Πέμπτη, 6 Ιουνίου 2019

'Εθιμα της Αναλήψεως εδώ και αλλού.


 H κ. Εύη Καλούπη μας ενημερώνει για τα έθιμα στα χωριά που συνεχίζονται μέχρι και σήμερα.


Η γιορτη της Αναληψεως!
Σαν σημερα και καθε χρονο τα εθιμα δεν ξεχνιουνται! Οι νοικοκυρες απο καθε οικογενεια στα χωρια φτιαχνουν κολυβα, προσφορα,λιγο τυρι,κρασακι και ερχονται στην εκκλησια! Φετος χωρις παππα βεβαια αυτο δεν τους σταματησε! Με δυο προσεχευες και λιγο λιβανι,συγχωρουνται τα πεθαμενακια μας! Υστερα με μια σειρα απο μελετημενα πανακια μοιραζονται τα διαβασμενα προσκαλωντας τους πεθαμενους μας να κοπιασουν να φανε και να συγχωρεθουν! Κι μεις μαζι τους !
Χρονια πολλα!
Σχιζαλη , εκκλησια Αγιων Πετρου και Παυλου !



Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, παπούτσια, υπαίθριες δραστηριότητες και φαγητόΗ εικόνα ίσως περιέχει: εσωτερικός χώρος

Τα κονάκια της περιοχής μας έχουν την τιμητική τους σήμερα με πολύ κόσμο να συγκεντρώνεται εκεί και να επισκέπτεται πολλά κονάκια για γλέντι και ευχές.

ΕΘΙΜΑ ΚΑΙ ΔΟΞΑΣΙΕΣ
ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ που ασκεί και η μαγική δύναμη που αποδίδεται στην εορτή της Αναλήψεως σχετίζεται με την ερμηνεία που δίνεται στη λέξη ανάληψη, παράγωγο του αναλήβομαι, που είναι συνώνυμο με το εξαλείφομαι, εξαφανίζομαι. Για τα παραθαλάσσια μέρη, τη μέρα αυτή ξεκινούν τα μπάνια, γιατί πιστεύεται ότι με το νερό «αναλήβονται» όλα τα κακά, όπως «αναλήφθηκε» ο Χριστός. Αντίθετα στην ηπειρωτική Ελλάδα η Ανάληψη είναι γιορτή των βοσκών, που φοβούμενοι μήπως αναληφθεί, δηλ. στερέψει το γάλα των ζωντανών τους, μοιράζουν το γάλα στο χωριό για να μην πήξει. Το έθιμο υπάρχει και στα νησιά, όπου γίνονται και αγώνες με βάρκες.
Η Ανάληψη (της Αρμυρής, Γαλατοπέφτης κ.ά.), σαράντα ημέρες μετά το Πάσχα, ανήκει στις ιδιαίτερες εκείνες ημέρες που ο λαός πιστεύει ότι τα μεσάνυχτα ανοίγουν οι ουρανοί και οι καθαροί στην ψυχή μπορούν να δουν τον Χριστό να αναλήβεται στους ουρανούς. Κατά τις Πράξεις των Αποστόλων (9-10), σαράντα μέρες μετά την Ανάσταση του, ο Ιησούς παρέλαβε τους μαθητές του και πήγε στη Βηθανία, που οι κάτοικοί της πάντα τον υποδέχονταν με ευλάβεια και αγάπη. Εκεί, αφού τους ευλόγησε, ανελήφθη στους ουρανούς: «Και ταύτα ειπών, βλεπόντων αυτών, επήρθη και νεφέλη υπέλαβεν αυτόν από των οφθαλμών αυτών».
Επειδή το γεγονός συνέβη στο ύπαιθρο, εκεί συνήθιζαν να το εορτάζουν μέχρι τον 5ο αιώνα - αρχικά στη Συρία, στην Κωνσταντινούπολη κατόπιν. Αυτός είναι ακόμα ο λόγος που χτίζουν τις εκκλησίες της Αναλήψεως σε υψώματα- πάντα όμως χαμηλότερα από αυτές του προφήτη Ηλία. Για τον ίδιο λόγο οι βυζαντινοί αγιογράφοι συνήθιζαν τη συμβολική απεικόνιση της Αναλήψεως στους τρούλλους των εκκλησιών, όπου ο Ιησούς παριστάνεται να ανεβαίνει με τέσσερις αγγέλους στους ουρανούς και στη μέση η Παναγία να τον κατευοδώνει.
Η σημασία της Αναλήψεως με την παρετυμολόγηση του ρήματος αναλήβομαι (=εξαφανίζομαι) οδηγεί σε μια σειρά από ενέργειες που σκοπό έχουν να προστατεύσουν τα κεκτημένα (το γάλα, τα ζώα, κ.λπ.) και να εξαλείψουν τα δεινά. Σε όλο τον ελληνικό χώρο συνηθίζεται να γίνεται τότε το πρώτο μπάνιο στη θάλασσα, στις λίμνες ή στα ποτάμια, για να «αναληφθούν» οι αρρώστιες και κάθε κακό. Έμπαιναν στη θάλασσα μέχρι τα γόνατα και έπαιρναν σ' ένα μπουκάλι νερό από σαράντα κύματα, που το κρατούσαν «για το καλό». Την ίδια ημέρα οι βοσκοί πλένουν τα ζώα στη θάλασσα ή παίρνουν νερό από σαράντα κύματα και ραντίζουν το σπίτι και τα κτήματα.

Η πέτρα η μαλλιαρή
Συνηθίζεται να παίρνουν από τον βυθό μια πέτρα καλυμμένη με πρασινάδα - τη μαλλιαρή - και να τη φέρνουν στο σπίτι για ευτυχία και υγεία. Οι ανύπαντροι βουτούσαν στη θάλασσα και έπαιρναν πέτρα μαλλιαρή, την οποία έβαζαν στο προσκεφάλι τους λέγοντας: «Χριστέ μου, όπως έδειξες την ανάληψή σου, δείξε μου και μένα τον/την που θα πάρω». Την Πέμπτη της Αναλήψεως (Γαλατοπέφτη ή Πληθερή) στα ορεινά, όπου δεν είναι δυνατή η μετάβαση στη θάλασσα ή σε ποτάμι, ο εορτασμός γίνεται στη στάνη, όπου οι κτηνοτρόφοι προσφέρουν το γάλα των ζώων δωρεάν σε όσους δεν έχουν.
Οσο γάλα της ημέρας περισσέψει δεν το χρησιμοποιούν αλλά το χύνουν. Επίσης τελείται αγιασμός στη στάνη. Η Ανάληψη είναι για τους κτηνοτρόφους μεγάλη γιορτή. Για να μην «αναληφθεί» το γάλα των ζώων βάζουν πάνω από το δοχείο που αρμέγουν γαλατσίδα «για το κακό μάτι», ή κρεμούν γαλατόχορτα πάνω από την πόρτα τους. Την ημέρα αυτή οι γυναίκες συνηθίζουν να συλλέγουν τα βότανα που χρησιμοποιούν για φάρμακα και να βγάζουν το ασπρόχωμα ή ασημόχωμα, είδος απορρυπαντικού πηλού που προορίζεται για λούσιμο όλο το χρόνο, καθώς πιστεύεται ότι εξαλείφει την ψώρα και τις λειχήνες.
Μάλιστα η εξαγωγή του χώματος αυτού από συγκεκριμένο σημείο γινόταν με συμμετοχή πολλών γυναικών μαζί, με τη συνοδεία τραγουδιών. Ο σεβασμός προς τους νεκρούς, που βρίσκονται ακόμη στον «επάνω κόσμο» και ετοιμάζονται να ξαναμπούν στους τάφους, οδηγεί τις γυναίκες στα νεκροταφεία, όπου καθαρίζουν τους τάφους από τα χόρτα, τους ασβεστώνουν και τους περιποιούνται, ανάβουν κεριά, κι όταν γυρίσουν στα σπίτια φτιάχνουν πίτα που τη μοιράζουν στη γειτονιά και στους φτωχούς «για συχώριο».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου