Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2019

"Αφοι ΚΑΛΛΙΑΝΙΩΤΗ" Τέλος εποχής.

Σήμερα είχε ξεπούλημα το σούπερ μάρκετ Καλλιανιώτη.
Όλα 50 τις εκατό και το άλλοτε γεμάτο και όμορφα στολισμένο σούπερ μάρκετ, άδειαζε από τα τελευταία αποθέματα εμπορευμάτων.

Μια υγιής επιχείρηση που ανδρώθηκε και επεκτάθηκε με υποκαταστήματα, οδηγήθηκε στο κλείσιμο για λόγους άσχετους με την οικονομική κρίση και την προτίμηση του κοινού, που πάντα το είχε ψηλά στις προτιμήσεις του.

Όσοι δεν είστε από την Κάρυστο η απλώς νεότεροι, δεν μπορείτε να καταλάβετε αυτό που λέω με το τέλος εποχής.

Οι Αδελφοί Καλλιανιώτη άνοιξαν το πρώτο σούπερ Μάρκετ στην Κάρυστο στην γωνία απέναντι από την κάτω πλευρά του Πρώτου Δημοτικού.
Ήταν η πρώτη φορά που το αγοραστικό κοινό ήρθε σε επαφή με την διαρύθμιση και ποικιλία ενός σούπερ μάρκετ και θυμάμαι χαρακτηριστικά τις κουβέντες δυσπιστίας τότε στην αγορά λέγοντας ότι," Είναι δυνατόν να κρατηθεί αυτό το μαγαζί?" "Ποιος θα πάει να πάει μόνος στα ράφια να πάρει ότι θέλει?"
Τότε, το να απλώσεις το χέρι και να πάρεις μόνος σου κάτι ήταν κάτι από ντροπή, μέχρι προσβολή.
Υπήρξε κάποια δυσκολία να αλλάξει η σκέψη του αγοράζω, και να θεωρηθεί φυσιολογικό ότι γίνεται σήμερα.
Θυμάμαι έντονα τις παιδικές βιντεοταινίες στα κλασσικά πια έργα να γίνονται ανάρπαστες, τις εποχές να αλλάζουν γρήγορα και ένας κόσμος που φαινόταν πιο κοσμοπολίτης και ανοιχτός να ανοίγεται μπροστά μας.
Τότε η γειτονιά έσφυζε από ζωή. Πολλά παιδιά , πολλά παιχνίδια, πολλές φωνές που μετακόμιζαν από τα σκαλιά δίπλα στο σούπερ μάρκετ, στην αυλή του σχολείου και πάλι πίσω στους δρόμους για να τους δώσουν την ζωή και την φωνή τους.
Τα χρόνια πέρασαν, και το Σούπερ Μάρκετ δεν χωρούσε πια την πολυπληθή πελατεία του.
Η Κάρυστος μεγάλωνε, ο πληθυσμός αυξανόταν, η αγοραστική δυνατότητα έδειχνε μια ευμάρεια που θα συνεχιζόταν και έτσι κτίστηκε το μεγάλο σούπερ μάρκετ στην είσοδο της πόλης.

Πάλι οι δύσπιστοι είχαν την τιμητική τους.
"Ποιος θα πάει εκεί πέρα?"
 "Είναι πολύ μακριά από τα σπίτια.Δεν έχουν όλοι αυτοκίνητο! Αποκλείεται να πετύχει!"
"Δεν καθόταν εκεί που ήταν και το είχαμε βολευτεί?"
'Πολύ μεγάλο! Πως θα το γεμίσουν! Θα πέσουν έξω!"

Και όσο και αν φαινόταν να είναι μακριά από την πόλη στην αρχή, τόσο η πόλη μεγάλωσε γρήγορα και το αγκάλιασε. Σε κανέναν πια δεν φαινόταν μακριά και όλοι ήταν ενθουσιασμένοι με το όμορφο κατάστημα .
Θυμάμαι την πρώτη μέρα λες και ήταν χτες.
Φωτισμένο από άκρη σ΄άκρη, ο κόσμος να στριμώχνεται να πάρει ακόμα και όσα δεν χρειαζόταν, τα ψυγεία γεμάτα με ποικιλίες που σε μπέρδευαν και τα ταμεία να δουλεύουν ασταμάτητα.

 Ο χρόνος τα χωνεύει όλα και μαζί με αυτόν και οι άνθρωποι χωνεύουν τις πρώτες εντυπώσεις και ετοιμάζονται πάντα για νέες.
Το σούπερ μάρκετ, έγινε αναπόσπαστο μέρος της ζωή μας δίνοντας εργασία σε πολύ κόσμο που τώρα έχει την νοερή μας συμπαράσταση στις δύσκολες στιγμές που περνούν.

Εύχομαι ότι καλύτερο για όλους και σε όλους.

1 σχόλιο:

Unknown είπε...

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΗ ΦΩΤΕΙΝΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΛΛΙΑΝΙΩΤΗ ΜΕ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ,ΤΙΣ ΜΑΧΕΣ,ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΝ ΠΟΛΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥΣ,
ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΑΥΤΗ Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ.
ΠΟΡΟΣ ΖΩΗΣ ΓΙΑ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΕΡΓΑΖΟ
ΜΕΝΟΥΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ,ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΡΥΣΤΟ!!!
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΜΩΣ Η ΛΑΙΚΗ
ΡΗΣΗ:ΜΕ ΔΙΚΟΥΣ ΦΑΕ,ΠΙΕΣ
ΚΑΙ ΑΛΙΣΒΕΡΙΣΗ ΜΗΝ ΕΧΕΙΣ-.
ΒΓΗΚΕ ΠΕΡΑ ΓΙΑ ΠΕΡΑ ΑΛΗΘΙΝΟ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΩΤΕΙΝΗΣ.
ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.
ΕΥΧΟΜΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΑΣ
ΕΧΕΙ ΚΑΛΑ!

Δημοσίευση σχολίου