Σάββατο, 20 Ιουλίου 2019

Στην εκκλησία του Προφήτη Ηλία στο Κάστρο της Καρύστου.

 Η εκκλησία του Προφήτη Ηλία στο Κάστρο είναι μια πολύ μικρή εκκλησία  που χρειάζεται επειγόντως και αυτή κάποιες επισκευές μιας και ο βορινός τοίχος έχει γεμίσει υγρασία και σε σημεία έχουν ήδη πέσει σοφάδες.
Στον βορινό τοίχο υπάρχει μια σωλήνα που διοχετεύει το νερό της βροχής σε υποδαπέδια δεξαμενή.
Είναι μια μεγάλη δεξαμενή από την οποία μπορεί κάποιος να πάρει το νερό όπως σε ένα πηγάδι αρκεί να σηκώσει την πλάκα που υπάρχει στο δάπεδο.
Η εκκλησούλα στέκει ακόμα εξ αιτίας της ευσέβειας ορισμένων πιστών που την φροντίζουν και την συντηρούν όπως μπορούν με προσωπική εργασία και ίδια έξοδα.
Είναι πολύ συγκινητική αυτή η προσφορά αγάπης των πιστών χωρίς καμιά δημοσιότητα χωρίς καμιά σπουδή να αναγνωριστεί η προσφορά τους...
Σε κάθε χωριό και κάθε εκκλησία υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι που συντηρούν στην ουσία με την πίστη τους τα αναρίθμητα σπίτια του Θεού και το καταφύγιο των ανθρώπινων ψυχών.

 Γέμισε λοιπόν σήμερα το πρωί η εκκλησούλα και ο περίβολος χώρος από πιστούς που ήρθαν από τα γύρω χωριά και από την Κάρυστο.
Μετά την λειτουργία μοιράστηκε άρτος και ακόμα και λουκουμάδες!
Ήταν πολύ ωραία αν και φυσούσε πάρα πολύ.







η δεξαμενή, φυσικά υπάρχει το κάλυμμα της οπής δίπλα, αλλά για την φωτο το βγάλαμε.
 Ανεβαίνοντας και κατεβαίνοντας τα σκαλιά είδαμε ότι υπάρχουν δυο κατεστραμμένα εντελώς . Δεν θέλω να λέω κακίες αλλά πραγματικά χρειάζεται ειδική μελέτη να αλλάξουμε 2 σανίδες και να τις καρφώσουμε? Η είναι στην φιλοσοφία της Αρχαιολογίας να αφήνουμε κάτι να διαλύεται τελείως για να το φτιάξουμε? Αν είναι έτσι πάει ο Άη Ταξιάρχης, να τον κλάψουμε από τώρα..Δηλ αν δεν μπορούμε να φτιάξουμε 2 σκαλιά θα φτιάξουμε ολόκληρη εκκλησία? η το Μπούρτζι? Αυτό που το πας!!
Όπου και να κοιτάξεις γύρω σου βλέπεις σωρούς από πέτρες . Παλιά κατέστρεψαν τους αρχαίους ναούς για να κάνουν κάστρα και εκκλησίες, μετά τα κάστρα για να κάνουν σπίτια, τώρα ευτυχώς, με τα μπετά δεν μπορούν να φτιάξουν τίποτα, αλλά τι να το κάνεις,είναι τόσο χάλια που πιο καλά να αναστυλώσουμε τουλάχιστον κάποιο κομμάτι να έχουμε να βλέπουμε πως ήταν κάποτε το να χτίζεις με μαστοριά και τέχνη κάτι.
Κατά τα άλλα η θέα είναι καταπληκτική και το όριο του ορίζοντα απλά αφήνεται στην φαντασία του κάθε ένα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου