Κυριακή, 28 Ιουλίου 2019

Φωτογραφίες από την Κάρυστο του 80-90 με Αναμνήσεις ...


Roland Xerri
Rising Star φωτογραφίες από την σελίδα στο φειςΣυνήθως μας πιάνει μια συγκίνηση όταν βλέπουμε παλιές φωτογραφίες και οι δεκαετίες του 80 και 90 ανήκουν  κιόλας στο παρελθόν που όσο πάει ξεμακραίνει.


Οι άνθρωποι φεύγουν, τα καταστήματα κλείνουν και άλλα έρχονται στην θέση τους.


 Η αλλαγή στα καταστήματα τώρα πια δεν φαντάζει κάτι το τρομερό, αλλά τότε που μεγαλώναμε εμείς τα μικρά Καρυστινά παιδιά, τα καταστήματα ήταν η σταθερά της αγοράς.
Οι καταστηματάρχες ήταν οι ίδιοι με αυτούς που γνωρίσαμε ενώ καταλαβαίναμε τον κόσμο και ήταν εκεί ενώ μεγαλώναμε.



Τα περίπτερα που γνώρισα ήταν του Παρασκευά ,αυτό που απομακρύνθηκε στην παραλία, του Σταμπέλου που υπάρχει ακόμα μπροστά στο Αλς, του Χονδροδήμα που βρισκόταν μπροστά από τον Αρχαιολογικό χώρο και έφυγε και αυτό, του Λιούτα ,αυτό που είναι ακόμα μπροστά στο πάρκο στην εκκλησία όπως μπαίνουμε στην πόλη, της  Μπαμπούρου που βρισκόταν μπροστά από το καφενείο στην Ιωάννου Κότσικα και έφυγε και αυτό πρόσφατα, το περίπτερο στην πάνω πλευρά της πλατείας που το είχε τότε η Ρίτα...και μετά πολλοί άλλοι, και στο κάτω μέρος της πλατείας του Δρίτσα και αργότερα από τους άλλους αν θυμάμαι καλά που και αυτό άλλαζε ιδιοκτήτες. Ήταν και του Πολυχρονίου κοντά στον Τζίμη










 Η παράσταση των ενηλίκων ήταν μια μεγάλη παράσταση που συγκέντρωνε το τεράστιο ενδιαφέρον και την επιβράβευση του κοινού.Την άλλη μέρα η ορχήστρα που πάντα ήταν πρώτο όνομα, μάζευε χιλιάδες κόσμου και το κρασί έρεε δωρεάν . Να πούμε ότι  τότε η παράσταση των ενηλίκων γινόταν ξεχωριστά από των μικρών.















Τα καράβια πήγαιναν και ερχόντουσαν, ο κόσμος το καλοκαίρι πλημμύριζε την παραλία και δεν ήξερες αν ήταν πολύ πρωί για αυτούς η πολύ αργά. Αν ήταν στο καφενείο για να φύγουν η να πιουν τον καφέ τους για να πάνε για ύπνο.
Τότε τα εισιτήρια τα αγοράζαμε στο καφενείο του Φίλιππα και παίρναμε και τα περιοδικά μας και τις εφημερίδες.
Μερικές φορές στο καράβι συναντούσαμε ορισμένες γνωστές της εποχής φυσιογνωμίες να πίνουν ουίσκι και να καίνε πεντοχίλιαρα για να ανάψουν τσιγάρο, κατευθείαν από τα μπουζούκια όπως την Όμορφη Νύχτα στα Αλαμανέικα εκεί που τώρα είναι Φαρμακείο.

Διαβάζω πολλές φορές να λένε για το παλιό καρνάγιο αλλά ξεχνούν και ίσως να μην γνωρίζουν ότι οι αρουραίοι έμοιαζαν με μικρά σκυλιά στο μέγεθος και έκαναν βόλτες εκεί που έπαιζαν τα παιδιά στην άμμο και όχι μόνο.Ο χρόνος έχει στην τσέπη ένα βερνίκι και περνά ένα λούστρο τις αναμνήσεις, ίσως για να τις κάνει πιο υποφερτές, ίσως για να μην μας πιάνει απελπισία για την ζωή μας που πέρασε και πια δεν έχει άλλη νιότη να ξαναζήσουμε..

Για μας, τα παιδιά της Καρύστου που μεγαλώναμε η Κάρυστος ήταν μια μικρή πόλη που δεν συναντούσες άνθρωπο κάτω των 30 τον περισσότερο καιρό. Μια πόλη κλειστή που προσπαθούσε να ξεφύγει από τα αυστηρά διδάγματα των μεγαλυτέρων και να συναντήσει ένα μέλλον που ...ακόμα το ψάχνει.



Τα παιδιά έφευγαν όπως και φεύγουν για σπουδές, τα χωριά μετακόμισαν σιγά σιγά, οι μετανάστες έγιναν μέρος της ζωής μας, η όψη της πόλης άλλαζε προς το χειρότερο και η πλατεία τον χειμώνα ήταν η καλύτερη απεικόνιση της ερημιάς που επικρατούσε.
Πολλά θα μπορούσαμε να πούμε και άλλα τόσα να γράψουμε, όμως η ζωή προχωρά και είναι μεγάλο λάθος κατά την γνώμη μου να ωραιοποιούμε καταστάσεις που τόσο μα τόσο πολύ προσπαθήσαμε να αλλάξουμε ..και τα αλλάξαμε βέβαια.

Ας είναι καλά η άγνωστη Xerri που δεν γνωρίζω βέβαια, και τις βάλαμε και εμείς εδώ να θυμηθούμε λίγο εκείνα τα χρόνια.



 




 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου