Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2018

Γύρω από το τραπέζι, γύρω από τον έλικα.

Καλημέρα αναγνώστες με τις γιορτές να πλησιάζουν επικίνδυνα και τις ζυγαριές να τρέχουν να κρυφτούν όπου μπορούν για να αποφύγουν γιορτινές  μέρες τα άσχημα νέα στα αφεντικά τους.

Το Σάββατο έγιναν οι Χριστουγεννιάτικες γιορτές των παιδικών χορευτικών τμημάτων Μαρμαρίου και Καρύστου, όπως και το Χριστουγεννιάτιο μπαζάρ του Φιλοζωικού Συλλόγου.
Όσοι πήγαν και στις 3 εκδηλώσεις πέρασαν πολύ όμορφα από όσο είδα στις φωτογραφίες που έχουν αναρτήσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης .

Η άλλη εκδήλωση που έγινε χτες, ήταν η συγκέντρωση για τα αιολικά στο Μαρμάρι, όπου παρευρέθηκαν αρκετοί αλλά όχι πολλοί, και ήμασταν και μερικοί από την Κάρυστο.
Φεύγοντας 2 ηλικιωμένοι έλεγαν, " Πόσοι ήταν από το Μαρμάρι" και τους βρήκαν λίγους .
Είναι δυο τα θέματα που είναι πραγματικά στενάχωρα.
Το πρώτο είναι η εμφανής αδιαφορία του κόσμου για ότι γίνεται γύρω του, η ας πούμε η αντίληψη της αδυναμίας τους για παρέμβαση, και δεύτερον, το ότι ακόμα πιστεύουμε ότι είμαστε ξεχωριστά μέρη.
Προσωπικά, επειδή έχω την ολιστική αντίληψη της Γης, μου φαίνεται εξωπραγματικό το να ακούω τέτοιες αντιλήψεις, αλλά και πότε είχα την σωστό μέτρο για την κοινωνία γύρω μου? Επομένως οι άνθρωποι μάλλον έχουν δίκιο για την δεδομένη κοινωνία που ζούμε, αλλά και εμείς οι άλλοι, που να πάμε?

Στο προκείμενο τώρα για τα όσα ακούστηκαν μου θυμίζει την εικόνα όπου κάθονται πολλοί φίλοι και συγγενείς γύρω από ένα τραπέζι.
Έχουν πολύ ωραία φαγητά μπροστά τους και όλοι είναι ευχαριστημένοι.
Όμως, δεν είναι όλοι ευχαριστημένοι για τον ίδιο λόγο.
Άλλοι, επειδή τους αρέσει η γεύση, άλλοι επειδή είναι υγιεινό, άλλοι, αν και δεν τους αρέσει πολύ, είναι ευχαριστημένοι επειδή τα τρώνε τα παιδιά, άλλοι πάλι, θαυμάζουν την κούραση της νοικοκυράς και την προκοπή της και χαίρονται που τους περιποιείται τόσο πολύ, ενώ το ενδιαφέρον για το φαγητό πάει σε δεύτερο πλάνο.
Παρά τις διαφορές όμως, έχουμε την εικόνα μιας χαρούμενης ομήγυρης γύρω από ένα τραπέζι.

Θέλω να πω, ότι αν το ζητούμενο είναι το ίδιο, δεν θα πρέπει να ψάχνουμε τρόπους για να τονίζουμε τις διαφορές, η πάλι, ευκαιρίες για να θυμηθούμε περσινά ξινά σταφύλια, η ακόμα, για να θυμηθούμε την διαθήκη του παππού που λέει ο λόγος πάνω στο τραπέζι.

Τέλος πάντων, εύχομαι να βγάλουν άκρη και να γλυτώσουν το αιολικό πάνω από τα σπίτια τους. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου