικότητα
ότι είμαστε ενωμένοι σε αυτόν τον σκοπό.

" Μέσα στα σπλάχνα των ανθρώπων κοιμούνται καμιά φορά κάτι λιονταράκια, που δεν τους βολεί να χορτάσουν μόνο με ωμό κρέας. Θέλουνε να φάνε και ψυχές, ν' αλέσουνε ευτυχίες, να γκρεμίσουν όνειρα¨

Ας μη επιτρέψουμε άλλο πια λοιπόν, να μας τρώνε την ψυχή, να αλέθουν την ευτυχία μας και να γκρεμίζουν τα όνειρα των παιδιών μας..Είναι στο χέρι μας. Όλων μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου